Στο αίτημά του, που αυτή τη φορά αριθμεί 41 σελίδες, με νομική άποψη που έρχεται κόντρα σε όσα έχουν πει στο παρελθόν εισαγγελικοί λειτουργοί, ο κ. Μαρνέρης, κάνει λόγο για στοιχεία που δείχνουν την εγκληματική αδιαφορία των στελεχών των υπηρεσιών. Ειδικότερα ο δικαστικός λειτουργός αναφέρει ότι οι εμπλεκόμενοι ως εκ της θέσεως τους «είχαν γνώση κινδύνου στον οποίο εξέθεταν τους κατοίκους και τους επισκέπτες της περιοχής, κίνδυνο που προφανώς αποδέχτηκαν, αφού ενώ είχαν τη δυνατότητα να πράξουν διαφορετικά, δεν έπραξαν.
Δηλαδή αν και είχαν στη διάθεσή τους μέσα και χρόνο, γνώριζαν φυσικά την επικινδυνότητα της κατάστασης και μάλιστα γνώριζαν την ιδιομορφία της περιοχής που καθιστούσε άμεσο τον κίνδυνο για εγκληματική αδιαφορία, που στοιχειοθετεί τουλάχιστον τη μορφή του ενδεχόμενου δόλου, ο οποίος και αρκεί στην περίπτωση της κακουργηματικής μορφής της έκθεσης».
Ο ανακριτής επιρρίπτει ευθύνες στις αρχές, γιατί όπως αναφέρει είτε δεν έστειλαν εναέρια και επίγεια μέσα, είτε αυτά τα πήραν από τη θέση τους, ή δεν πήγαν ποτέ. «Δεν διέταξαν την απομάκρυνση/εκκένωση των πολιτών ή τη διάσωση αυτών, δεν κηρύχτηκε καν η υπό κρίση περιοχή σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ενώ υπήρχαν τα διαθέσιμα μέσα. Σαφώς και ως προς το αποτέλεσμα (τους θανάτους και την πρόκληση σωματικών βλαβών) οι ως άνω κατηγορούμενοι δεν είχαν δόλο, έστω κι ενδεχόμενο παρά μόνο αμέλεια». Ο ανακριτής σημειώνει με νόημα στο έγγραφό του ότι οι κατηγορούμενοι είχαν ενδεχόμενο δόλο καθώς «Δεν είναι δυνατό να υποστηρίξει κανείς βάσιμα ότι εκ της θέσης τους δεν αποδεχόντουσαν την επίταση του κινδύνου για τους πολίτες από την παντελή αδιαφορία που επέδειξαν έστω κι αν διατηρούσαν μία ατεκμηρίωτη ελπίδα, η οποία και πάλι οδηγεί σε στοιχειοθέτηση ενδεχόμενου δόλου».
