Η ακρίβεια έχει μετατραπεί στον πιο επίμονο «εχθρό» της ελληνικής κοινωνίας, επηρεάζοντας την καθημερινότητα και διαβρώνοντας την κοινωνική συνοχή. Παρά την υποχώρηση του γενικού πληθωρισμού, οι διψήφιες αυξήσεις σε τρόφιμα και ενοίκια δείχνουν ότι το πρόβλημα είναι δομικό και όχι συγκυριακό. Σε αυτό το περιβάλλον, το κλειδί δεν βρίσκεται μόνο στη βραχυπρόθεσμη στήριξη των νοικοκυριών, αλλά σε μια συνολική αναβάθμιση του παραγωγικού μοντέλου της χώρας, αναφέρει σε άρθρο του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ο Θάνος Μαύρος, Εταίρος της EY Ελλάδος και Επικεφαλής Τομέα Καταναλωτικών Προϊόντων και Λιανεμπορίου της ΕΥ στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Η ελληνική κοινωνία συνεχίζει να δοκιμάζεται από τις αυξήσεις τιμών. Παρά την αποκλιμάκωση του πληθωρισμού στο 2,9% τον Αύγουστο, οι ανατιμήσεις σε βασικά αγαθά εξακολουθούν να ροκανίζουν το εισόδημα: φρούτα +11,6%, σοκολάτες +23,2%, καφές +18,5%, ενοίκια +10,9%.
Σύμφωνα με την έρευνα Future Consumer Index 2024 της EY, οι Έλληνες καταναλωτές στρέφονται σε πιο «έξυπνες» συνήθειες: επιλέγουν αποδοτικότητα, ποιότητα και αξία. Όμως, η προσαρμογή των πολιτών δεν αρκεί. Το πρόβλημα είναι βαθύτερο και αφορά την αδυναμία της ελληνικής οικονομίας να απορροφά εξωγενείς κρίσεις χωρίς να μετακυλίει το κόστος.
Ανάγκη για ανθεκτική παραγωγή
Η ενεργειακή κρίση, οι πληθωριστικές πιέσεις και οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες έδειξαν με σαφήνεια ότι η Ελλάδα χρειάζεται ένα πιο σταθερό παραγωγικό υπόβαθρο. Χωρίς ισχυρή εγχώρια παραγωγή, κάθε αναταραχή στο διεθνές περιβάλλον μετατρέπεται σε άμεση απειλή για τα νοικοκυριά.
Η αύξηση της παραγωγικότητας δεν είναι μόνο θέμα ανταγωνιστικότητας. Είναι εργαλείο αυτάρκειας, βιώσιμης ανάπτυξης και κοινωνικής ισορροπίας. Μια χώρα που παράγει αποδοτικά μπορεί να μειώσει το εμπορικό της έλλειμμα, να ενισχύσει την αγροδιατροφή με καινοτομία και να σταθεροποιήσει τις τιμές μέσα από αποδοτικότερη εφοδιαστική αλυσίδα.
Τέσσερις κατευθύνσεις για αλλαγή
-Για να γίνει αυτό πράξη, χρειάζεται ένα συνεκτικό σχέδιο πολιτικής και δράσεων με μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Τέσσερις είναι οι βασικές κατευθύνσεις:
-Ενίσχυση παραγωγικής ικανότητας σε κρίσιμους τομείς (τρόφιμα, ενέργεια, βασικά αγαθά) με έμφαση στην ιχνηλασιμότητα και το branding.
-Δημιουργία δεικτών παραγωγικότητας ανά κλάδο και περιφέρεια, προσβάσιμων δημοσίως, για στοχευμένη βελτίωση.
-Κίνητρα σε επιχειρήσεις που επενδύουν σε αποδοτικότερη χρήση ενέργειας, εργασίας ή πρώτων υλών.
-Ανάδειξη της παραγωγικότητας ως εργαλείου κοινωνικής δικαιοσύνης, που κατανέμει ορθολογικά την αξία στους πολίτες.
Το επόμενο στοίχημα της Ελλάδας
Η αντιμετώπιση της ακρίβειας δεν μπορεί να περιοριστεί σε μέτρα ανακούφισης. Το πραγματικό ζητούμενο είναι να προστατεύσουμε την αξία που παράγουμε.
Η παραγωγικότητα, ειδικά όταν συνδυάζει κοινωνικά και περιβαλλοντικά κριτήρια, αποτελεί θεμέλιο σταθερότητας και ανάπτυξης. Δεν είναι απλώς ένας δείκτης οικονομικής απόδοσης. Είναι το κλειδί για μια πιο ανθεκτική, δίκαιη και ευέλικτη οικονομία.
Σε έναν ασταθή κόσμο, η δυνατότητα της Ελλάδας να παράγει περισσότερα, καλύτερα και αποδοτικότερα, θα κρίνει όχι μόνο την πορεία της οικονομίας, αλλά και την κοινωνική της συνοχή.
