Στο άρθρο του Lionel Laurent αναφέρεται πως πρόκειται για μια επιτυχία όχι εναντίον της Ρωσίας του Πούτιν, αλλά έναντι των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η επιτυχία αυτή ναι μεν θα θωρακίσει τους καταναλωτές, , όμως μακροπρόθεσμα, κινδυνεύει να επιδεινώσει τις ήδη υπάρχουσες, ορατές ρωγμές στην ευρωπαϊκή ενότητα.
Οι δύο χώρες κέρδισαν την περασμένη εβδομάδα τη λεγόμενη "Ιβηρική Εξαίρεση", η οποία θα διαχωρίσει τις τιμές ηλεκτρικής ενέργειας στη χερσόνησο, με Ισπανία και Πορτογαλία να έχουν ευρεία πρόσβαση σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ), από το αυξανόμενο κόστος του φυσικού αερίου από το οποίο εξαρτάται το υπόλοιπο μπλοκ. Το προκύπτον ανώτατο όριο τιμής (πλαφόν) στα 50 ευρώ ανά μεγαβατώρα φέρεται να μπορεί να μειώσει στο μισό τους λογαριασμούς ρεύματος για το 40% των καταναλωτών στην Ιβηρική. Ο πρωθυπουργός της Πορτογαλίας Αντόνιο Κόστα χαρακτήρισε τη σχετική συμφωνία "μεγάλο επίτευγμα".
Εκ πρώτης όψεως, αυτό το μέτρο - που παρουσιάστηκε ως "προσωρινό" εργαλείο έκτακτης ανάγκης - δεν διαφέρει από τα δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ τα οποία έχουν δαπανηθεί από πολλές μεμονωμένες ευρωπαϊκές χώρες για την προστασία των ευάλωτων καταναλωτών και των επιχειρήσεων από τους υψηλότερους λογαριασμούς ενέργειας, που ακολούθησαν μετά την περίοδο του Covid.
Αποκαλύπτει ωστόσο το βαθύτερο χάσμα στον τομέα της ενέργειας εντός της ΕΕ, καθώς το μπλοκ των "27" παλεύει προκειμένου να διατηρήσει μια ενιαία στάση εναντίον της Ρωσίας.
Πρώτα απ’ όλα, αποτελεί ορατή τροχοπέδη στην προσπάθεια της ΕΕ να ενοποιήσει τις αγορές ενέργειας σε μια εποχή που οι ρυθμιστικές αρχές υποστηρίζουν τροποποιήσεις όπως στρατηγικές αντιστάθμισης κινδύνου ή κουπόνια αντί για μια πιο ριζική παρέμβαση. Μετατρέπει τη χερσόνησο σε μια "ενεργειακή νησίδα", ξεχωριστή από την υπόλοιπη ένωση. Η Ισπανία και η Πορτογαλία έχουν πολύ χαμηλή διασύνδεση με την αγορά της ΕΕ, ωστόσο αυτή τους η κίνηση γυρίζει τον χρόνο πίσω από την άποψη της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Η εξαίρεση της Ιβηρικής υπογραμμίζει επίσης έναν ανασχηματισμό της δυναμικής ισχύος εντός της ΕΕ, καθώς η επιρροή του οικονομικού "μοντέλου" της Γερμανίας αποδυναμώνεται από την εξάρτησή της από το φθηνό ρωσικό αέριο. Στις Βρυξέλλες αυξάνεται η ηγετική δυναμική της Γαλλίας.
Η Ισπανία και η Πορτογαλία, οι οποίες κάποτε χλευάζονταν ως στερεοτυπικές οικονομίες "του κλαμπ της Μεσογείου", θα μπορούσαν να δουν την ανάπτυξή τους μετά τον Covid να ανακάμπτει και να αποκλίνουν θετικά από την υπόλοιπη ήπειρο, η οποία παρουσιάζει επιβράδυνση λόγω της ενεργειακής διαταραχής την οποία προκαλεί η Ρωσία.
