Κόλαφος για τον σενό κύκλο γύρω από τον Πρωθυπουργό, τις αλλαγές της νομοθεσίας, τον ανηψιό του Πρωθυπουργού, Γρηγόρη Δημητριάδη και τις σχέσεις του με τους επιχειρηματίες Λαβράνο και Μπίτζιο που σχετίζονται με το οικοσύστημα των υποκλοπών μέσω των παράνομων λογισμικών (Predator) και της ΕΥΠ, ήταν τα όσα ανέφερε η ευρωβουλετής Σοφί Ιν'τ Φελντ μέλος επιτροπής PEGA του Ευρωκοινοβουλίου σε Ελλάδα και Κύπρο, η οποία ερευνά τις υποθέσεις των υποκλοπών με τα παράνομα λογισμικά. Μάλιστα η ευρωβουλευτής είπε ότι οι παραπάνω επιχειρηματίες επωφελήθηκαν από τις αλλαγές της νομοθεσίας, ορίζοντας τα όρια του χάρτη των υποκλοπών και τις μεθοδεύσεις.
Στην τοποθέτησή της, αναφέρθηκε τόσο στον ανηψιό του Πρωθυπουργού Γρηγόρη Δημητριάδη, καθώς και στις σχέσεις του με επιχειρηματίες αλλά και στον πρώην επικεφαλής της ΕΥΠ Παναγιώτη Κοντολέοντα. Επίσης ανέφερε ότι απαιτείται διαφάνεια στην υπόθεση, καθώς οι αρχές δεν βοήθησαν τις έρευνες. Η ευρωβουλευτής είπε μάλιστα ότι δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν εθνικές εκλογές στην Ελλάδα για τις οποίες θα υπάρχει σκιά υποψίας ως προς τις συνθήκες υπό τις οποίες διεξάγονται.
Ολόκληρη η τοποθέτηση της Σοφί Ιν'τ Φελντ, που εκθέτει διεθνώς την κυβέρνηση Μητσοτάκη για τις παρακολουθήσεις:
«Αυτό που διακυβεύεται εδώ δεν είναι μόνο η προστασία της ιδιωτικότητας των ατόμων, αλλά συνολικά η Δημοκρατία και η ελεύθερη κοινωνία μας.
Βρήκαμε καθοριστικές και οριστικές αποδείξεις για το ποιος χρησιμοποίησε το Predator και γιατί; Όχι. Και δεν θα βρούμε αυτές τις αποδείξεις όσο οι Αρχές δεν είναι πρόθυμες να μοιραστούν επίσημες πληροφορίες μαζί μας
Αναγκαζόμαστε να συμπεράνουμε όσα μπορούμε από όσα γνωρίζουμε μέχρι τώρα. Μπορεί να μην έχουμε όλα τα κομμάτια του παζλ, αλλά έχουμε πολλά και η εικόνα καθαρίζει. Το Predator έχει χρησιμοποιηθεί κατά στόχων στην Ελλάδα, δημοσιογράφων και πολιτικών μεταξύ τους. Κάποιοι από αυτούς έγιναν στόχος και "επίσημων" παρακολουθήσεων από την ΕΥΠ.
Ποιος χρησιμοποιεί το Predator; Ακούμε σειρά "τρελών" θεωριών, οι περισσότερες εντελώς παράλογες. Βασικά, δύο είναι τα πιθανά σενάρια: Το ένα, το χρησιμοποιεί η ίδια η Intellexa, για οποιονδήποτε λόγο. Το άλλο, το χρησιμοποιεί η κυβέρνηση ή κυβερνητικοί κύκλοι.
Επόμενο ερώτημα, ποιος διάλεξε τους στόχους και γιατί; Με αστυνομικούς όρους, ποιος είχε το κίνητρο, τα μέσα και την ευκαιρία.
Ας δούμε τα θύματα και τους πιθανούς λόγους στοχοποίησής τους.
Θανάσης Κουκάκης, δημοσιογράφος ενοχλητικός στην εξουσία, γράφει για την διαφθορά και την φοροδιαφυγή, μεταξύ άλλων ειδικά για τους κυρίους Μπίτζιο και Λαβράνο, αλλά και για την νέα νομοθεσία στον τραπεζικό τομέα.
Τάσος Τέλλογλου, δημοσιογράφος που ανηλεώς αποκαλύπτει το σκάνδαλο της χρήσης παράνομων λογισμικών παρακολούθησης.
Σταύρος Μαλιχούδης, δημοσιογράφος που γράφει σε διεθνή ΜΜΕ για την μεταχείριση μεταναστών στην Ελλάδα.
Νίκος Ανδρουλάκης, πολιτικός που την εποχή που στοχοποιήθηκε ήταν υποψήφιος για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και ο ένας εκ των τεσσάρων υποψηφίων που δήλωσε ότι δεν θα στήριζε κυβέρνηση συνεργασίας υπό τον Κ. Μητσοτάκη ως πρωθυπουργό.
Χρήστος Σπίρτζης, πολιτικός και στενός συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα, παρών σε κρίσιμες συναντήσεις της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ με άλλες πλευρές.
Παραφράζοντας έναν τίτλο ταινίας, μιλάμε για "τέσσερις απειλές και μία ευκαιρία" για το κυβερνών κόμμα.
Όπως λέμε στα λατινικά, "Cui bono?", δηλαδή, "ποιος ωφελείται;". Ας δούμε τους πρωταγωνιστές της ιστορίας. Ακούσαμε για τον Γρηγόρη Δημητριάδη, τον Φέλιξ Μπίτζιο, τον Γιάννη Λαβράνο, όλοι με στενές επιχειρηματικές σχέσεις και συνδέσεις μεταξύ τους. Ακούσαμε για τον Παναγιώτη Κοντολέοντα, πρώην επικεφαλής της ΕΥΠ, επίσης κατά δήλωσή του σχετιζόμενο κοινωνικά με τον Γρηγόρη Δημητριάδη.
Μετά, είναι οι κ.κ. Μπίτζιος και Λαβράνος επωφελήθηκαν οι ίδιοι από νέα νομοθεσία του 2019 για "ξεπάγωμα" περιουσιακών τους στοιχείων.
Ο Μπίτζιος υπήρξε ιδιοκτήτης και διαχειριστής της Intellexa, κοντά στον Τιλ Ντίλιαν και τον Στάνισλαβ Πέλτζαρ, πρώην νομικό εκπρόσωπο της Krikel. Επίσης και οι τρεις συνδέονται με την Μάλτα.
Ο κ. Λαβράνος είναι πιθανότατα ο τελικός επωφελούμενος από την Krikel και από κρατικές συμβάσεις.
Ο κ. Δημητριάδης αναφέρεται ότι έχει στενές σχέσεις με τον πρώην υπουργό Ανδρέα Λοβέρδο, επίσης υποψήφιο για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και πρώην υπουργό της κυβέρνησης συνεργασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.
Για τα διαθέσιμα μέσα και την ευκαιρία να χρησιμοποιηθούν, το 2019 η ΕΥΠ πέρασε υπό την αποκλειστική εποπτεία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και ο Γρ. Δημητριάδης ήταν αρμόδιος για αυτό στο γραφείο του. Μετά, ο Π. Κοντολέων τοποθετήθηκε από την νέα κυβέρνηση στην ΕΥΠ, με τροποποίηση της νομοθεσίας. Άλλαξε επίσης η ηγεσία της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας.
Μέχρι και την πολύ πρόσφατη αλλαγή του νόμου, υπήρχε ένας εισαγγελέας αρμόδιος να εγκρίνει κατά μέσο όρο 60 αιτήματα παρακολούθησης χωρίς να γνωρίζει ποιος ήταν ο στόχος ή ποιοι ήταν οι λόγοι. Θα το περιέγραφα όχι ως ουσιαστική εφαρμογή δικαστικής επίβλεψης, αλλά άσκηση για το πόσες σφραγίδες μπορεί να βάλει κάποιος.
Όταν η Αρχή Διασφάλισης Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) έκρινε ότι ο κ. Κουκάκης είχε δικαίωμα να ενημερωθεί επίσημα για την παρακολούθησης, η κυβέρνηση ακύρωσε το δικαίωμα των παρακολουθούμενων να ενημερώνονται πιο γρήγορα από ότι εγώ μπορώ να πω τις λέξεις "κρατική ασφάλεια".
Η επίκληση της "εθνικής ασφάλειας" έγινε να κρυφτούν οι λόγοι παρακολούθησης του Κουκάκη, του Ανδρουλάκη και άλλων.
Συγκροτήθηκε κοινοβουλευτική εξεταστική επιτροπή, αλλά η κυβερνητική πλειοψηφία μπλόκαρε τις καταθέσεις κρίσιμων προσώπων, όπως οι Γρ. Δημητριάδης, Φέλιξ Μπίτζιος και Γιάννης Λαβράνος (οι ίδιοι δεν απάντησαν και στις δικές μας προσκλήσεις) και τα αποτελέσματα παραμένουν απόρρητα.
Οι φάκελοι Κουκάκη και Ανδρουλάκη στην ΕΥΠ "πολύ δυστυχώς και κατά λάθος" καταστράφηκαν.
Διεξάγεται μία έρευνα από την Εθνική Αρχή Διαφάνειας, αλλά αυτό δύο μήνες μετά την υποβολή διαμαρτυρίας από τον Θ. Κουκάκη. Επισκέφθηκαν μία φορά τα γραφεία της Intellexa και της Krikel. Εξέτασαν τα στοιχεία μίας ετήσιας χρήσης για τις δύο εταιρείες, αλλά όχι θυγατρικές. Δεν κατέσχεσαν σέρβερ και υπολογιστές. Θα χαρακτήριζα τα παραπάνω μία πολύ επιφανειακή έρευνα.
Από όσο γνωρίζω, η χρήση κακόβουλου λογισμικού είναι ποινικό αδίκημα, οπότε από την κυβέρνηση αναμένεται να μην επιδίδεται σε αυτό. Κάποιος θα περίμενε από τις Αρχές να εμπλακούν σε μία πολύ ενεργητική αναζήτηση για τους δράστες ενός τόσο σοβαρού αδικήματος. Δεν βλέπω να υπάρχει μία τέτοια ενεργητική αναζήτηση των δραστών. Αντίθετα, οι περισσότερες σχετικές πληροφορίες έχουν χαρακτηριστεί απόρρητες. Σημειώνω ότι όπως ενημερωθήκαμε ξανά σήμερα, τόσο ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης όσο και η Βουλή μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τις διακριτικές εξουσίες τους για να άρουν αυτό το απόρρητο. Οι σήμερα απόρρητες πληροφορίες θα μπορούσαν να δημοσιοποιηθούν, έστω εν μέρει. Αλλά δεν τις λαμβάνουμε.
Επιπρόσθετα, δημοσιογράφοι που γράφουν για το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων έχουν επίσης στοχοποιηθεί με SLAPPs (Στρατηγικές νομικές αγωγές), αξιοσημείωτα από τον Γρηγόρη Δημητριάδη.
θα συγκρίνω τα παραπάνω με ένα παζλ 1.000 κομματιών. Μπορεί να λείπουν 100 κομμάτια, αλλά φαίνεται ποια είναι η εικόνα. Και δεν είναι ωραία. Δεν δείχνει προς την Intellexa και την δική της ευθύνη πίσω από όλα αυτά. Όλα δείχνουν άτομα σε κυβερνητικούς κύκλους. Σε κάθε περίπτωση, τον Γρηγόρη Δημητριάδη και κάποιους που σχετίζονται με αυτόν.
Καλώ τις Αρχές να μοιραστούν με εμάς τις πληροφορίες που κρατούν απόρρητες, αν υποστηρίζουν ότι αυτή είναι μία λάθος υπόθεση.
Αυτή η υπόθεση πρέπει να διαφωτιστεί επειγόντως και πλήρως πριν τις εκλογές του επόμενου έτους. Δεν εξετάζουμε μόνο την Ελλάδα, αλλά και την Πολωνία. Οι εθνικές εκλογές είναι επίσης ευρωπαϊκές εκλογές. Καθορίζουν μεταξύ άλλων την εκπροσώπηση των κυβερνήσεων στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Πρέπει να είναι ελεύθερες και δίκαιες. Πρέπει να φύγει πριν τις εκλογές οποιαδήποτε σκιά αμφιβολίας για παρεμβάσεις, είναι κρίσιμο.
Όλη αυτή η κατάσταση αποδεικνύει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο χρειάζεται πλήρη ισχύ έρευνας, με τη δύναμη να καλεί μάρτυρες να καταθέσουν ενόρκως και πρόσβαση σε απόρρητα έγγραφα.
Ευχαριστώ»
Στην αρχή της διαδικασίας, μίλησε ο πρόεδρος της PEGA Γερούν Λένερς. «Στις τέσσερις ημέρες που βρεθήκαμε σε Κύπρο και Ελλάδα συναντήσαμε μεγάλο αριθμό κυβερνητικών αξιωματούχων, βουλευτών και μελών κοινωνικών φορέων, θύματα παρακολούθησης, δημοσιογράφους και πολιτικούς.
Οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι μας έδωσαν πληροφορίες από τις οποίες μάθαμε πολλά, αλλά αισθανόμαστε ότι πολλές από τις ερωτήσεις μας μένουν ακόμη να απαντηθούν.
Μάθαμε πολλά για περιπτώσεις παρακολούθησης που έλαβαν μεγάλη δημοσιότητα, όπως αυτή του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη και του βουλευτή και τομεάρχη Εσωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Χρήστου Σπίρτζη ... πολλοί πιστεύουν ότι η "εθνική ασφάλεια" χρησιμοποιήθηκε ως δικαιολογία για την κατάχρηση κακόβουλων λογισμικών και παρακολουθήσεων.
Δημοσιογράφοι μας ενημέρωσαν για την προσπάθειά τους να αποκαλύψουν το δίκτυο σχέσεων μεταξύ διάφορων εταιρειών που διαθέτουν κακόβουλα λογισμικά και των διερευνώμενων σχέσεών τους με κρατικές υπηρεσίες.
Όλες οι υποθέσεις πρέπει να ερευνηθούν και μέτρα προστασίας πρέπει να νομοθετηθούν. Η Ελληνική Βουλή συγκρότησε εξεταστική επιτροπή για την υπόθεση παρακολούθηση του ηγέτη του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Νίκου Ανδρουλάκη. Συναντηθήκαμε με εκπροσώπους τεσσάρων κομμάτων που συμμετείχαν στην επιτροπή. Θεωρούμε ότι αποκαλύφθηκαν λίγα μόνο γεγονότα και δεν κατέθεσαν όλοι οι εμπλεκόμενοι ως μάρτυρες. Εκπλαγήκαμε από το γεγονός ότι δεν υπήρξε κοινό πόρισμα αλλά ξεχωριστά από κάθε κόμμα. Επίσης, θεωρούμε ότι ένα τελικό κοινό πόρισμα θα πρέπει να δοθεί στη δημοσιότητα για το κοινό καλό κοινωνίας και εμπλεκόμενων.
Οι πολίτες Ελλάδας και Κύπρου πρέπει να απολαμβάνουν το κεκτημένο της ευρωπαϊκής νομοθεσίας που προστατεύει θεμελιώδεις ελευθερίες και δικαιώματα. Μηχανισμοί κατά της διαφθοράς, του ξεπλύματος χρήματος, για την προστασία δεδομένων, πρέπει να εφαρμόζονται και να λειτουργούν αποτελεσματικά. Είναι σημαντικό τόσο για τις συγκεκριμένες χώρες όσο και για την ΕΕ συνολικά.
Και οι δύο κυβερνήσεις παρουσίασαν προτάσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Η ελληνική κυβέρνηση μας ενημέρωσε για την πρόθεσή της να απαγορεύσει την χρήση κακόβουλων λογισμικών από ιδιώτες.
Αντικειμενικός στόχος κάθε μεταρρύθμισης πρέπει να είναι η ενίσχυση της διαφάνειας και η επιβολή της τήρησης των εν ισχύ νόμων, με δημοκρατική επιτήρηση και πρόσβαση των πολιτών στα νόμιμα δικαιώματά τους. Η εθνική ασφάλεια πρέπει να συμπορεύεται με τα θεμελιώδη δικαιώματα.
Χρειάζεται επίσης ένα στιβαρό νομικό πλαίσιο που να εγγυάται ένα υγιές πεδίο λειτουργίας για τα ΜΜΕ, παντού στην ΕΕ».
