Σε πλειστηριασμό στους Christie's στη Νέα Υόρκη, τον Ιούνιο, μετά από 50 χρόνια και βάλε αφότου ένωσε δυνάμεις με τους Pink Floyd, περίπου 120 εμβληματικές κιθάρες με τις οποίες ο Ντέιβιντ Γκίλμουρ έπαιξε με την μπάντα ή σόλο.
«Τα πάντα πρέπει να φύγουν» αστειεύεται. Μεταξύ αυτών που θα φύγουν θα είναι και η Black Strat, με την οποία έπαιξε στα «Money», «Shine On Your Crazy Diamond» και «Comfortably Numb» (μεταξύ πολλών άλλων). Φεύγει και η Stratocaster του με σειριακό αριθμό 0001, η δωδεκάχορδη με την οποία έγραψε το «Wish You Were Here». Φεύγει και η Ovation με την οποία έπαιζε το «Comfortably Numb» σχεδόν σ' όλες τις ζωντανές εμφανίσεις του.
«Αυτές οι κιθάρες ήταν πολύ καλές μαζί μου» είπε, από τηλεφώνου, στο περιοδικό Rolling Stone. «Είναι οι φίλοι μου. Μου έδωσαν πολλή μουσική. Απλά, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να φύγουν και να υπηρετήσουν κάποιον άλλον. Τέλειωσα μαζί τους. Και βεβαίως, τα χρήματα που θα φέρουν θα κάνουν πολύ μεγάλο καλό στον κόσμο, αυτή είναι η πρόθεσή μου». Τα χρήματα από τον πλειστηριασμό θα τα διαχειριστεί το ίδρυμα αγαθοεργιών που ο Γκίλμουρ διευθύνει εδώ και δεκαετίες. «Τα χρήματα θα πάνε στις πιο μεγάλες ανάγκες, της αντιμετώπισης του λιμού, του προβλήματος των αστέγων και του εκτοπισμού ανθρώπων σ' όλον τον κόσμο» εξήγησε.
Καθαρίζει και το σπίτι: «Δεν ήθελα να γίνω "αρχαίος" και να έχω ένα ολόκληρο απόθεμα από κιθάρες, να κάθονται και να μην κάνουν τίποτα. Και ειλικρινά, πάρα πολλές απ' αυτές είναι κιθάρες που δεν έχω χρόνο να τις παίξω. Θα δώσουν χαρά σ' άλλους».
Πουλάει γύρω στις 120 κιθάρες, θα κρατήσει κάποιες τις οποίες «δεν μπορεί, σωματικά, να αποχωριστεί». Περίπου 20, υπολογίζει. Ήταν λογικό να τον ρωτήσουν πώς και αποχωρίζεται την Black Strat. «Ξέρεις κάτι; Όσο με αφορά, μπορώ να την αφήσω να φύγει. Θα φέρει πολύ κόσμο να ρίξουν μια ματιά σ' αυτόν τον πλειστηριασμό, κι αυτή τη δουλειά θα κάνει. Είναι μια όμορφη κιθάρα... Οι νότες του πώς ξεκινά το 'Shine On Your Crazy Diamond' έπεσαν, μια μέρα, απ' αυτήν την κιθάρα» ήταν η απάντησή του.
Μίλησε για την ιστορία της: «Είναι μια Strat του 1969, την οποία αγόρασα το 1970 στου Manny, στον 48th Street στη Νέα Υόρκη. Έχω κάνει κάμποσες μετατροπές πάνω της. Το χρώμα μόνο δεν αλλάζει. Ήταν πάντα μαύρο». Και όσοι αναρωτιούνται τι τον τράβηξε στις Stratocaster, τώρα έχουν την απάντηση: «Το παιδικό μου όνειρο ήταν να έχω μια Stratocaster σαν αυτήν που είχε ο Χανκ Μάρβιν στους Shadows. Ήταν η κιθάρα που πάντα ήθελα».
