«Να σας ευχαριστήσω και να σας συγχαρώ για το άρτια διοργανωμένο δείπνο το οποίο προσφέρατε στον Πρόεδρο Μάκρον και στη σύζυγό του επ' ευκαιρία της επίσκεψής του στην Ελλάδα. Πιστεύω ότι ήτανε μία επίσκεψη με έναν ξεχωριστό συμβολισμό», ανέφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στις πρώτες του κουβέντες στη συνάντησή με τον Κώστα Τασούλα.
«Είχαμε την ευκαιρία, όχι απλά να επαναεπιβεβαιώσουμε τους σταθερούς συμμαχικούς δεσμούς μεταξύ των δύο χωρών μας αλλά να εντάξουμε και το πλαίσιο των ελληνογαλλικών πρωτοβουλιών σε μία ευρύτερη συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης. Διότι θέλω να θυμίσω πως Ελλάδα και Γαλλία όταν υπέγραφαν τη συμφωνία αμοιβαίας συνδρομής και αμυντικής συνεργασίας το 2021, ήταν ουσιαστικά μπροστά από τις εξελίξεις», συνέχισε ο πρωθυπουργός.
Και πρόσθεσε: «Πρώτοι εμείς βάλαμε τα ζητήματα της ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας στο τραπέζι των συζητήσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και χαίρομαι διότι αυτή τη στιγμή αυτή η συζήτηση έχει αποκτήσει μία αυξημένη δυναμική. Οπότε η επίσκεψη αυτή δεν αφορούσε μόνο την πολύπλευρη ελληνογαλλική συνεργασία σε πολλούς τομείς και πέραν της άμυνας και της εξωτερικής πολιτικής, αλλά και ένα κοινό όραμα το οποίο μοιραζόμαστε με τη Γαλλία για μια Ευρώπη πιο στρατηγικά αυτόνομη, μια Ευρώπη με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, μια Ευρώπη οποία θα υπερασπίζεται έμπρακτα τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής και θα αγωνίζεται να προστατεύσει τα συμφέροντα των Ευρωπαίων πολιτών σε έναν πολύπλοκο κόσμο που πολλές σταθερές του παρελθόντος πια εκτίθενται σε αμφισβήτηση. Και βέβαια αυτό νομοτελειακά μας φέρνει και σε ζητήματα που άπτονται της οικονομίας και της στήριξης των πολύ φιλόδοξων ευρωπαϊκών πρωτοβουλιών όπως αυτές τουλάχιστον έχουν εκφραστεί σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Συμβουλίου».
Ο κ. Μητσοτάκης σημείωσε: «Είμαστε εν μέσω μεγάλης οικονομικής κρίσης. Η ελληνική κυβέρνηση έχει κάνει το καλύτερο το οποίο μπορεί, κύριε πρόεδρε, για να στηρίξει τα ελληνικά νοικοκυριά, τις ελληνικές επιχειρήσεις. Όμως κινούμαστε πάντα στα πλαίσια των δημοσιονομικών κανόνων και της δημοσιονομικής πειθαρχίας η οποία δεν μας επιβάλλεται από την Ευρώπη, μας επιβάλλεται από την ανάγκη την οποίαν έχουμε να μειώσουμε αυτό το δυσβάσταχτο χρέος το οποίο έχουμε κληρονομήσει από άλλες γενιές. Και εδώ θέλω να αναφέρω ενδεικτικά, το έδειξα και γραφικά χθες στην ανάρτηση την οποία έκανα και είναι ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία της οικονομικής πολιτικής και δεν μιλάμε αρκετά γι' αυτό, ότι η Ελλάδα έχει τα τελευταία χρόνια πετύχει την μεγαλύτερη και ταχύτερη καταγεγραμμένη μείωση δημόσιου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ από οποιαδήποτε οικονομία στην ιστορία των σύγχρονων οικονομιών. Αυτό είναι μια πολύ μεγάλη επιτυχία. Παίρνουμε από τις επόμενες γενιές ένα πολύ μεγάλο βάρος και στο τέλος αυτού του χρόνου ελπίζω ότι δεν θα έχουμε το υψηλότερο χρέος στην Ευρώπη. Αυτή η πολιτική λοιπόν μείωσης του χρέους δίνει μεγάλες ανάσες, όχι μόνο στις επόμενες γενιές διότι δεν θα χρειαστεί να κληρονομήσουν άλλο βάρος, αλλά μας επιτρέπει κιόλας να μπορούμε να δανειζόμαστε με καλύτερους όρους και να ανταποκρινόμαστε στις έκτακτες ανάγκες με πιο αποτελεσματικό τρόπο.
Όμως γι' αυτό επιμένω τόσο πολύ στην ανάγκη να κρατηθεί η δημοσιονομική σταθερότητα, δεν μπορούμε να αποκλίνουμε από αυτή την πορεία. Αυτή η πορεία θεωρώ ότι για τη χώρα είναι και πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη εθνική προτεραιότητα. Δεν είναι μόνο προτεραιότητα της κυβέρνησης, είναι για πρώτη φορά από τη μεταπολίτευση και μετά που αυτό συμβαίνει για πολλά χρόνια με τέτοια ταχύτητα και σε τέτοιο συστηματικό βαθμό. Επειδή είστε λάτρης της ιστορίας δεν μπορώ να μη θυμίσω την φράση που είχε πει ο Ανδρέας Παπανδρέου ότι ή θα πολεμήσουμε το χρέος ή θα μας καταπιεί. Μας κατάπιε το χρέος για πολλές δεκαετίες. Ε, τώρα για πρώτη φορά είμαστε στην ευχάριστη θέση να μπορούμε να πούμε ότι αντιμετωπίζουμε αυτό το διαχρονικό πρόβλημα με διαφορετικούς όρους. Όμως επειδή εκ των πραγμάτων το πλαίσιο το εθνικό για αυτούς τους λόγους είναι περιορισμένο, γι' αυτό και νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό η συζήτηση για τον επόμενο προϋπολογισμό της Ευρώπης να γίνει με όρους θα έλεγα ευρύτητας ορίζοντος. Τι εννοώ με αυτό: Αν έχουμε μεγάλες φιλοδοξίες, που έχουμε μεγάλες φιλοδοξίες στην άμυνα, στην κλιματική κρίση, στα ζητήματα της κοινωνικής συνοχής, στην τεχνητή νοημοσύνη, πρέπει η Ευρώπη να έχει τα χρηματοδοτικά εργαλεία για να μπορέσει να χρηματοδοτήσει αυτές τις φιλοδοξίες της. Είναι μια δύσκολη συζήτηση, ελπίζω ότι θα κορυφωθεί το Δεκέμβριο αυτού του έτους όταν θα πρέπει να συμφωνήσουμε για τον προϋπολογισμό και η Ελλάδα και η Γαλλία, για να κλείσω από εκεί όπου ξεκίνησα, είμαστε στη γραμμή ότι πρέπει να είμαστε πιο φιλόδοξοι εφόσον απαιτούνται ευρωπαϊκοί πόροι. Θα πρέπει να σκεφτούμε με ποιο τρόπο θα τους αξιοποιήσουμε, να μη σπεύσουμε τώρα να αποπληρώσουμε το χρέος του Ταμείου Ανάκαμψης αλλά να το μεταθέσουμε στο μέλλον γιατί αυτό θα στερήσει πόρους από τον επόμενο προϋπολογισμό. Και νομίζω ότι με αυτό τον τρόπο, με αυτή την κοινή θέση θα προσέλθουμε σε αυτήν τη διαπραγμάτευση, οπότε σας διαβεβαιώνω ότι αυτό το οποίο έγινε, το οποίο νομίζω ότι έδειξε ότι η Γαλλία είναι στο πλευρό μας κι εμείς είμαστε στο πλευρό της Γαλλίας, έχει μια ευρύτερη διάσταση μια ευρωπαϊκή διάσταση η οποία νομίζω ότι σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες έχει ξεχωριστή σημασία».
«Ευχαριστώ κύριε πρόεδρε για την ενημέρωση και για τις λεπτομέρειες αυτής της ενημέρωσης που θα επακολουθήσουν», ανέφερε παίρνοντας τον λόγο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
«Πράγματι θεωρώ και εγώ πως η επίσκεψη του Γάλλου προέδρου το διήμερο αυτό, ήταν μια πετυχημένη επίσκεψη όχι μόνο σε επίπεδο διμερών σχέσεων -που έτσι κι αλλιώς είναι σε υψηλότατο επίπεδο- αλλά και σε επίπεδο υποδείγματος ενόψει των αναγκών που έχει η ΕΕ να σφυρηλατήσει τις σχέσεις των μελών της και να υπογραμμίσει πως η έννοια της στρατηγικής αυτονομίας δεν είναι μια λεκτική επινόηση αλλά είναι μία ανάγκη μέσα στο σύγχρονο, ασταθή, πολύπλοκο κόσμο που παρακολουθεί τις εξελίξεις. Και αν θέλει να μην τις παρακολουθεί μόνο αλλά να στέκεται μπροστά στις εξελίξεις ικανός ο Ευρωπαίος πολίτης να νιώσει ότι δεν τον καταπίνουν, δεν τον υποβιβάζουν, τότε μόνο τέτοιου είδους διμερείς σχέσεις ως παράδειγμα μπορούν να δώσουν απάντηση στην αμηχανία της εποχής.
Η στρατηγική μας εταιρική σχέση που ανανεώθηκε για άλλα πέντε χρόνια και διευρύνθηκε με την Γαλλία, στην ουσία αποδεικνύει πως και η περίφημη ρήτρα συνδρομής που υπάρχει στο σύμφωνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το περίφημο 47 παράγραφος 2, είναι μία λύση την οποία προλαμβάνουν τα κράτη, την υιοθετούν και την εφαρμόζουν όπως έγινε και στην περίπτωση της Κύπρου όπου με πρωτοπορία την Ελλάδα, με ακαριαία θα έλεγα πρωτοπορία την Ελλάδα, ακολούθησαν κι άλλες χώρες μεταξύ των οποίων και η Γαλλία.
Συνεπώς η Ευρώπη δεν παρακολουθεί αμήχανα όλες αυτές τις εξελίξεις και χαίρομαι να διαπιστώνω, όπως διαπιστώνουν πάρα πολλοί άλλοι γύρω μας, πως η χώρα μας πρωτοστατεί στην πρωτοβουλία της Ευρώπης να σηκώσει κεφάλι και να μη σύρεται πίσω από τις εξελίξεις οι οποίες τα τελευταία ιδίως τέσσερα χρόνια, έχουν δημιουργήσει πάρα πολλές προκλήσεις και πάρα πολλά προβλήματα στην παγκόσμια οικονομία, στην παγκόσμια συνθήκη ασφαλείας, στην παγκόσμια ενεργειακή υπόθεση. Οπότε, κύριε πρόεδρε, καλώς εξελίχθηκαν τα πράγματα αυτό το διήμερο με τον Γάλλο Πρόεδρο και βεβαίως όλη αυτή η στρατηγική αυτονομία και η ισχυρή αμυντική θωράκιση με αμοιβαία συνδρομή έχει να κάνει και με μία ισχυρή οικονομία.
Δεν είναι δυνατόν να φιλοδοξούμε να έχουμε αποτρεπτική ισχύ -γιατί η χώρα μας έχει αποτρεπτική προοπτική, αποτρεπτικό δόγμα, αμυντικό δόγμα, δεν έχει δόγμα επιθετικό- ενώπιον της απειλής που αντιμετωπίζουμε, εμείς ούτε απειλούμε ούτε διεκδικούμε κάτι, εμείς διεκδικούμε να μην τολμήσει κανείς να υλοποιήσει την απειλή του. Ενόψει λοιπόν αυτού του γεγονότος η ισχυρή οικονομία, τα περιθώρια που μας δίνει μια ισχυρή οικονομία, διευκολύνουν και το κοινωνικό κράτος αλλά και την αποτρεπτική δύναμη της χώρας. Και βεβαίως η πολιτική της δημοσιονομικής πειθαρχίας και της δημοσιονομικής συμμόρφωσης μπορεί να είναι μια πολιτική που δεν μοιράζει άσκοπα και λαϊκίστικα χρήματα αλλά διαφυλάσσει το μέλλον από τις επιπολαιότητες του παρόντος. Και επειδή υπονομεύτηκε στο παρελθόν και το μέλλον από επιπολαιότητες του παρόντος στην Ελλάδα και το πλήρωσε η χώρα και ιδίως ο λαός της πανάκριβα τη δεκαετία του 2010 και μετά, αυτή σας η εμμονή, όπως και τώρα μου υπογραμμίσατε, στη δημοσιονομική πειθαρχία δεν είναι παρά μία προφύλαξη των επόμενων γενιών από λάθη των προηγούμενων γενιών. Συνεπώς παρακολουθώ και εγώ με ενδιαφέρον αυτές τις εξελίξεις, βλέπω τις προσπάθειες που γίνονται και είμαι βέβαιος ότι το λεγόμενο πολιτικό σύστημα αυτή την τακτική της δημοσιονομικής ισορροπίας θα την διαφυλάξει γιατί, όπως ελεγχθεί, δεν αφορά μόνο μία κυβερνητική θητεία, δεν αφορά μία κομματική επιλογή, είναι εθνική πολιτική και σαν τέτοια πρέπει να την αντικρίσουμε», υπογράμμισε ο κ. Τασούλας
