Αντιμέτωποι με αρχηγούς κρατών-«αρπακτικά», όπως ο Ντόναλντ Τραμπ, ο Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, άλλοι ηγέτες επέδειξαν «δειλία» κι επέλεξαν τον «κατευνασμό» το 2025, ενώ αντιθέτως θα όφειλαν να «αντισταθούν», τονίζει η μη κυβερνητική οργάνωση υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Διεθνής Αμνηστία στην ετήσια έκθεσή της, που δίνει στη δημοσιότητα σήμερα. Σύμφωνα με τη ΜΚΟ, ειδικά αυτοί οι τρεις αρχηγοί κρατών περιφρόνησαν τους κανόνες και τους διεθνείς οργανισμούς που καθιερώθηκαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και δημιούργησαν έναν κόσμο στον οποίο «ο πόλεμος αντικαθιστά τη διπλωματία». «Το 2025, ο Τραμπ, ο Πούτιν και ο Νετανιάχου, μεταξύ πολλών άλλων, επιχείρησαν κατακτήσεις, με σκοπό την οικονομική και πολιτική κυριαρχία, μέσω της καταστροφής, της καταστολής και της βίας σε μαζική κλίμακα», αναφέρει στα προλεγόμενα της έκθεσης (σελ. 10) η Ανιές Καλαμάρ, η γενική γραμματέας της Διεθνούς Αμνηστίας. Οι ΗΠΑ διέπραξαν «εξωδικαστικές δολοφονίες εκτός των συνόρων τους», επιτέθηκαν «εντελώς παράνομα στη Βενεζουέλα και στο Ιράν» κι απείλησαν να προσαρτήσουν τη Γροιλανδία, αναφέρει το κείμενο.
Παράλληλα, η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ «έκανε όλα όσα μπορούσε για να υπονομεύσει χρόνια και δεκαετίες προσπαθειών» για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών, στηλίτευσε η κ. Καλαμάρ μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο, τονίζοντας με αγανάκτηση ότι ο αμερικανός και ο ρώσος πρόεδρος Πούτιν μοιράζονται όραμα του κόσμου «βαθιά ρατσιστικό και πατριαρχικό». Όσο για την ισραηλινή κυβέρνηση, «συνέχισε τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού στη Γάζα, παρά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός του Οκτωβρίου», χωρίς η διεθνής κοινότητα να λάβει «μέτρα» για να την εμποδίσει, καταγγέλλει το κείμενο. Μπροστά σε αυτούς τους «νταήδες και τα αρπακτικά», σχεδόν όλοι οι άλλοι ηγέτες σε διεθνές επίπεδο έδειξαν «δειλία» κι επέλεξαν «τον κατευνασμό», ιδίως στην Ευρώπη, για την κ. Καλαμάρ. «Τα κράτη, οι διεθνείς οργανισμοί και η κοινωνία των πολιτών πρέπει να απορρίψουν την πολιτική του κατευνασμού με κάθε τίμημα και να αντισταθούν συλλογικά στις επιθέσεις», αναφέρει η ΜΚΟ.
Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, οι διεθνείς οργανισμοί υπέστησαν τις «χειρότερες» επιθέσεις από το 1948, με αμερικανικές κυρώσεις σε βάρος δικαστών και εισαγγελέων του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ), ή την αποχώρηση των ΗΠΑ από δεκάδες διεθνείς συμβάσεις όπως και από τη Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή. Για τη γενική γραμματέα της ΜΚΟ Καλαμάρ, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή αντανακλά την κούρσα προς «την περιφρόνηση του διεθνούς δικαίου», καθώς τις «πρώτες, παράνομες επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ» ακολούθησαν τα «αντίποινα στα τυφλά» του Ιράν. Η σύγκρουση ξέσπασε αφού οι ιρανικές αρχές «σφάγιασαν διαδηλωτές τον Ιανουάριο του 2026» σε αυτή που ήταν «πιθανόν η πιο φονική καταστολή του είδους εδώ και δεκαετίες», σημειώνει η ΜΚΟ. Η έκθεση αναφέρεται ακόμη στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε χώρες όπως η Μιανμάρ, όπου μαίνεται εμφύλιος πόλεμος μετά το πραξικόπημα του 2021 και όπου ο στρατός ρίχνει βόμβες «σε χωριά σκοτώνοντας δεκάδες αμάχους».
Κάνει ακόμη εκτενείς αναφορές στο Σουδάν, όπου οι παραστρατιωτικοί των Δυνάμεων Ταχείας Υποστήριξης (ΔΤΥ) «διέπραξαν σφαγές αμάχων» και επιδόθηκαν σε «σεξουαλική βία» μαζικής κλίμακας κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Ελ Φάσερ, που διήρκεσε 18 μήνες ωσότου την κυρίευσαν τον Οκτώβριο. Μοναδικές αχτίδες ελπίδας σε αυτόν τον πίνακα με μελανά χρώματα, σύμφωνα με την Αμνηστία, ήταν η δημιουργία ειδικού δικαστηρίου για τον πόλεμο στην Ουκρανία και την παράδοση του πρώην προέδρου των Φιλιππίνων, του Ροδρίγο Ντουτέρτε, κατηγορούμενου για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, στο ΔΠΔ. Η μη κυβερνητική οργάνωση εξαίρει ακόμη τον αγώνα λιμενεργατών σε πολλές χώρες, ανάμεσά τους στην Ισπανία, στη Γαλλία, στο Μαρόκο, για να «εμποδιστούν οι παραδόσεις όπλων στο Ισραήλ», καθώς και τους αγώνες αμερικανών πολιτών που εναντιώνονται στις επιχειρήσεις της αστυνομίας μετανάστευσης (ICE)--σε κάποιες περιπτώσεις, με κίνδυνο για την ίδια τη ζωή τους. Η Ανιές Καλαμάρ θέλει να ελπίζει ότι η άρνηση ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών να εμπλακούν στις επιθέσεις που εξαπολύθηκαν εναντίον του Ιράν από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ σηματοδοτεί την αρχή προσπάθειας αντίστασης και υπέρβασης. Και προειδοποιεί: «Βρισκόμαστε ακριβώς στη στιγμή που μπορεί να ανατραπούν τα πάντα, που όλα όσα οικοδομήθηκαν τα 80 τελευταία χρόνια διατρέχουν κίνδυνο να καταστραφούν».
