Μπορεί να μην απέκτησε ποτέ τη φήμη όπως οι Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, Τζέιμς Στιούαρτ, Χένρι Φόντα ή Πολ Νιούμαν, δηλαδή μεγάλων σταρ και συνάμα σπουδαίων ηθοποιών, αλλά σίγουρα ανήκει στην κατηγορία αυτή και μάλιστα με διάρκεια ανάλογη των προαναφερόμενων, καθώς υπήρξε πρωταγωνιστής σε πολλές κλασικές αθάνατες ταινίες. Ο Γουίλιαμ Χόλντεν, με την άγρια αρρενωπή γοητεία και το αναμφισβήτητο ταλέντο του που απέδειξε σε απαιτητικούς ρόλους, πίσω από την αγέρωχη μορφή του έκρυβε μια βασανισμένη ζωή εξαιτίας του αλκοολισμού, κάτι που είχε χαραχτεί βαθιά στο καλοσμιλεμένο πρόσωπό του. Άλλωστε, ο Γουίλιαμ Χόλντεν, που είχε παίξει τα πάντα, από φιλμ νουάρ, δράματα και περιπέτειες, μέχρι κωμωδίες, πολεμικά και γουέστερν, από σχετικά μικρή ηλικία είχε τη γοητεία τού βασανισμένου ανθρώπου, καθώς έμοιαζε και πολύ μεγαλύτερος.
Ο πρόωρος και μυστηριώδης θάνατός του, σε ηλικία 63 ετών, πριν 40 χρόνια, στις 12 Νοεμβρίου του 1981, όταν, για ακόμη μία φορά μεθυσμένος, έπεσε μέσα στο σπίτι του και χτύπησε στο κεφάλι, μένοντας αβοήθητος για ώρες, αφού δεν κατάλαβε το μέγεθος του τραυματισμού του, θα διακόψει την ώριμη πλέον πορεία του για ένα αξιόλογο καλλιτεχνικό φινάλε. Η σωρός του βρέθηκε μετά από τέσσερις μέρες…
Ραδιόφωνο και γοητεία
Ο Γουίλιαμ Χόλντεν γεννήθηκε στις 17 Απριλίου του 1918, σε ένα προάστιο του Σαιντ Λούις. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του χημικού Γουίλιαμ Φράνκλιν Μπιντλ και της καθηγήτριας Μπλανς Μπολ, που είχαν καταγωγή από την Αγγλία και είχαν μεταναστεύσει στη Νότια Πασαντίνα της Καλιφόρνια, όταν ο μικρός Γουίλιαμ ήταν τριών χρόνων. Μετά το λύκειο, γράφτηκε στο κολέγιο της Πασαντίνα, όπου συμμετείχε σε ραδιοφωνικές θεατρικές παραστάσεις. Χωρίς να έχει κάνει κάτι ιδιαίτερο στο θέατρο, θα τον ανακαλύψει ένας κυνηγός ταλέντων της Paramount, ξεχωρίζοντας τη σπάνια γοητεία του και το 1938 θα παίξει ένα ρολάκι στην ταινία "Prison Farm".
Golden Boy
Ο πρώτος του σημαντικός ρόλος θα έρθει το 1939, όταν θα υποδυθεί έναν βιολιστή που θέλει να γίνει πυγμάχος, στην ταινία του Ρούμπεν Μαμούλιαν "Golden Boy". Οι παραγωγοί της ταινίας αρχικά ήταν δυσαρεστημένοι με την ερμηνεία του και ήθελαν να τον απολύσουν, αλλά τον έσωσε η παρέμβαση της τότε σταρ και συμπρωταγωνίστριάς του Μπάρμπαρα Στάνγουικ, της οποίας έκοβε το μάτι. Η ταινία έκανε τεράστια επιτυχία και η φήμη του Χόλντεν εκτοξεύθηκε στα ύψη, αποκτώντας και τον χαρακτηρισμό του "Χρυσού Αγοριού". Στη συνέχεια θα συμμετάσχει στο θεατρικό έργο του Θόρντον Γουάιλντερ "Η Μικρή μας Πόλη", αλλά ξαφνικά θα βρεθεί στα πολύ κάτω του, όταν η Columbia αγόρασε το συμβόλαιό του και αναγκάστηκε να παίζει σε αδιάφορες ταινίες. Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος θα σταματήσει την πτώση αυτή, καθώς κατατάχθηκε στην αεροπορία, όπου έλαβε και τον βαθμό του υπολοχαγού.
Η Λεωφόρος της Δόξας
Έτσι, λίγα χρόνια μετά τη λήξη του Πολέμου, ένας άλλος Γουάιλντερ, ο Μπίλι, θα του ανοίξει και πάλι τον δρόμο προς τη δόξα, με τη "Λεωφόρο της Δύσης", του αριστουργηματικού φιλμ νουάρ που θα τον επαναφέρει στους σταρ πρώτης τάξης. Τι είχε συμβεί; Ο τεράστιος Μπιλ Γουάιλντερ είχε ξεκινήσει τις προετοιμασίες για τα γυρίσματα της περίφημης "Λεωφόρου της Δύσης" και είχε γράψει τον ρόλο του ζιγκολό Τζο Γκίλις για τον Μοντγκόμερι Κλιφτ, ο οποίος τελευταία στιγμή υπαναχώρησε, δίνοντας την ευκαιρία στον Χόλντεν να αρπάξει τον ρόλο που θα του χαρίσει το 1951 την πρώτη υποψηφιότητα για το Όσκαρ, δίπλα στην συμπρωταγωνίστρια Γκλόρια Σβάνσον. Έτσι, σε μια ταινία μαχαιριά για τον απατηλό και αδυσώπητο κόσμο του Χόλιγουντ, ο Χόλντεν θα αποδείξει το βάθος του υποκριτικού του μεγαλείου, ενώ η ραδιοφωνική του εμπειρία, θα αποδειχθεί χρυσάφι, καθώς έδωσε άλλη διάσταση στο voice over, ως αφηγητής της ιστορίας.
Όσκαρ
Το 1953 θα είναι μία σημαδιακή χρονιά για τον Χόλντεν, καθώς θα πάρει και το Όσκαρ Πρώτου Ρόλου, επικρατώντας των Μπαρτ Λάνκαστερ και Μοντγκόμερι Κλιφτ, που πρωταγωνιστούσαν στο κλασικό "Όσο Υπάρχουν Άνθρωποι", για το αντιπολεμικό διαμάντι "Ο Καταδότης του Θαλάμου 17" και πάλι φυσικά σε σκηνοθεσία Μπίλι Γουάιλντερ. Μεγάλη ταινία, αξεπέραστη ερμηνεία από τον Χόλντεν. Την ίδια χρονιά θα πρωταγωνιστήσει σε έναν εντελώς διαφορετικό ρόλο, στη ρομαντική κομεντί "Το Γαλάζιο Φεγγάρι" του Ότο Πρέμιγκεερ, έχοντας δίπλα του την πρωτόβγαλτη Μάγκι ΜακΝαμάρα και τον Ντέιβιντ Λιν.
Γλυκιά μου... Όντρεϊ
Τον επόμενο χρόνο θα έρθει και η ώρα της κλασικής κομεντί "Γλυκιά μου Σαμπρίνα" και πάλι του Μπίλι Γουάιλντερ, με τον Χόλντεν, που είναι μόλις 36 χρόνων, να κάνει τον πλέι μπόι αδερφό του Μπόγκαρτ, που ήταν 20 χρόνια μεγαλύτερος, χωρίς αυτό φυσικά να φαίνεται. Δυο αδέρφια που ποθούν την Όντρεϊ Χέμπορν και τελικά την κερδίζει ο Μπόγκι. Κινηματογραφικά, γιατί στην πραγματικότητα η νεαρά Όντρεϊ θα μαγευτεί από τον Χόλντεν και θα φτάσουν μέχρι τον γάμο, που θα σχολάσει πριν την τελετή, λόγω ενός προβλήματος που εμπόδιζε τον Χόλντεν να αποκτήσει παιδιά.
Κλασικά γουέστερν και Ντέιβιντ Λιν
Ο Χόλντεν θα γυρίσει ταινίες, ρομαντικά δράματα, κομεντί, περιπέτειες και κλασικά γουέστερν, μαζί με τον Τζον Γουέιν και άλλους σημαντικούς ηθοποιούς, σε σκηνοθεσία Τζον Φορντ, Έντουαρντ Ντμίτρικ, Τζον Στάρτζες κ.ά. Το 1957 θα πρωταγωνιστήσει, στην αθάνατη πολεμική περιπέτεια "Η Γέφυρα του Ποταμού Κβάι", σε σκηνοθεσία του Ντέιβιντ Λιν. Δίπλα του, θα έχει στον ρόλο του στρατοκράτη άτεγκτου Εγγλέζου αξιωματικού τον Άλεκ Γκίνες, ενώ αυτός κρατά τον ρόλο του κυνικού αλλά πολύ πιο ανθρώπινου και συναισθηματικού Αμερικανού αξιωματικού, που θα διακινδυνεύσει τη ζωή του για να σώσει δεκάδες Βρετανούς αιχμαλώτους των Ιαπώνων.
Άγρια Συμμορία
Θα πρέπει να περάσουν δέκα χρόνια, για να κρατήσει έναν εμβληματικό ρόλο, σε ένα από τα καλύτερα γουέστερν όλων των εποχών, το ανατρεπτικό και συνάμα κλασικό φιλμ του αιρετικού αν μη τι άλλο, Σαμ Πέκινπα, "Άγρια Συμμορία". Ένα βίαιο γουέστερν, αποχαιρετισμός σε μια γενιά που είχε τους δικούς της κώδικες αξιών, ένα πεσιμιστικό έπος, που στο φορτωμένο πρόσωπο του Χόλντεν θα βρει τον ιδανικό πρωταγωνιστή. Μία αμείλικτη ανδρική ταινία, με γεροπαράνομους και ένα καστ λατρεμένο. Εκτός από τον Χόλντεν, παίζουν και οι αξιολάτρευτοι Μπεν Τζόνσον, Έρνεστ Μποργκνάιν, Γουόρεν Όουτς, Ρόμπερτ Ράιαν, Έντμοντ Ο'Μπράιεν, Στράδερν Μάρτιν….
Ο Γουίλιαμ Χόλντεν θα συνεχίσει να γυρίζει ταινίες, μερικές αρκετά αξιόλογες ("Το Δίκτυο", "Φαιδώρα" κλπ) μέχρι που θα έρθει το αναπάντεχο τέλος. Ωστόσο, η μορφή του γερασμένου παράνομου, στην "Άγρια Συμμορία", που βλέπει ότι ο νέος κόσμος δεν τον χωρά, αλλά ούτε ο ίδιος μπορεί να ανεχτεί και προτιμά να πέσει περήφανα όρθιος από τον καταιγισμό των όπλων, σε μια καταδικασμένη αναμέτρηση, θα μας συντροφεύει για πάντα.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
