Σε κλοιό ρευστοποιήσεων βρέθηκαν την Τρίτη οι αγορές κρατικών ομολόγων, καθώς η άνοδος των τιμών της ενέργειας αναζωπύρωσε τους φόβους για τον πληθωρισμό και για μια παρατεταμένη περίοδο υψηλών επιτοκίων. Οι αποδόσεις κινήθηκαν ανοδικά —και οι τιμές των τίτλων πτωτικά— τόσο στην Ελλάδα όσο και στις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρωζώνης, ακολουθώντας το διεθνές κύμα πωλήσεων. Είναι ενδεικτικό στην ελληνική αγορά στο Ηλεκτρονικό Σύστημα Συναλλαγών της ΤτΕ (ΗΔΑΤ) από τα 205 εκατ. ευρώ που ήταν ο όγκος των συναλλαγών τα 125 εκατ. ευρώ αντιπροσώπευαν εντολές πώλησης.
Η απόδοση του ελληνικού δεκαετούς ομολόγου διαμορφώθηκε στο 4,29% στο κλείσιμο της ΗΔΑΤ από 4,02 - 4,07% που κυμαίνονταν στις αρχές Σεπτεμβρίου. Το περιθώριο έναντι του αντίστοιχου Γερμανικού ομολόγου αντιστοίχως διαμορφώθηκε στο 0,76% από 0,67%.
Παρά την επιβάρυνση του κόστους δανεισμού, οι ελληνικοί τίτλοι επέδειξαν συγκριτικά μεγαλύτερη ανθεκτικότητα. Η Ελλάδα εξακολουθεί να δανείζεται φθηνότερα από τη Γαλλία και την Ιταλία, εξέλιξη που αποδίδεται στις δημοσιονομικές επιδόσεις, στην ταχεία αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους και στις πρόσφατες αναβαθμίσεις της πιστοληπτικής αξιολόγησης.
Στην Ευρωζώνη, το γερμανικό δεκαετές Bund, το βασικό σημείο αναφοράς, ανήλθε περίπου στο 3,53%, έχοντας αγγίξει ενδοσυνεδριακά το 3,57%, υψηλό πολλών ετών.
Ισχυρότερες πιέσεις καταγράφηκαν στους γαλλικούς τίτλους, με την απόδοση του δεκαετούς να φθάνει περίπου στο 4,53%, αυξημένη κατά έξι μονάδες βάσης. Η αντίστοιχη ισπανική απόδοση κινήθηκε στο 4,03%, με άνοδο πέντε μονάδων βάσης, ενώ το ιταλικό δεκαετές διαμορφώθηκε κοντά στο 4,45%, ενισχυμένο κατά τρεις μονάδες. Στην Πορτογαλία, η απόδοση αυξήθηκε ηπιότερα, στο 3,93
Καταλύτης για τις σημερινές ρευστοποιήσεις ήταν η νέα άνοδος του πετρελαίου πάνω από τα 100 δολάρια, η οποία ενισχύει τις πληθωριστικές προσδοκίες. Παράλληλα, η πρόσφατη αύξηση του επιτοκίου της ΕΚΤ στο 2,5% και οι προσδοκίες για περαιτέρω σύσφιγξη της νομισματικής πολιτικής διατηρούν τις αποδόσεις σε υψηλά επίπεδα. Το κλίμα επιβάρυνε και η εκτίναξη του αμερικανικού δεκαετούς πάνω από το 5%, καταδεικνύοντας ότι οι πιέσεις έχουν διεθνή και όχι αποκλειστικά ευρωπαϊκό χαρακτήρα.
