Σε κανένα μέρος του κόσμου δεν τίθεται ως κριτήριο για την αδειοδότηση παρόχων περιεχομένου η βιωσιμότητα του κλάδου τονίζουν σε εκτενές non paper τους οι τηλεοπτικοί σταθμοί που υπογραμμίζουν πως αφετέρου ο περιοριστικός αριθμός των τεσσάρων αδειών παρόχων περιεχομένου δεν υπαγορεύεται από τις τεχνολογικές εξελίξεις αφετέρου περιορισμό επίσης δεν υπαγορεύει για τον αριθμό αδειοδότησης παρόχων περιεχομένου ούτε η ΕΕ, ούτε κάποιος άλλος φορέας.
Σε αυτό το πλαίσιο, αναφέρουν πως πρόκειται για πρωτάκουστη ενέργεια για ένα κράτος αστικής δημοκρατίας όπου λειτουργεί η ελεύθερη αγορά να επιβάλλεται από την κυβέρνηση πόσες άδειες λειτουργίας θα επιβάλλονται για έναν κλάδο με βάση υποτίθεται το τζίρο στην αγορά, όταν η ίδια η ελεύθερη αγορά ρυθμίζει τη δυνατότητα ύπαρξης του μεριδίου που μπορεί να σηκώσει.
Σύμφωνα με τους σταθμούς, με τη λογική της κυβέρνησης, θα έπρεπε να κλείνουν επιχειρήσεις όταν ο τζίρος έχει πέσει. Έτσι, για παράδειγμα στις τηλεπικοινωνίες από τις τρεις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας που υπάρχουν να κλείσει η μία (είτε η Vodafone, είτε η Cosmote, είτε η Wind) επειδή έπεσε ο τζίρος και δεν το σηκώνει η αγορά, κι αν πέσει κι άλλο να κλείσει κι άλλη εταιρεία. Με την ίδια λογική θα έπρεπε αντίστοιχα να κλείνουν εστιατόρια, φαρμακεία, ιατρεία κ.ο.κ.
Στο σύγχρονο δυτικό κόσμο οι άδειες λειτουργίας για οποιαδήποτε επιχείρηση ή κλάδο δεν βγαίνει με όρους βιωσιμότητας, καθώς αυτά τα έχει ρυθμίσει χρόνια πριν ο τρόπος λειτουργίας της ίδιας της αγοράς, υπογραμμίζουν τα κανάλια.
Όσον αφορά το ποιος και γιατί πρέπει να αποφασίζει για τον αριθμό των τηλεοπτικών αδειών και ποιος πρέπει να διενεργεί τη διαγωνιστική διαδικασία, τα κανάλια τονίζουν πως το Σύνταγμα της χώρας μας υπαγορεύει με πολύ σαφήνεια το καθεστώς αδειοδότησης για τους τηλεοπτικούς σταθμούς. «Η αρμοδιότητα ανήκει στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, ως Ανεξάρτητη Αρχή, ακριβώς για να διασφαλίζεται η νομιμότητα και η διαφάνεια της διαδικασίας, με όρους που εξασφαλίζουν ταυτόχρονα τον πλουραλισμό και την πολυφωνία των απόψεων, λαμβάνοντας υπόψη και τους όρους της ελεύθερης αγοράς» σημειώνεται στο non paper όπου επισημαίνεται πως ο λόγος που ο Συνταγματικός Νομοθέτησης έχει προβλέψει τη συγκεκριμένη διάταξη έγινε επειδή σε κάποιους ευαίσθητους τομείς λειτουργίας του κράτους που αφορούν και στη λειτουργία του πολιτεύματος, είναι αναγκαίο να υπάρχουν πρόσθετες θεσμικές εγγυήσεις, προκειμένου να αποτραπεί ο μη δημοκρατικός έλεγχος αλλά και για να ουδετεροποιηθούνπολιτικά πολύ σοβαροί τομείς της κρατικής εξουσίας, για να διαφυλαχθεί η αξιοπιστία και να εξασφαλιστεί η αξιοκρατία και η διαφάνεια. Η παρεμβολή άλλων οργάνων, όπως οι Ανεξάρτητες Αρχές, που δεν έχουν πολιτικό χαρακτήρα επωμίζονται την ευθύνη της σωστής λειτουργίας, χωρίς πολιτικές παρεμβάσεις, όπως γίνεται με το ΕΣΡ, την ΕΕΤΤ, την ΡΑΕ κ.ο.κ., αναφέρουν τα κανάλια
«Ωστόσο, η σημερινή κυβέρνηση έχει αλλεργία στις Ανεξάρτητες Αρχές, καθώς δεν μπορεί να ελέγξει τους τομείς στους οποίους δραστηριοποιούνται, γι’ αυτό και έχει επιδοθεί σε μια προσπάθεια αφοπλισμού τους, είτε καταργώντας αρμοδιότητές τους, είτε αφήνοντας τες ακέφαλες και υποστελεχωμένες, καταστώντας τες δυσλειτουργικές» τονίζεται στο non paper όπου υποστηρίζεται πως η προσπάθεια της κυβέρνησης να παρακάμψει το ΕΣΡ συνιστά συνταγματική εκτροπή, καθώς επιδιώκει να μεταφέρει την αρμοδιότητα στην κυβέρνηση και σε έναν μόνο Υπουργό, ώστε να μπορεί ελέγξει με μη νόμιμο τρόπο τους φορείς της ενημέρωσης και ψυχαγωγίας.
Τέλος, οι τηλεοπτικοί σταθμοί αναφέρουν πως η κυβέρνηση με την νομοθετική ρύθμιση για τις τηλεοπτικές άδειες αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη από τα πραγματικά προβλήματα και «δημιουργεί έναν «φανταστικό εχθρό», ώστε αν πέσει ή αποφασίσει να δραπετεύσει από την ανικανότητα της να κυβερνήσει θα πει ότι την έριξαν οι τηλεοπτικοί σταθμοί και τα διαπλεκόμενα συμφέροντα»
Στους ίδιους σκληρούς τόνους το non paper τονίζει πως «η κυβέρνηση γνωρίζει καλά ότι δεν πρόκειται να υλοποιηθούν οι σχεδιασμοί της, αλλά επιθυμεί να δημιουργεί δήθεν εχθρούς, για να εκβιάζει τους τηλεοπτικούς σταθμούς ώστε να ελέγχει την ενημέρωση.
Ακόμα κι αν καταφέρει να κάνει πράξη τα σχέδιά της, θα κατορθώσει να ελέγξει απόλυτα την ενημέρωση και τους εναπομείναντες τηλεοπτικούς σταθμούς με δύο τρόπους: α) είτε μοιράζοντας κρατική διαφήμιση σε αυτούς που επιθυμεί β) είτε απειλώντας ότι αν δεν υπακούσουν στις εντολές της ότι θα βγάλει κι άλλες άδειες φέρνοντας νέους παίκτες για να χάσουν μερίδιο αγοράς».
