Η Τυνησία, η Ουγκάντα και μια χώρα της Μέσης Ανατολής εξετάζονται από τις γερμανικές αρχές ως υποψήφιες να φιλοξενήσουν «κέντρα επιστροφής» (return hubs) μεταναστών που σήμερα ζουν στη Γερμανία, αναφέρει η εφημερίδα BILD.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δίνει προτεραιότητα στις δύο αφρικανικές χώρες, ενώ ειδικά για την περίπτωση της Ουγκάντας, σχεδιάζεται συνεργασία με την Ολλανδία, η οποία ήδη ετοιμάζει εκεί ειδική εγκατάσταση. Κύριος στόχος είναι η απέλαση μεταναστών προς την υποσαχάρια Αφρική. Κυβερνητικές πηγές τις οποίες επικαλείται η BILD αναφέρουν ακόμη ότι αποδίδεται ιδιαίτερη σημασία στην περίπτωση της Τυνησίας, για την απέλαση μεταναστών οι οποίοι προέρχονται από την ίδια τη χώρα αλλά και από την Αλγερία και το Μαρόκο. Το Βερολίνο θεωρεί σε αυτή την περίπτωση την Τυνησία ως την ασφαλέστερη επιλογή από τις χώρες της περιοχής. Η εφημερίδα επισημαίνει ωστόσο ότι οι απελάσεις συχνά αποτυγχάνουν επειδή η Αλγερία, το Μαρόκο και η Μαυριτανία δεν δέχονται τους πολίτες τους ή δεν τους εκδίδουν διαβατήρια.
Ως κύριος λόγος της εστίασης της Γερμανίας στη Βόρεια Αφρική επισημαίνεται το πρόβλημα της αυξημένης παραβατικότητας μεταναστών προερχόμενων από χώρες της περιοχής. Σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία κατά του Εγκλήματος (ΒΚΑ), μετά τους Αφγανούς και τους Σύρους, οι πιο πολλοί καταδικασθέντες εγκληματίες στη Γερμανία - και μάλιστα για πολλαπλά εγκλήματα - είναι Βορειοαφρικανοί.
Όπως επισημαίνεται στο δημοσίευμα, η Γερμανία αναζητά επίσης τοποθεσίες για παρόμοιες εγκαταστάσεις σε συνεργασία και με άλλα κράτη - μέλη της ΕΕ. Σε αυτό το πλαίσιο εξετάζεται η κουρδική περιοχή στο βόρειο Ιράκ, η οποία θεωρείται ασφαλής, οικονομικά και πολιτικά σταθερή και θα μπορούσε να υποδεχθεί μετανάστες από το Ιράκ και το Αφγανιστάν.
Η λογική του σχεδίου για «κέντρα επιστροφής» είναι οι χώροι αυτοί να δημιουργηθούν όσο το δυνατόν πιο κοντά στις χώρες προέλευσης των μεταναστών. Οι αιτούντες άσυλο των οποίων η αίτηση απορρίφθηκε και οι οποίοι δεν μπορούν να επιστρέψουν στις χώρες καταγωγής τους ή όσοι δεν συνεργάζονται οικειοθελώς στη διαδικασία ασύλου, θα επιστρέφονται αναγκαστικά στη χώρα καταγωγής τους. Εάν η επιστροφή τους στη χώρα καταγωγής τους ή στην χώρα προέλευσής τους, από την οποία ξεκίνησε η πτήση τους, αποτύχει, θα μεταφέρονται σε έναν από τους νέους κόμβους διέλευσης. Οι χώρες όπου κατασκευάζονται τα κέντρα αναμένεται επίσης να λάβουν οικονομικά ανταλλάγματα
