"Μη αποτελεσματική" κρίνει η ΤτΕ στην έκθεση νομοσματικής πολιτικής την απορρόφηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης έως το τέλος της διορίας του 2026. "Βλέπει" κίνδυνο δημοσιονομικού εκτροχιασμού και αναφέρει τρεις πιθανές δημοσιονομικές επιπτώσεις από την αδυναμία αξιοποίησης των κονδυλίων.
«Η παρατηρούμενη υστέρηση των εκταμιεύσεων δανείων στο πλαίσιο του RRF σε σχέση με τις συμβάσεις οι οποίες συνομολογήθηκαν σχετίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις με το γεγονός ότι αυτές αφορούν μεγάλα επενδυτικά έργα, τα οποία είναι αναμενόμενο να προαπαιτούν ενδεχομένως χρονοβόρες διαδικασίες, όπως την έκδοση αδειών ή διαδικασίες που σχετίζονται με τις κατασκευές (π.χ. πολεοδομικές), με αποτέλεσμα οι σχετικές εκταμιεύσεις να γίνονται σταδιακά, σε μεγαλύτερο χρονικό ορίζοντα», αναφέρεται στην Έκθεση.
Οι τρεις δημοσιονομικοί κίνδυνοι
Σύμφωνα με την έκθεση της ΤτΕ, ο παρατηρούμενος χαμηλός ρυθμός εκτέλεσης των δημόσιων δαπανών του Ταμείου Ανάκαμψης ενέχει τους εξής τρεις κινδύνους:
-Ένα σημαντικό μέρος των διαθέσιμων κονδυλίων ενδέχεται να μην εισπραχθεί μέχρι το 2026, καθώς η εκπλήρωση των στόχων και οροσήμων συνδέεται άμεσα με την πρόοδο των έργων και την ολοκλήρωσή τους σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα.
-Η μη είσπραξη των σχετικών ευρωπαϊκών πόρων για την ολοκλήρωση των συμβασιοποιημένων έργων ενδέχεται να οδηγήσει στην ένταξή τους στο εθνικό Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και στην ανάγκη χρηματοδότησής τους από εθνικούς πόρους, γεγονός που θα έχει επίπτωση στα δημοσιονομικά μεγέθη. Σημειώνεται πως οι δαπάνες του Ταμείου Ανάκαμψης, σύμφωνα με τους νέους δημοσιονομικούς κανόνες της ΕΕ, εξαιρούνται από το λειτουργικό κανόνα δαπανών.
Υπενθυμίζεται, πως σύμφωνα με πηγές του ΥΠΟΙΚ, ο προτεινόμενος από την Κομισιόν ετήσιος στόχος αύξησης δαπανών είναι 3% για το διάστημα 2025-2028. Μια «ξαφνική» προσθήκη ποσών από τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης στο συνολικό ύψος των δαπανών, κινδυνεύει να εκτροχιάσει την χώρα από τις δημοσιονομικές της υποχρεώσεις .
- Τέλος, παρά το γεγονός ότι η ταχύτητα απορρόφησης δεν αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείκτη για την αποτελεσματική και αποδοτική αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων, η πρακτική των συνεχόμενων καθυστερήσεων και της οπισθοβαρούς κατανομής των σχετικών δαπανών προς το τέλος της προγραμματικής περιόδου μπορεί να οδηγήσει σε σπατάλες και κακοδιαχείριση.
