Τίθεται λοιπόν υπόψιν των 19 Ελλήνων εκπροσώπων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου η σαφής ενημέρωση του Δήμου μας περί αναλύσεως των λόγων που αποσκοπούν στον τερματισμό της αλλοίωσης, εκμετάλλευσης, κακομεταχείρισης και τέλος της ασέβειας αυτού.
Οι παραλήπτες Ευρωβουλευτές, μεταξύ άλλων αξιωματούχων, είναι αυτοί του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, της Προοδευτικής Συμμαχίας Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, της Ευρωπαϊκής Ενωτική Αριστερά καθώς και εν συνέχεια Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών.
Διεκδικούμε αυτό που μας αξίζει. Προσπαθούμε με πράξεις.
Η επιστολή προς τους Έλληνες Ευρωβουλευτές.
Αξιότιμε κύριε Ευρωβουλευτή,
Η Ναυμαχία της Σαλαμίνας (480 π.Χ.), σύμφωνα με τους ιστορικούς, είναι το μεγαλύτερο πολεμικό γεγονός της Παγκόσμιας Ιστορίας. Για πολλούς είναι η «γενέθλια ημέρα της Ευρώπης» και η γενέθλια ημέρα της Δημοκρατίας, όπου η ενότητα των Ελλήνων νίκησε τους βαρβάρους και η δημοκρατία τον απολυταρχισμό.
Ο χώρος που συντελέστηκε η ναυμαχία ευρίσκεται στα ανατολικά παράλια της νήσου Σαλαμίνας και περιλαμβάνει τη χερσόνησο της Πούντας, όπου βρίσκονται τα ερείπια της Αρχαίας Σαλαμίνας, το αρχαίο λιμάνι των Αμπελακίων, από όπου απέπλευσε ο ελληνικός στόλος και τη χερσόνησο της Κυνόσουρας, όπου στήθηκε το τρόπαιο της νίκης των Ελλήνων και υπάρχει ο Τύμβος των Σαλαμινομάχων.
Η εν λόγω περιοχή συμπεριλαμβανομένων των νησίδων Ψυτάλλειας, Αταλάντης, Αγίου Γεωργίου και των όρμων Αμπελακίων και Σεληνίων, έχει χαρακτηρισθεί ως «αρχαιολογικός χώρος και ιστορικός τόπος… για να προστατευθεί από απειλούμενες ριζικές επεμβάσεις που θα εξαφάνιζαν κάθε στοιχείο ιστορικής μνήμης» (ΦΕΚ 305 τ. Β’ 26-05-1982).
Επιπλέον, ο Τύμβος των Σαλαμινομάχων στην Κυνόσουρα από το 1966 (ΦΕΚ 429 τ. Β’ 08-07-1966) και η αρχαία Σαλαμίνα στην Πούντα από το 1969 (ΦΕΚ 84 τ. Β’ 05-02-1969) έχουν κηρυχθεί «ιστορικά διατηρητέα μνημεία».
Το 1992 (ΦΕΚ 104 τ. Β’ 17-02-1992) στην Πούντα και το 2001 (ΦΕΚ 1459 τ. Β’ 26-10-2001 και ΦΕΚ 1324 τ. Β’ 11-10-2001) στην Κυνόσουρα καθορίσθηκαν ζώνες Α’ απολύτου προστασίας και Β’ προστασίας στη στεριά καθώς και η θαλάσσια περιοχή γύρω από αυτή. Σε αυτές τις περιοχές, πρόσφατα, εγκρίθηκε μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για διαλυτήρια πλοίων (αρ. απόφασης ΥΠΕΝ/ΔΙΠΑ/68813/4143/20-07-2020).
Είναι καθήκον μας να σας ενημερώσουμε για την απογοητευτική κατάσταση που επικρατεί σήμερα στον αρχαιολογικό χώρο που αναφέρουμε παραπάνω.
Σε αυτές τις προστατευόμενες εκτάσεις στην Κυνόσουρα είναι ενεργές ναυπηγικές εγκαταστάσεις οι οποίες βρίσκονται σε επαφή με τον Τύμβο και αλλοιώνουν τα χαρακτηριστικά του φυσικού και αρχαιολογικού τοπίου.
Ο Τύμβος, που έχει την παγκόσμια πρωτοτυπία να αποτελεί ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΚΤΑΣΗ, στραγγαλίζεται κυρίως από τις ναυπηγικές εργασίες, την υποβάθμιση του γύρω φυσικού τοπίου και της μεγάλης αλλοίωσης της εικόνας του όρμου προς Βορρά.
Ο αρχαιολογικός χώρος έχει σοβαρά προβλήματα και έχει υποστεί πληγές τοπιακές ή ασύμβατων χρήσεων. Η ρύπανση είναι μεγάλη με τα ναυάγια και τα σαπιοκάραβα να συμπληρώνουν μια απογοητευτική εικόνα.
Η ίδια κατάσταση επικρατεί και στην απέναντι περιοχή (χερσόνησο Πούντας), όπου δραστηριοποιούνται ναυπηγεία εντός αρχαιολογικής ζώνης Β’, τα οποία επεκτείνονται με επιχωματώσεις εντός της θαλάσσιας ζώνης, αλλοιώνοντας ανεπανόρθωτα τον αρχαιολογικό χώρο.
Ο αρχαιολογικός χώρος αυτός προστατεύεται από τις διεθνείς συμβάσεις για την προστασία της αρχαιολογικής και αρχιτεκτονικής κληρονομιάς.
Συγκεκριμένα:
α) Η σύμβαση για την προστασία της Αρχαιολογικής κληρονομιάς, η οποία υπογράφτηκε στο Λονδίνο το 1969 και ρυθμίζει τα ζητήματα της αρχαιολογικής έρευνας (ανασκαφών καθώς και ζητήματα δημοσίευσης αρχαιολογικών ευρημάτων).
β) Η σύμβαση για την προστασία της Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς της Ευρώπης, που, υπογράφηκε στη Γρανάδα το 1985, με αντικείμενο την προστασία και ανάδειξη της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, με παράλληλη βελτίωση του αγροτικού ή αστικού περιβάλλοντος, στο πλαίσιο μίας ενιαίας αναπτυξιακής πολιτικής.
γ) Η σύμβαση για την Προστασία της Αρχαιολογικής Κληρονομιάς που υπογράφηκε στη Βαλέτα της Μάλτας το 1992, η οποία αποτελεί αναθεώρηση της Σύμβασης του Λονδίνου, και πραγματεύεται την προστασία της αρχαιολογικής κληρονομιάς (και των αρχαιολογικών χώρων), σύμφωνα με τις νέες συνθήκες που έχει δημιουργήσει η οικονομική ανάπτυξη και η ανάπτυξη των πόλεων.
δ) Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για το Τοπίο, (Φλωρεντία 2000).
Η Ευρωπαϊκή Ένωση από της ιδρύσεώς της προστατεύει και προβάλει την πολιτιστική κληρονομιά ως στοιχείο Ενότητας, Δημοκρατίας και Πολιτισμού. Παρακαλούμε λοιπόν ως εκπρόσωποι του Ελληνικού λαού στο Ευρωκοινοβούλιο, όπως θέσετε στα αρμόδια όργανα των ευρωπαϊκών θεσμών:
α) Το αίτημά μας να εξεταστεί αν τηρούνται οι ως άνω ή και άλλες σχετικές συνθήκες που προστατεύουν την αρχαιολογική κληρονομιά.
β) Το ερώτημα, πως σκέφτεται η Ευρωπαϊκή Ένωση να επιβάλλει την τήρηση των παραπάνω Συνθηκών σε περίπτωση που διαπιστωθεί η παραβίασή τους.
γ) Σε ό,τι αφορά τα διαλυτήρια πλοίων, αυτά απαγορεύονται στον Ελληνικό χώρο δεδομένου ότι δεν εμφανίζονται στη λίστα Ε.Ε. χωρών για «ανακύκλωση πλοίων». «Από τις 31 Δεκεμβρίου 2018, η ανακύκλωση όλων των μεγάλων θαλάσσιων σκαφών που φέρουν σημαία Ε.Ε. μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο σε ναυπηγεία που περιλαμβάνονται στον ευρωπαϊκό κατάλογο εγκαταστάσεων ανακύκλωσης πλοίων. [Η λίστα αυτή] είναι το αποτέλεσμα του κανονισμού για την ανακύκλωση πλοίων της Ε.Ε. το μόνο νομικά δεσμευτικό και ολοκληρωμένο εργαλείο ανακύκλωσης πλοίων που ισχύει σήμερα στον κόσμο, το οποίο στοχεύει να καταστήσει την ανακύκλωση πλοίων πιο πράσινη και ασφαλέστερη» Πηγή: https://ec.europa.eu/info/news/new-eu-regime-safer-and-greener-ship-recycling-enters-force-2019-jan-08_en
Το ερώτημα κατά πόσον η λίστα αυτή είναι δεσμευτική, ειδικά στην περίπτωση που άδεια έχει εκχωρηθεί για «διάλυση» και όχι για «ανακύκλωση» πλοίων.
Η βοήθειά σας στο μεγάλο αυτό εγχείρημά μας θα είναι σημαντική και θα μας ανοίξει το δρόμο να φτάσουμε στην πραγματοποίηση του μεγάλου μας στόχου, που δεν είναι άλλος από την προστασία, την ανάδειξη και την αξιοποίηση αυτού του μοναδικού αρχαιολογικού χώρου.
Με εκτίμηση,
Γεώργιος Παναγόπουλος Δήμαρχος Σαλαμίνας
