Μια σειρά παγκόσμιων αρνητικών κλυδωνισμών προσφοράς - η άνιση χαλάρωση των lockdown πανδημίας, η περσινή άνοδος των τιμών της ενέργειας και στη συνέχεια η επίθεση του Βλαντιμίρ Πούτιν στην Ουκρανία - έχουν φέρει τους επικεφαλής οικονομολόγους των επιτοκίων στη θέση που δεν θα ήθελαν να είναι: να αντιμετωπίζουν υψηλό και ανερχόμενο πληθωρισμό ταυτόχρονα με την ταχεία επιβράδυνση της ανάπτυξης. Οι κεντρικές τράπεζες παγκοσμίως πρέπει τώρα να επιλέξουν μεταξύ κακών επιλογών - κρίνοντας πόσο πληθωρισμό μπορούν να ανετέξουν και πόσο πρέπει να επιβραδύνουν τη δραστηριότητα αύξησης του εισοδήματος και της απασχόλησης για άτομα που έχουν ήδη επηρεαστεί από το αυξανόμενο κόστος ζωής. Για την ΕΚΤ, η οποία αντιμετωπίζει σε μεγάλο βαθμό τον εισαγόμενο πληθωρισμό και όχι τα αποτελέσματα της υπερβάλλουσας ζήτησης στο εσωτερικό, αυτό το δίλημμα είναι ιδιαίτερα οξύ.
Οι "θεματοφύλακες" του ευρώ στη Φρανκφούρτη έχουν την πρόσθετη πρόκληση να διαχειριστούν τον κίνδυνο ότι η εξισορροπητική πράξη τους για σταδιακή αυστηροποίηση των νομισματικών συνθηκών θα μπορούσε να προκαλέσει οικονομικό κατακερματισμό στις εθνικές ραφές του ενιαίου νομίσματος, αναφέρει δημοσίευμα των Financial Times. Τους τελευταίους μήνες, το κόστος δανεισμού της Ρώμης έχει αυξηθεί σε δύο ποσοστιαίες μονάδες πάνω από αυτό του Βερολίνου, καθώς οι πιστωτές επανεκτίμησαν τους πιστωτικούς κινδύνους σε μια ευρωζώνη που ετοιμάζεται να βγει από μια εποχή εξαιρετικά χαλαρής νομισματικής πολιτικής. Αυτό ήταν το υψηλότερο από την έναρξη της πανδημίας, όταν οι χρηματοπιστωτικές αγορές συγκλονίστηκαν από την αβεβαιότητα και από την απρόσεκτη παρατήρηση της προέδρου της ΕΚΤ Κριστίν Λαγκάρντ ότι «δεν είμαστε εδώ για να κλείσουμε τα spreads», την οποία γρήγορα απέσυρε.
Αυτή τη φορά, τα μηνύματα είναι εντελώς πιο προσεκτικά. Στη συνεδρίαση της για τη νομισματική πολιτική αυτή την Πέμπτη, η ΕΚΤ φαίνεται έτοιμη να σηματοδοτήσει ότι είναι έτοιμη να υιοθετήσει νέα εργαλεία εάν χρειαστεί για να διασφαλίσει ότι η επιθυμητή νομισματική πολιτική της θα μεταδοθεί αποτελεσματικά σε όλες τις οικονομίες-μέλη του ευρώ — έναν κώδικα για τον περιορισμό (αν όχι ξεκάθαρα «κλείσιμο») spreads κρατικών ομολόγων. Η τράπεζα έχει επίσης επισημάνει ότι έχει ευελιξία στην επανεπένδυση των ομολόγων της πανδημίας. Αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εξουδετέρωση τυχόν υπερβολικής διεύρυνσης των spreads.
Η μορφή του μηνύματος μπορεί να είναι διακριτική, αλλά η ουσία του είναι ισχυρή. Μια τέτοια δήλωση την Πέμπτη, εάν υποστηριχθεί από τη μεγάλη πλειοψηφία του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ, θα σήμαινε ότι ο θεσμικός διάδοχος της Bundesbank έχει ενστερνιστεί πλήρως το άλμα που έγινε υπό τον Μάριο Ντράγκι, τον προκάτοχο της Λαγκάρντ, όταν υποσχέθηκε να κάνει «ό,τι χρειαστεί. , στο πλαίσιο της εντολής μας» να διατηρήσουμε ενωμένο το ευρώ.
Η αποδοχή ότι η αποτροπή του χρηματοοικονομικού κατακερματισμού δεν είναι απλώς εντός, αλλά απαιτείται από την εντολή της, θα ολοκληρώσει τον μετασχηματισμό της ΕΚΤ από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση. Θα έχει μετατραπεί από την κατασκευή sui generis σε μια σύγχρονη κεντρική τράπεζα μιας από τις κορυφαίες οικονομίες του κόσμου, αποβάλλοντας παλαιότερους ιδεολογικούς περιορισμούς σχετικά με το τι θα μπορούσε ή θα έπρεπε να κάνει.
Φυσικά και θα δοκιμαστεί. Ορισμένοι συμμετέχοντες στην αγορά θα θέλουν να διερευνήσουν το όριο πόνου της Φρανκφούρτης, πόσο κατακερματισμό θα ανεχθεί και τι θα κάνει όταν ξεπεραστεί το όριο. Οι ιδεολογικοί της εχθροί θα αμφισβητήσουν κάθε νέα πολιτική στα δικαστήρια.
Αλλά η εξέλιξη της ΕΚΤ πρέπει να χαιρετιστεί. Όπως το κοινό ταμείο ανάκαμψης της ΕΕ για την πανδημία, είναι ένα σημάδι ότι οι υπεύθυνοι χάραξης οικονομικής πολιτικής δεν θα επαναλάβουν τα λάθη που σχεδόν διέλυσαν το ευρώ πριν από μια δεκαετία. Θα παράγει καλύτερα οικονομικά αποτελέσματα για τους πολίτες της ευρωζώνης. Και, καθιστώντας μια αυστηρότερη πολιτική λιγότερο επικίνδυνη, θα διευκολύνει την ικανοποίηση ακόμη και νομισματικών "γερακιών".
