Ο Γ.Γ. Βιομηχανίας Γιάννης Τόλιος, μιλώντας στην ετήσια Γ.Σ. του «Συνδέσμου Βιομηχανιών Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδος», στην Πάτρα, τόνισε μεταξύ άλλων τα εξής:
Το ζήτημα της βιομηχανικής πολιτικής, είναι εκ των πραγμάτων κομβικό στη διαδικασία οικονομικής ανασυγκρότησης της χώρας, σε τομεακό και περιφερειακό επίπεδο. Τα επίμαχα ζητήματα μιας τέτοιας προσπάθειας συνδέονται κατ’ αρχήν με την αύξηση της απασχόλησης και μείωση της ανεργίας, τη διατήρηση παραδοσιακών κλάδων με αναγκαίους εκσυγχρονισμούς και δημιουργία νέων στους τομείς νέων τεχνολογιών, αξιοποιώντας τα συγκριτικά πλεονεκτήματα και οικοδομώντας με επιλεκτικές πολιτικές, νέα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα.
Επίσης στο επίκεντρο πρέπει να βρίσκεται η αύξηση της παραγωγικότητας και ο συνυπολογισμός όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν την ανταγωνιστικότητα, πολύ περισσότερο που η ζωή έχει αποδειχθεί ότι το εργατικό κόστος δεν αποτελεί τον κρισιμότερο παράγοντα ενίσχυση της. Όσον αφορά την εξωστρέφεια, δεν έχει πάντα θετικό πρόσημο, αλλά μόνο στο βαθμό που συνδέεται με προϊόντα υψηλής προστιθεμένης αξίας και όχι απλά πρώτες ύλες, καθώς επίσης με την ανάπτυξη ισότιμων και αμοιβαία επωφελών διεθνών οικονομικών σχέσεων.
Παράλληλα τόνισε ότι η αξιοποίηση των πόρων του νέου ΕΣΠΑ και ειδικότερα του προγράμματος ΕΠΝΑΝΕΚ, πρέπει να γίνει με επιλογή δράσεων που συμβάλλουν στην ανασυγκρότηση και την ανάπτυξη της βιομηχανίας, ενώ οι τράπεζες θα πρέπει να διευκολύνουν τη ρύθμιση των «κόκκινων» επιχειρηματικών δανείων. Από την άλλη η επεξεργασία του νέου αναπτυξιακού νόμου και του συστήματος «κινήτρων» να γίνει στο φως των αναγκών παραγωγικής ανασυγκρότησης της οικονομίας.
Όσον αφορά τους φορείς βιομηχανικής ανάπτυξης, οι μεγάλες επιχειρήσεις και οι ΜΜΕ με τον όγκο τους, έχουν ασφαλώς σημαντικό ρόλο να παίξουν. Ταυτόχρονα πολύ σημαντικός είναι και ο ρόλος των δημοσίων επιχειρήσεων σε κρίσιμους τομείς, καθώς των επιχειρήσεων «κοινωνικής-αλληλέγγυας» οικονομίας (συνεταιρισμοί κά), ιδιαίτερα στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
Τέλος στο πεδίο της διανομής των αποτελεσμάτων της ανάπτυξης, κρίσιμος παράγοντας είναι η διασφάλιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των εργαζόμενων και ο καθορισμός αμοιβών με συνυπολογισμό της αύξησης της παραγωγικότητας σε επίπεδο επιχείρησης και οικονομίας. Αντίστοιχα θα πρέπει να υπάρχει αποτελεσματικός έλεγχος και εποπτεία της αγοράς για την καταπολέμηση των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού από καρτέλ και «συμφωνημένες πρακτικές», κυρίως μεγάλων επιχειρήσεων και πολυκλαδικών-πολυεθνικών ομίλων.
