Η Ελεονώρα Μελέτη έκανε σήμερα, Κυριακή, και μια ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, στην οποία μίλησε ακόμα πιο ανοιχτά για τη συναισθηματική και ψυχολογική κακοποίηση που υπέστη.
Αφού δημοσίευσε μια φωτογραφία της, έγραψε ένα μακροσκελές κείμενο, στο οποίο περιγράφει τις δυσκολίες, που έχει υποστεί.
«Πριν από 15 -16 χρόνια, διαγνώστηκα ως θύμα χρόνιας συναισθηματικής και ψυχολογικής κακοποίησης, μέσω λεκτικής και συναισθηματικής βίας, εξαιτίας του συστηματικού διασυρμού της προσωπικότητας μου. Χρειάστηκαν πολλά χρόνια, επώδυνης θεραπείας, πείσμα και πίστη για να μπορέσω να χτίσω ψυχικη ανθεκτικότητα και να πιστέψω και πάλι στον εαυτό μου», γράφει.
Στη συνέχεια, προσθέτει πως «η ιστορία επαναλαμβάνεται», καθώς δέχεται εδώ και κάποιες ώρες προσβλητικά μηνύματα στα social media.
Συνεχίζει λέγοντας: «Σήμερα η ιστορία επαναλαμβάνεται. Όχι απο τα μίντια. Η παθογένεια εντοπίζεται στα κοινωνικά δίκτυα. Δέχομαι εδώ κ λίγες μέρες χυδαία, ανεξέλεγκτη κ απροκάλυπτη βία με αφορμή την υποψηφιότητα μου για την ευρωβουλή. Με λένε πορνη, φασιστρια, δολοφόνο, ακατάλληλη μάνα και δεκάδες άλλους σεξιστικούς κ κακοποιητικούς χαρακτηρισμούς, μου εύχονται καρκίνο, ψόφο και δεκάδες άλλες ευφάνταστες κατάρες, στο πλαίσιο μιας προπαγάνδας που στόχο έχει μέσα από τη δολοφονία χαρακτήρων να δημιουργήσει εντυπώσεις. Αυτό το τέρας της βίας, του μίσους, της κακοποίησης και της χυδαίας κοινωνικής αθλιότητας, είναι ένας από τους λόγους που με έσπρωξε χρόνια τώρα να ασχοληθώ με τα κοινωνικά ζητήματα, εκφράζοντας τους προβληματισμούς μου μέσα από εκπομπές που σήμερα εργαλειοποιούνται ενώ κάποτε εκθειάζονταν, μέσα από βιβλία που έγιναν best seller, μέσα από τη συμμετοχή μου σε οργανωμένες δράσεις χωρίς κανέναν προσωπικό όφελος, και τώρα διεκδικώντας να το κάνω και μέσα από πιο επισήμους φορείς όπως η ευρωβουλή. Ως θύμα κακοποίησης, και μάλιστα σε κοινή θέα, με κακοποιητές τόσο αυτούς που επιτίθενται όσο κι εκείνους που το διασκεδάζουν, αλλά κυρίως ως γυναίκα που κατάφερε να βγει από αυτό αλώβητη και πιο δυνατή, δυναμική, ανθεκτική, αποφασιστική και άκεραιη, δεν φοβάμαι τίποτα και κανέναν. Είμαι εδώ, όρθια, υγιής, με εκείνους που με ξέρουν, να με στηρίζουν και να μου δίνουν δύναμη, να προχωρήσω παρακάτω βλέποντας μόνο τον στόχο. Το τέρας αυτό, ένα ερμαφρόδιτο αρρωστημένης πατριαρχείας αλλά και εσωτερικευμενου μισογυνισμού (δυστυχώς κακοποιητές στη προκειμένη είναι κι αντρες και γυναίκες) εγώ το κοιτάω στα Μάτια, κι είναι το ίδιο που δεν θα σταματήσω ποτέ, με κάθε ευκαιρία να πολεμάω, από οποίο ποσοστό και με οποίο μέσο».
