Οριστική απάντηση για το ποιες πρέπει να είναι οι φορολογικές υποχρεώσεις ιδιοκτητών και διαχειριστών ακινήτων βραχυχρόνιας μίσθωσης, όπως μέσω της πλατφόρμας Airbnb, θα δώσει το Συμβούλιο της Επικρατείας. Αύριο θα συζητηθούν στην Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου οι προσφυγές της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ακινήτων, του «Συνδέσμου Εταιρειών Βραχυχρόνιας Μίσθωσης Ακινήτων» και 5 εταιρειών βραχυχρόνιας μίσθωσης ακινήτων.
Οι αιτούντες ζητούν να ακυρωθεί η υπ΄ αριθμ. Ε2024/9.4.24 εγκύκλιος της ΑΔΑΕ με την οποία παρέχονται διευκρινίσεις για τη φορολογική μεταχείριση, από πλευράς φορολογίας εισοδήματος, ΦΠΑ, τέλους επιτηδεύματος και λοιπών έμμεσων φόρων, των βραχυχρόνιων μισθώσεων του άρθρου 111 του νόμου 4406/2016, όπως ισχύει μετά τις τροποποιήσεις που επήλθαν με το νόμο 5073/2923.
Τον περασμένο Απρίλιο, ιδιοκτήτες και διαχειριστές ακινήτων είχαν δικαιωθεί από το Β’ Τμήμα του ΣτΕ. Όμως, λόγω της σοβαρότητας της υπόθεσης, οι προσφυγές παραπέμφθηκαν για οριστική κρίση στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου.
Ετσι, αύριο, οι ανώτατοι δικαστές θα ακούσουν τις δύο πλευρές, έχοντας επιπλέον να αξιολογήσουν δύο νέους νόμους που ψηφίστηκαν μετά τις αποφάσεις του Β’ Τμήματος.
Κομβικό σημείο στην απόφαση τους είναι εάν αυτοί οι μεταγενέστεροι νόμοι επηρεάζουν τις προσφυγές για τα Airbnb.
Συγκεκριμένα, το ΣτΕ θα αποφασίσει εάν επιδρούν στις εκκρεμείς αυτές δίκες οι διατάξεις αφενός του (δημοσιευθέντος μετά τη συζήτηση ενώπιον του Β΄ Τμήματος) ν. 5162/2024, με τον οποίο καταργήθηκε, από το φορολογικό έτος 2024, το τέλος επιτηδεύματος για τα φυσικά πρόσωπα και αφετέρου του (δημοσιευθέντος μετά τη δημοσίευση των παραπεμπτικών αποφάσεων) ν. 5222/2025, με τον οποίο ορίστηκε (με έναρξη ισχύος από το φορολογικό έτος 2024) ότι νοείται ως υποκατάστημα, για την εφαρμογή του νόμου περί επιβολής τέλους επιτηδεύματος, ακίνητο που μισθώνεται ή υπεκμισθώνεται για βραχυχρόνια μίσθωση.
Επιπλέον η Ολομέλεια θα αποφανθεί εάν η προσβαλλόμενη εγκύκλιος της ΑΔΑΕ αποτελεί ερμηνευτική εγκύκλιο (μη εκτελεστή) ή θεσπίζει νέα κανονιστική ρύθμιση και, συνεπώς, προσβάλλεται παραδεκτώς, καθώς και εάν είναι νόμιμη,
Το Β’ Τμήμα του ΣτΕ τον περασμένο Απρίλιο είχε κρίνει κατά πλειοψηφία παράνομη και ανυπόστατη την εγκύκλιο της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΔΑΕ) για την επιβολή αυτοτελούς τέλους επιτηδεύματος στις βραχυχρόνιες μισθώσεις ακινήτων. Κι αυτό διότι, κατά τους ανώτατους δικαστές, η εγκύκλιος δεν έχει δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, αλλά έχει αναρτηθεί μόνο στο διαδίκτυο (ΔΙΑΥΓΕΙΑ).
Σύμφωνα με το σκεπτικό της πλειοψηφίας, κάθε ακίνητο που εκμισθώνεται με βραχυχρόνια μίσθωση δεν αποτελεί υποκατάστημα και για την επιβολή τέλους επιτηδεύματος για τα ακίνητα αυτά απαιτούνταν ειδική νομοθετική πρόβλεψη. Συνεπώς, κατά το μέρος που η προσβαλλόμενη εγκύκλιος επιβάλλει τέλος επιτηδεύματος στα ακίνητα αυτά, δεν έχει τον χαρακτήρα απλής ερμηνευτικής εγκυκλίου, καθώς εισάγει το πρώτον νέα ρύθμιση κανονιστικού χαρακτήρα. Κατά τη γνώμη της πλειοψηφίας του Β’ Τμήματος, μια τέτοια ρύθμιση έπρεπε να θεσπιστεί με τυπικό νόμο και να τηρεί τις συνταγματικές αρχές της νομιμότητας και της βεβαιότητας του φόρου, αλλά και την απορρέουσα από την αρχή της ασφάλειας δικαίου απαίτηση της σαφήνειας και προβλεψιμότητας των φορολογικών διατάξεων.
