Ο Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ) αναδεικνύει την επείγουσα ανάγκη για τη δημιουργία ενός σύγχρονου, αποτελεσματικού και ευρωπαϊκά εναρμονισμένου πλαισίου συλλογής πλάσματος στη χώρα μας, με στόχο τη διασφάλιση της σταθερής και ισότιμης πρόσβασης των ασθενών σε ζωτικής σημασίας θεραπείες. Το πλάσμα του αίματος αποτελεί αναντικατάστατη πρώτη ύλη για την παραγωγή φαρμάκων που προορίζονται για χιλιάδες ασθενείς με σπάνια, χρόνια και απειλητικά για τη ζωή νοσήματα, όπως ανοσολογικές διαταραχές, αιμορροφιλία και νευρολογικές παθήσεις. Καθώς η ζήτηση για θεραπείες από πλάσμα αυξάνεται διεθνώς και δεν υπάρχει τεχνητός τρόπος παραγωγής του, η εξασφάλιση εγχώριων ποσοτήτων καθίσταται ζήτημα εθνικής σημασίας.
Σήμερα η Ελλάδα εμφανίζει μηδενική συλλογή πλάσματος για φαρμακευτική χρήση, ενώ η κατά κεφαλήν κατανάλωση γ-σφαιρινών υπολείπεται σημαντικά του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Η απουσία ολοκληρωμένου νομικού και οργανωτικού πλαισίου για τη συστηματική συλλογή πλάσματος, τόσο από δημόσιους όσο και από ιδιωτικούς φορείς, έχει οδηγήσει τη χώρα σε πλήρη εξάρτηση από εισαγωγές. Η κατάσταση αυτή εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για τη διαθεσιμότητα και το κόστος των θεραπειών στο μέλλον, απειλώντας την εθνική επάρκεια και τη σταθερότητα του συστήματος υγείας. Ο ΣΦΕΕ υπογραμμίζει ότι η ελλιπής επάρκεια πλάσματος δεν είναι απλώς διοικητικό ή οικονομικό ζήτημα, αλλά πρωτίστως θέμα δημόσιας υγείας και εθνικής ασφάλειας.
Η ιατρική κοινότητα και οι ασθενείς εκφράζουν έντονη ανησυχία για τις επαναλαμβανόμενες ελλείψεις σε θεραπείες πλάσματος, ιδιαίτερα στις ενδοφλέβιες ανοσοσφαιρίνες που είναι κρίσιμες για οξέα περιστατικά. Η κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία θεωρείται πιο διαχειρίσιμη σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα, όπου συχνά οι ασθενείς παραπέμπονται σε δημόσιες δομές. Οι γιατροί αναφέρονται χαρακτηριστικά στην «ανοσοσφαιρίνη του τρόμου», αποτυπώνοντας τη διαρκή αγωνία για τη διαθεσιμότητα ενός φαρμάκου που σώζει ζωές.
Στο πλαίσιο αυτό, ο ΣΦΕΕ προτείνει την αναθεώρηση των πολιτικών αποζημίωσης των παραγώγων αίματος, την καθιέρωση ξεχωριστού προϋπολογισμού για προϊόντα όπως η γ-σφαιρίνη και η αλβουμίνη, καθώς και τη συστηματική αξιολόγηση των πραγματικών αναγκών των ασθενών μέσα από εθνικές μελέτες και μητρώα. Παράλληλα, ζητείται η θέσπιση μηχανισμών προληπτικής εκτίμησης της επάρκειας για τα επόμενα έτη, η ενθάρρυνση των δωρεών πλάσματος μέσω πλασμαφαίρεσης και η θεσμοθέτηση συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα για τη δημιουργία κέντρων συλλογής. Τέλος, ο ΣΦΕΕ εισηγείται την ενίσχυση της συνεργασίας με διεθνείς οργανισμούς και φαρμακευτικές εταιρείες με εμπειρία στην παραγωγή παραγώγων αίματος, προκειμένου η Ελλάδα να αποκτήσει ένα ανθεκτικό και βιώσιμο σύστημα επάρκειας πλάσματος.
Η υιοθέτηση ενός τέτοιου πλαισίου, σύμφωνα με τον ΣΦΕΕ, θα ενίσχυε την αυτονομία και την ασφάλεια του εθνικού συστήματος υγείας, θα προστάτευε τους ασθενείς από ελλείψεις και καθυστερήσεις στις θεραπείες, θα δημιουργούσε νέες επενδυτικές ευκαιρίες και υποδομές και θα ευθυγράμμιζε τη χώρα με τις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές.
