Την καθιερωμένη «Ημέρα της Ευρώπης», γιορτάζουμε κάθε χρόνο στις 9 Μαΐου, με ευχές για ειρήνη και ενότητα στην Ευρώπη. Η ημερομηνία αυτή, όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Πειραιώς, σηματοδοτεί την επέτειο της «Διακήρυξης Σουμάν», μιας ιστορικής πρότασης που έκανε το 1950 ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Ρομπέρ Σουμάν, η οποία έθεσε τα θεμέλια της ευρωπαϊκής συνεργασίας.
Σε ανακοίνωσή του αναφέρει:
"Οι ευρωπαϊκοί λαοί, συνεχίζει το επιμελητήριο, βιώνουμε την πιο μακρά περίοδο ειρήνης, σταθερότητας και ευημερίας της σύγχρονης ιστορίας μας, εν πολλοίς χάρη στην ύπαρξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά αυτό δεν αποτελεί άλλοθι για να επαναπαυθούμε, πολύ δε μάλλον για επιβεβαίωση της αναφοράς του Θουκυδίδη, «των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδομεν», που έτσι συνόψισε την καταστροφική αδυναμία να αντιληφθούμε τα πραγματικά διακυβεύματα και να τα αντιμετωπίσουμε με ορθή προτεραιότητα.
Η Ευρώπη σήμερα αντιμετωπίζει αυξανόμενες προκλήσεις, καθώς οι γεωπολιτικές εντάσεις και τα εμπορικά εμπόδια διαταράσσουν τις αγορές και τις αλυσίδες εφοδιασμού. Η αύξηση του προστατευτισμού, οι κυμαινόμενοι δασμοί, οι υβριδικές απειλές και οι παγκόσμιες αβεβαιότητες δημιουργούν ένα απρόβλεπτο επιχειρηματικό περιβάλλον που ασκεί πιέσεις στην ανταγωνιστικότητα και την ανθεκτικότητα των επιχειρήσεων σε ολόκληρη την ΕΕ.
Το 2025 τα γεγονότα και οι εξελίξεις για άλλη μια φορά «απειλούν» την ευρωπαϊκή κοινωνία και οικονομία. Ως εκ τούτου τα θεμέλια της ευρωπαϊκής συνεργασίας πρέπει να αποδείξουν ότι αντέχουν. Ταυτόχρονα η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να αντιδράσει υπερασπιζόμενη την βιωσιμότητα και ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, εγκαταλείποντας πρακτικές μονομερών ενεργειών σε όλους τους τομείς που φαλκιδεύουν την συνολική εικόνα της στο διεθνή οικονομικό στίβο, τροφοδοτούν τον ευρωσκεπτικισμό, αλλά και παρέχουν την πολυτέλεια του χρόνου σε ανταγωνιστικές οικονομίες να διεισδύσουν δυναμικά χωρίς ανταγωνισμό στο ευρωπαϊκό οικονομικό σύστημα.
Εάν κάποιος αναζητούσε πιθανά οφέλη από την επιβολή δασμών και τελών θα μπορούσε να τα βρει μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις, όπου οι πρόσθετες επιβαρύνσεις θα φτάσουν σε τέτοια επίπεδα, ώστε να οδηγήσουν σε αύξηση της εγχώριας παραγωγής και τοπικής κατανάλωσης. 'Αρα μόνο σε επίπεδο εθνικό και Ευρωζώνης ενδέχεται να αυξηθεί η ζήτηση για τα παραγόμενα ευρωπαϊκά προϊόντα, ευνοώντας οδικές, σιδηροδρομικές και λιμενικές μεταφορές, καθώς και τις εταιρείες της εφοδιαστικής αλυσίδας που δραστηριοποιούνται στα ευρωπαϊκά δρομολόγια.
Αν λοιπόν, καταλήγει το ΕΒΕΠ, σε μία ενωμένη Ευρώπη, διαχειριστούμε σωστά την κρίση των δασμών, τότε ενδέχεται να την δούμε να γεννά ευκαιρίες, υπό την προϋπόθεση πάντα της ενδυνάμωσης της Ενιαίας Αγοράς.¨"
