Ο Γιάννης Αληγιζάκης, Διευθύνων Σύμβουλος, ΕΛΙΝΟΙΛ, θεωρεί πως οι επιχειρήσεις θα δώσουν εκ νέου εξετάσεις, όχι μόνο σχετικά με το τι θα κάνουν, αλλά και ως προς το πώς θα το κάνουν. Ακόμη, τονίζει πως την κρίση και την επόμενη ημέρα της κρίσης θα διαχειρισθούν με επιτυχία μόνο οι εταιρείες με αφοσιωμένο ανθρώπινο δυναμικό υψηλής παραγωγικότητας.
"Η σημερινή υγειονομική και οικονομική κρίση βρίσκει την ελληνική οικονομία, μετά από μία δεκαετία προκλήσεων και προσαρμογής, εκ νέου, σε μια πολύ δύσκολη θέση, αυτήν τη φορά με πρωτόγνωρα χαρακτηριστικά.
Για την ελληνική οικονομία, η αρχική ύφεση είναι αναπόφευκτη και αναμένεται βαθιά για το τρέχον έτος συνολικά, παρόμοια με τα επίπεδα των πρώτων χρόνων των προγραμμάτων προσαρμογής.
Η οικονομική δραστηριότητα εκτιμάται ότι θα υποχωρήσει σημαντικά το 2020, με το ρυθμό μεταβολής να διαμορφώνεται περίπου στο -10%.
Το 2021, η οικονομική δραστηριότητα θα ανακάμψει με ένα ρυθμό περίπου στο 4%, ενώ το 2022 αναμένεται μια αύξηση σε ποσοστό 4%.
Γνωρίζουμε όλοι ότι η μηχανή της ανάπτυξης «δεν μπορεί να πάρει μπρος με το πάτημα ενός κουμπιού». Η Ελλάδα χρειάζεται ένα σχέδιο ανασυγκρότησης, όπου θα στοχεύει σε μια ρεαλιστική αποτίμηση του πλήγματος που υπέστη η οικονομία. Το βάρος πέφτει στην κυβέρνηση. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι οι επιχειρήσεις θα έχουν ρόλο θεατή.
Οι επιχειρήσεις θα έχουν καθοριστικό ρόλο. Με ένα κράτος αποδυναμωμένο οικονομικά, με την κοινωνία ψυχολογικά καταρρακωμένη, η ανασυγκρότηση της οικονομίας θα είναι ένα εξαιρετικά δύσκολο και κρίσιμο έργο.
Είναι βέβαιο ότι το μεγαλύτερο βάρος της αποστολής θα κληθεί να επωμισθεί ο ιδιωτικός τομέας. Θα αποτελέσει στοίχημα για τις επιχειρήσεις η ικανότητά τους να προσαρμοσθούν με ταχύτητα στον νέο ρόλο τους και συγχρόνως να μετασχηματισθούν.
Οι επιχειρήσεις θα δώσουν εκ νέου εξετάσεις, όχι μόνο σχετικά με το τι θα κάνουν, αλλά και ως προς το πώς θα το κάνουν. Η στάση τους απέναντι στους εργαζομένους, η ικανότητα να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας, αλλά και η αλληλεγγύη απέναντι σε εκείνους που έχουν πληγεί περισσότερο, θα αποτελέσουν κριτήρια αξιολόγησης και σημαντικές παραμέτρους για τη διαμόρφωση της εικόνας τους.
Πρέπει όλοι να δείξουμε ότι μάθαμε από τα λάθη του παρελθόντος.
Δεν πρέπει να βάλουμε μπροστά, αποκλειστικά, το συμφέρον ως εταιρείες μέσα από υπερβολικές κλαδικές διεκδικήσεις, αγνοώντας τις δημοσιονομικές αντοχές της χώρας. Η όποια λύση πρέπει να έλθει μέσα από ειλικρινή διάλογο και συνεργασία κράτους και επιχειρήσεων.
Να δουλέψουμε και οι δύο σε έναν κοινό στόχο, αξιοποιώντας τις δυνατότητες και τις ευκαιρίες που ανέδειξε η κρίση, όπως την αλληλεγγύη, ως κοινό σημείο αναφοράς, το ψηφιακό κράτος ή την τηλεργασία.
Η επόμενη μέρα βρίσκει τον κλάδο της ενέργειας μπροστά σε νέες προκλήσεις. Η νέα στρατηγική της Ε.Ε. για την κλιματική ουδετερότητα καλεί κατ’ αρχάς στην ολοκλήρωση του ενεργειακού συστήματος, όσον αφορά στο σχεδιασμό και τη λειτουργία του, ως ενιαίου συνόλου πολλών ενεργειακών φορέων (ηλεκτρική ενέργεια, φυσικό αέριο, υγρά καύσιμα), υποδομών (πρατήρια δικτύου, φυσικό αέριο και ηλεκτρική ενέργεια) και τομέων κατανάλωσης.
Στόχος των εταιρειών του κλάδου ο έγκαιρος ενεργειακός μετασχηματισμός τους, η παροχή αξιόπιστων ενεργειακών υπηρεσιών με το λιγότερο δυνατό κόστος για την κοινωνία και τη μικρότερη δυνατή σπατάλη ενεργειακών πόρων.
Η διαχείριση της πανδημίας με τις τεράστιες υγειονομικές, οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις προκαλεί επιπλέον πίεση στις διοικήσεις των επιχειρήσεων.
Οι εταιρείες πιέζονται από πολλές πλευρές ταυτόχρονα. Αφενός από την ανάγκη να εξοικονομήσουν πόρους και ρευστότητα, καθώς υπάρχει αβεβαιότητα, αφετέρου από την αναμονή των μετόχων για σειρά στρατηγικών, που δεν θα υπομονεύει τη μελλοντική κερδοφορία. Συγχρόνως, υπάρχουν οι απαιτήσεις των εργαζομένων, αλλά και η υποχρέωση να προσφερθεί ουσιαστική βοήθεια σε όσους έχουν ανάγκη.
Οι πολύπλοκες καταστάσεις χρειάζονται απλοποίηση. Προσήλωση στο στόχο. Οι εταιρείες πρέπει να μείνουν προσηλωμένες στον ουσιαστικό λόγο ύπαρξής τους. Αυτό δεν εξυπηρετείται μόνο από κινήσεις κοινωνικής συνεισφοράς, οι οποίες σαφώς είναι επιβεβλημένες, αλλά είναι απολύτως αναγκαίο να σκύψουν με μεγαλύτερο ενδιαφέρον στους εργαζομένους τους.
Στη διαμόρφωση υγιών εργασιακών σχέσεων σημαντικοί είναι οι πρακτικοί όροι εργασίας, όπως ο μισθός, το ωράριο εργασίας, η εξέλιξη.
Όμως σήμερα αυτό δεν είναι αρκετό.
Οι άνθρωποι θέλουν ταυτότητα, επιβεβαίωση, φροντίδα, σχέσεις που δίνουν νόημα στην εργασία. Παράγοντες που όταν υπάρχουν σε μια επιχείρηση έχει αποδειχθεί ότι συμβάλλουν στη βελτίωση της κερδοφορίας.
Συνεπώς, αυτές οι δεξιότητες είναι αναγκαίες να υπάρχουν σε μια σύγχρονη διοίκηση και αυτό πρέπει να επιδιώξουν οι επικεφαλής των επιχειρήσεων. Διότι την κρίση και την επόμενη ημέρα της κρίσης θα διαχειρισθούν με επιτυχία μόνο οι εταιρείες με αφοσιωμένο ανθρώπινο δυναμικό υψηλής παραγωγικότητας".
*Δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο «Special Report: Οι CEOs για την επόμενη μέρα» του BusinessNews Magazine
