Η συντριπτική πλειονότητα των επιχειρήσεων στην Αθήνα δήλωσε μείωση τζίρου, κατά τη διάρκεια των χειμερινών εκπτώσεων, ενώ η ανάγκη για θεσμικές αλλαγές γίνεται καθολικό αίτημα.
Τα παραπάνω αναφέρονται σε ανακοίνωση για τα αποτελέσματα της έρευνας την οποία διεξήγαγε ο Εμπορικός Σύλλογος Αθηνών για τις Χειμερινές Εκπτώσεις 2026.
Τα βασικά συμπεράσματα της έρευνας είναι τα εξής:
- Σχεδόν οι μισές επιχειρήσεις (44,6%) είδαν τον τζίρο τους να μειώνεται πάνω από 21%, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητά τους.
- Το 43,2% των καταστημάτων έκλεισε την περίοδο με υψηλά αποθέματα (21-30%), δεσμεύοντας κεφάλαια που απαιτούνται για τη νέα σεζόν.
- Το 99,8% των συμμετεχόντων θεωρεί ότι η απελευθέρωση των προσφορών έχει αποδυναμώσει πλήρως τις θεσμοθετημένες εκπτώσεις.
- Το 97,4% ζητά άμεση αλλαγή του θεσμικού πλαισίου (Ν4965/2022) περί εκπτώσεων και προσφορών και περιορισμό των προσφορών.
Όπως αναφέρει ο σύλλογος, η μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος των καταναλωτών, η αύξηση των λειτουργικών εξόδων και ο αθέμιτος ανταγωνισμός αποτελούν "ασφυκτικό κλοιό" για το μικρομεσαίο εμπόριο.
Ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών Θάνος Τσαγγάρης δήλωσε:
«Η έρευνα του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών σε 426 εμπορικά σημεία καταγράφει μια πραγματικότητα που δεν επιδέχεται ωραιοποιήσεις.
Οι φετινές χειμερινές εκπτώσεις δεν λειτούργησαν ως μοχλός τόνωσης της αγοράς. Αντίθετα, ανέδειξαν το βάθος του προβλήματος.
Ο Ιανουάριος έκλεισε με πτώση τζίρου από 10% έως 20%, ενώ ο Φεβρουάριος κατέγραψε ακόμη μεγαλύτερη μείωση, από 20% έως 40%. Παρά τις μεγάλες εκπτώσεις και τη χρονική τους διάρκεια, η κατανάλωση παρέμεινε υποτονική.
Η βασικότερη αιτία είναι ξεκάθαρη: η δραματική μείωση του διαθέσιμου καταναλωτικού εισοδήματος λόγω της ακρίβειας.
Όταν το εισόδημα εξανεμίζεται για την κάλυψη βασικών αναγκών (ενέργεια, στέγαση, τρόφιμα), οι αγορές περιορίζονται ακόμη και σε περίοδο μεγάλων εκπτώσεων.
Παράλληλα, παρατηρείται μεταφορά σημαντικού μέρους του τζίρου από τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις προς μεγάλες αλυσίδες, πολυεθνικές εταιρείες και διεθνείς ψηφιακές πλατφόρμες, γεγονός που εντείνει τον άνισο ανταγωνισμό και αποδυναμώνει τον εμπορικό ιστό των πόλεων.
Ο Νόμος 4965/2022 αποτελεί μία από τις σημαντικότερες παραμέτρους που επιδείνωσαν την κατάσταση. Η πλήρης απελευθέρωση των προσφορών καθ' όλη τη διάρκεια του έτους οδήγησε σε καθεστώς μόνιμων εκπτώσεων, με αποτέλεσμα να απαξιωθεί το βασικό εργαλείο ρευστοποίησης αποθεμάτων των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που ήταν οι θεσμοθετημένες εκπτώσεις.
Για δεκαετίες, οι εκπτώσεις αποτελούσαν τη στοχευμένη περίοδο κατά την οποία οι επιχειρήσεις μπορούσαν να ρευστοποιήσουν τα εμπορεύματά τους και να αποκτήσουν την απαραίτητη ρευστότητα για να προετοιμάσουν την επόμενη εμπορική σεζόν.
Σήμερα, το εργαλείο αυτό έχει ουσιαστικά αποδυναμωθεί, καθώς η αγορά λειτουργεί σε καθεστώς συνεχών προσφορών.
Ο Εμπορικός Σύλλογος Αθηνών απέστειλε 5 επίσημα αιτήματα προς τον υπουργό Ανάπτυξης, ζητώντας συνάντηση προκειμένου να παρουσιάσει τεκμηριωμένα :
* Τη συρρίκνωση του τζίρου των ΜμΕ
* Την απώλεια του εργαλείου των εκπτώσεων και
* Την ένταση του άνισου ανταγωνισμού.
Δυστυχώς, δεν κατέστη δυνατό να πραγματοποιηθεί η συνάντηση.
Σήμερα, τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους. Υψηλό ποσοστό αποθεμάτων παρέμεινε αδιάθετο, η ρευστότητα περιορίζεται, τα λειτουργικά κόστη αυξάνονται και η πίεση εντείνεται.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ο αριθμός των κενών καταστημάτων στους εμπορικούς δρόμους αυξάνεται ραγδαία.
Εάν δεν υπάρξουν άμεσα διορθωτικές παρεμβάσεις και ιδιαίτερα στο θεσμικό πλαίσιο των προσφορών, μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, το 50% των ΜμΕ κινδυνεύει να βάλει λουκέτο. Και τότε το ζήτημα δεν θα είναι μόνο οικονομικό.
Οι ΜμΕ κρατούν ζωντανές τις πόλεις όλο τον χρόνο, δημιουργούν απασχόληση και διατηρούν την κοινωνική συνοχή. Εάν οι εμπορικοί δρόμοι γεμίσουν κενά καταστήματα, οι πόλεις θα ερημώσουν.
Τα αποτελέσματα της έρευνας αποτελούν σαφή προειδοποίηση.
Χρειάζεται ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος.
Χρειάζεται αποκατάσταση ισορροπίας στον ανταγωνισμό.
Χρειάζεται επαναξιολόγηση του πλαισίου προσφορών.
Η αγορά δεν ζητά προνόμια. Ζητά συνθήκες επιβίωσης».
