Σε δύο καυτά για την Ευρωζώνη πεδία, έγινε δυνατό τελικά στην μαραθώνια συνεδρίαση του Eurogroup να υπάρξει κατ' αρχήν συμφωνία μεταξύ των Υπ. Οικονομικών, η οποία θα μεταφερθεί ως "πρόταση" προς απόφαση στην Σύνοδο Κορυφής της 14ης Δεκεμβρίου.
Ήτοι στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής του 2018 στην οποία η μεν κα Μέρκελ θα πάει για πρώτη φορά χωρίς να έχει την ηγεσία του CDU και ο κ. Μακρόν "τσαλακωμένος" από τις κινητοποιήσεις διαρκείας των "κίτρινων γιλέκων"...
Τα πεδία αυτά είναι το πλαίσιο αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους και η κάλυψη των κεφαλαιακών αναγκών σε περιπτώσεις μεγάλης κρίσης για την εξυγίανση (εκκαθάριση) τραπεζών.
Και στα δύο αυτά πεδία το "εργαλείο" που θα χρησιμοποιηθεί είναι ο ESM στον οποίο αποδίδονται επιπλέον αρμοδιότητες "σε συνεργασία πάντα με την Κομισιόν στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού δικαίου...".
Όσον αφορά το δημόσιο χρέος η "πρόταση" των ΥΠΟΙΚ είναι ότι αν κάποια χώρα στο μέλλον βρεθεί προ των θυρών κρίσης χρέους, ο ESM θα μπορεί να παρέμβει με προληπτικά εργαλεία (δανεισμού), η χρήση των οποίων θα είναι σχεδόν αυτόματη όσον αφορά τις προϋποθέσεις με τις οποίες αυτά τα δάνεια θα δοθούν και δεν θα χρειάζεται να μεσολαβήσει διαπραγμάτευση για την υπογραφή "μνημονίου”.
Οι δημοσιονομικές προϋποθέσεις θα είναι εκ των προτέρων "έτοιμες”.
Η ενεργοποίηση όμως των "εργαλείων" αυτών θα μπορεί να γίνει, αφού από το 2022 οι χώρες μέλη θα ενσωματώσουν στις εκδόσεις χρέους (ομόλογα) μία ρήτρα που θα επιτρέπει σαν "συλλογική δράση" την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους τους. Αυτό σημαίνει ότι τα ομόλογα αυτά θα βγαίνουν στην αγορά με ενσωματωμένη την πρόβλεψη ότι σε περίπτωση κρίσης χρέους θα μπορούν να "κουρευτούν”...
Να σημειωθεί ότι η περίοδος που θα πρέπει να εφαρμοσθεί η ρήτρα αυτή ήτοι το 2022, είναι η χρονικά που για την Ελλάδα θα βαίνει προς εξάντληση (εφ' όσον χρειασθεί) το απόθεμα των 24 δισ. ευρώ. Αυτό για την Ελλάδα σημαίνει ότι το 2032, όταν θα επανεξετασθεί η κατάσταση του χρέους όπως προβλέπεται από την συμφωνία του Ιουνίου του 2018, η όποια "βοήθεια” χρειασθεί θα δοθεί με τους όρους που προαναφέρθηκαν και οι οποίοι θα πρέπει να εγκριθούν από την Σύνοδο Κορυφής.
Για τις τράπεζες το μοναδικό βήμα που έγινε στο Eurogroup αφορά στην επέκταση του ρόλου του ESM, έτσι ώστε να μπορεί να καλύπτει τις ανάγκες του Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης Τραπεζών (SRF) εφόσον οι δικοί του πόροι δεν επαρκούν. Και αυτό όμως θα μπορεί να γίνει από το 2020 αντί του 2024 όπως αρχικά είχε προβλεφθεί, μόνο εφ' όσον έχουν απομειωθεί επαρκώς οι όγκοι των κόκκινων δανείων.
Μία από τις εκδοχές της πρόβλεψης αυτής είναι να υλοποιηθεί η απόφαση αυτή από το 2020 μόνο για τις χώρες των οποίων η απομείωση των κόκκινων δανείων μέχρι τότε θα κρίνεται επαρκής... Γεγονός που σημαίνει ότι σχεδόν εξ αρχής απομακρύνεται η κάλυψη από τον ESM σε περιπτώσεις τραπεζών από την Ελλάδα και την Ιταλία των οποίων τα ποσοστά NPLs είναι αδύνατο να μειωθούν μέχρι τότε στα απαιτούμενα επίπεδα...
Για πολύ αργότερα έχει μετατεθεί επίσης η ενεργοποίηση του Ενιαίου Ταμείου Εγγύησης Καταθέσεων (EDIS) καθώς οι κεντροευρωπαϊκές χώρες και κυρίως Γερμανία – Ολλανδία – Φιλανδία βάζουν βέτο για ξεκαθάρισμα των "κόκκινων δανείων” πριν ενεργοποιηθεί η διαδικασία που προβλέπει η πρόταση της Κομισιόν. Η πρόταση της Κομισιόν προωθεί ένα σχήμα σύμφωνα με το οποίο το EDIS θα μπορούσε να ξεκινήσει γρήγορα την ύπαρξή και την λειτουργία του παράλληλα με τα εθνικά ταμεία εγγύησης καταθέσεων.
Αλλά στο μεσοδιάστημα και μέχρι την πλήρη εκκαθάριση των κόκκινων δανείων, το EDIS θα λειτουργεί σαν δανειστής "τελευταίας ευκαιρίας” για τα εθνικά ταμεία, εάν και εφ' όσον υπάρξει ανάγκη σε περίπτωση ισχυρής κρίσης και δεν επαρκούν οι δικοί τους πόροι.
Προς το παρόν το Eurogroup κατέληξε ότι θα δημιουργήσει μία επιτροπή υψηλού επιπέδου που θα μελετήσει τις υπάρχουσες προτάσεις και θα κάνει την δική της πρόταση στο Eurogroup όταν είναι έτοιμη...
Πηγή: capital.gr
