Ο πρόεδρος Παύλος Ραβάνης, σε δήλωσή του, μεταφέρει την αγωνία και το απλό ερώτημα του βιοτέχνη: «πού θα προωθήσουν τα προϊόντα τους οι παραγωγικές επιχειρήσεις;» Δεδομένου ότι η λιανική κλείνει, η βιοτεχνία, η παραγωγή, ιδιαιτέρως των μικρών, είναι καταδικασμένη σε μια αβέβαιη αναμονή και εγκλωβισμένη ανάμεσα στην δυνατότητα να λειτουργεί συντηρώντας και προσωπικό και στην ουσιαστική διακοπή συνεργασίας με τις εμπορικές επιχειρήσεις - πελάτες, με τις οποίες είναι ουσιαστικά και άρρηκτα συνδεδεμένη.
Το Β.Ε.Α. δυστυχώς, επανέρχεται στις διεκδικήσεις του Απριλίου και θα τονίσει και στον πρωθυπουργό και στα αρμόδια Υπουργεία, με παρέμβασή του, ότι πρέπει να υπάρξει επιτέλους, αυτή η πολυαναμενόμενη και διαρκώς επαναλαμβανόμενη - από τους επαγγελματικούς κλάδους - μέριμνα, με την θέσπιση ενός μηχανισμού στήριξης, ενίσχυσης, όχι με επιδοματική λογική ή ημίμετρα. Η ρύθμιση και μετάθεση της αποπληρωμής των οφειλών, να γίνει σε τέτοιο βάθος χρόνου, που θα διασφαλίζει την αποτροπή συσσώρευσης νέων βαρών στις βιοτεχνικές επιχειρήσεις, μετά το πέρας της δεύτερης φάσης της κρίσης. Διαφορετικά, δεν έχει ιδιαίτερο νόημα, η εξαίρεση της δευτερογενούς παραγωγής από την υποχρεωτική αναστολή με το νέο lockdown. Οι κλάδοι της βιοτεχνίας, της ελληνικής παραγωγής, πρέπει να επιβιώσουν στη Χώρα και την επόμενη ημέρα.
«Το κοινώς λεγόμενο - και πλέον πεποίθησή μας - είναι ότι η κρίση δεν ανεστάλη, δεν θα σταματήσει ούτε τον Δεκέμβριο, ούτε από τη νέα χρονιά τρέφουμε ελπίδες ανάκαμψης της αγοράς. Για άλλη μια φορά, επισημαίνουμε τον πλέον σε όλους ορατό κίνδυνο: Να καταγράψουμε θλιβερό ρεκόρ κλεισίματος μικρομεσαίων, με παράλληλη αύξηση της ανεργίας», κατέληξε ο πρόεδρος του Β.Ε.Α.
