«Στα οικονομικά θέματα ο πρωθυπουργός της Ελλάδας αποτελούσε επί μακρόν ένα πρόβλημα. Τώρα, όμως, ο Αλέξης Τσίπρας τολμά κάτι το οποίο θα μπορούσε να ενισχύσει την Ευρώπη. Στο ονοματολογικό με την πρώην Δημοκρατία της Μακεδονίας συμφώνησε να γίνει ένας συμβιβασμός», γράφει σε σχόλιό της η συντηρητική γερμανική εφημερίδα «Die Welt».
«Ο Αλέξης Τσίπρας κατηγορήθηκε πολύ στη Γερμανία. Ο Έλληνας πρωθυπουργός -και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ- θεωρείται ως κάποιος ο οποίος δεν τηρεί τις υποσχέσεις του, καθυστερεί τις μεταρρυθμίσεις και κατά τα λοιπά έλαβε πολλά χρήματα από τους δανειστές για να τα μοιράσει μετά απλόχερα στους πολίτες της χώρας του…. Στα οικονομικά θέματα ο Τσίπρας ήταν επί μακρόν ένα πρόβλημα. Αυτό που λησμονείται σε αυτήν την ανάλυση είναι ότι ο Τσίπρας τολμά κάτι το οποίο θα μπορούσε να ενισχύσει την Ευρώπη. Στο ονοματολογικό με την πρώην Δημοκρατία της Μακεδονίας, κάποτε μέρος της Γιουγκοσλαβίας, συμφώνησε να γίνει ένας συμβιβασμός. Από το απόγευμα της Παρασκευής λέγεται Βόρεια Μακεδονία. Έτσι, η μακρά διαμάχη -λόγω της Περιφέρειας της Βόρειας Ελλάδας Μακεδονία- πρέπει λογικά να έχει λήξει. Τώρα το όλο θέμα του δημιουργεί όμως πρόβλημα. Πολλοί Έλληνες είναι πολύ υπερήφανοι για το προαιώνιο έθνος τους και θεωρούν τη συμφωνία προσβολή. Η αποχώρηση του Πάνου Καμένου, του εταίρου του στον κυβερνητικό συνασπισμό, του εθνικιστικού ΑΝΕΛ το αντικατοπτρίζει», σχολιάζει η γερμανική εφημερίδα.
«Ο Τσίπρας βρίσκεται τώρα προ της ψήφου εμπιστοσύνης, για την οποία σήμερα φαίνεται πως δεν διαθέτει πλειοψηφία. Νέες εκλογές θα γίνουν ούτως ή άλλως φέτος. Στις δημοσκοπήσεις όμως ο Τσίπρας και το κόμμα του βρίσκεται πίσω από τη συντηρητική Νέα Δημοκρατία. Επομένως (μπορεί να πει κανείς) με κάποια βεβαιότητα ότι θα χάσει τον πρωθυπουργία φέτος. ΟΙ Ευρωπαίοι πολιτικοί, οι οποίοι καταριόνταν τον Τσίπρα λόγω της απροθυμίας τους να κάνει μεταρρυθμίσεις, θα πρέπει στο θέμα αυτό να εκφράσουν σεβασμό, αν όχι ευγνωμοσύνη, στον Έλληνα πρωθυπουργό, διότι με το να θέλει να εξασφαλίσει την ισορροπία και την ειρήνη στην Ευρώπη θυσιάζει με κάποια βεβαιότητα τον θώκο του με τον συμβιβασμό αυτό».
