Η σημερινή απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου σύμφωνα με την οποία ο τόκος των δανείων που υπάγονται στον Νόμο 3869/2010, (Νόμος Κατσέλη) πρέπει εφεξής να υπολογίζεται επι της μηνιαίας δόσης και όχι επι του συνολικού άληκτου κεφαλαίου του δανείου, είναι μια σημαντική και δίκαιη απόφαση.
Σε μια περίοδο έντονης οικονομικής αβεβαιότητας και αυξήσεων του κόστους διαβίωσης, μια πρόσθετη οικονομική επιβάρυνση οφειλετών και ευάλωτων κοινωνικών ομάδων που, με δικαστική απόφαση, βρίσκονται σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής οφειλών, θα οδηγούσε σε νέο κύμα πλειστηριασμών, σε αύξηση των ανισοτήτων και σε απόγνωση χιλιάδες συμπολίτες μας.
Δεδομένης της κερδοφορίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος και των περιορισμένων ωφελειών που θα προέκυπταν από το αίτημά τους, μια απόφαση που θα δικαίωνε τις Τράπεζες και τους διαχειριστές δανείων θα αποτελούσε μια ακόμα πράξη άδικης αναδιανομής εισοδήματος απο τα πιο ευάλωτα νοικοκυριά στις Τράπεζες και τα funds. Θα είχε επίσης αρνητικές επιπτώσεις και για το τραπεζικό σύστημα καθώς θα αύξανε το ποσοστό μή εξυπηρετούμενων δανείων στο χρηματοπιστωτικό σύστημα με αρνητικές επιπτώσεις για την αξιολόγησή τους και θα μείωνε τις τιμές των ακινήτων στον ισολογισμό τους λόγω νέου κύματος πλειστηριασμών.
Η απόφαση του Αρείου Πάγου εναρμονίζεται πλήρως με την πρόθεση του νομοθέτη: να δοθεί, μετά απο δικαστική απόφαση, στα φυσικά πρόσωπα που βρίσκονται σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής μια δεύτερη ευκαιρία να ρυθμίσουν τις οφειλές τους με βάση τις δυνατότητές τους και να προστατεύσουν την πρώτη τους κατοικία.
Οι βασικές αρχές του Νόμου Κατσέλη πρέπει να επανέλθουν με πρωτοβουλία της νομοθετικής εξουσίας: η προστασία του δικαιώματος στη στέγαση, στην κοινωνική και επαγγελματική επανένταξη και στην εξασφάλιση αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης αποτελεί προυπόθεση για μια εύρωστη δημοκρατία.
