Απαντήσεις στη Νέα Δημοκρατία και στην κριτική για τις ζημιές της ΔΕΗ δίνει το υπουργείο Ενέργειας με ανακοίνωσή του.
Παράλληλα, σημειώνει ότι οι ζημιές ήταν συγκυριακές και αποδίδονται σε εξωγενείς παράγοντες και εφάπαξ λογιστικές εγγραφές που δεν επηρεάζουν τη ρευστότητα της επιχείρησης.
Οπως αναφέρει το υπουργείο:
«1. ΝΔ-ΠAΣΟΚ, 2008-2013 = 60% αύξηση στην τιμή του ρεύματος
«Τις μεγαλύτερες αυξήσεις στα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος κατέγραψε η Ελλάδα την εξαετία της κρίσης (2008-2013), κατέχοντας την πρώτη θέση μεταξύ των χωρών-μελών της Ε.Ε. στα οικιακά τιμολόγια, με μία συνολική επιβάρυνση των καταναλωτών της τάξης του 60% και τη δεύτερη στα βιομηχανικά» (Χρύσα Λιάγγου, Καθημερινή, 31-10-2014).
Οι τεράστιες αυξήσεις της τιμής του ρεύματος δημιούργησαν εκτεταμένα φαινόμενα ενεργειακής φτώχειας, δοκίμασαν τον παραγωγικό ιστό της χώρας επιτείνοντας το κλείσιμο επιχειρήσεων και την ύφεση και φυσικά εκτίναξαν τις οφειλές νοικοκυριών και επιχειρήσεων προς τη ΔΕΗ. Οι αυξήσεις αυτές υπέκρυπταν την αλλοπρόσαλλη πολιτική για τις ΑΠΕ, την κακοδιαχείριση της ίδιας της ΔΕΗ και φυσικά την προετοιμασία του σχεδίου ιδιωτικοποίησης.
2. ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, 2013-2014 = Η πώληση της «μικρής» ή μάλλον όλης της ΔΕΗ
Η τριχοτόμηση της ΔΕΗ σε ΑΔΜΗΕ, «μικρή» ΔΕΗ και «μεγάλη» ΔΕΗ ήταν το σχέδιο ιδιωτικοποίησης της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και προέβλεπε την πώληση του 66% του ΑΔΜΗΕ, του 100% της μικρής και το 17% της μεγάλης, προκειμένου να περιοριστεί το δημόσιο από 51% σε 34%.
3. Η κυβέρνηση, 2015-2019 = -12% στην τιμή του ρεύματος
-καμία αύξηση στην τιμή του ρεύματος αλλά μείωση μεσοσταθμικά κατά 12% λόγω ανταγωνισμού και εκπτώσεων (στοιχεία Eurostat)
-αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας με πιο ισχυρό κοινωνικό τιμολόγιο και ειδικές μέριμνες για τις ευάλωτες ομάδες
-προσπάθεια στήριξης του βιομηχανικού, αγροτικού και τουριστικού τομέα με παράταση των ευνοϊκών ρυθμίσεων που προβλέπει η ευρωπαϊκή νομοθεσία
-μεταρρυθμίσεις για την ευθυγράμμιση με τις ευρωπαϊκές Οδηγίες και την εισαγωγή αξιόπιστων θεσμών για την ανταγωνιστική λειτουργία της αγοράς ενέργειας (κατάργηση σχήματος στήριξης των ΑΠΕ, Χρηματιστήριο Ενέργειας, ενίσχυση ρυθμιστικών θεσμών)
4. Το μοντέλο ΑΔΜΗΕ
Η κυβέρνηση ακύρωσε την ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ και επέλεξε, στο πλαίσιο της ιδέας για παραμονή των δικτύων ενέργειας υπό δημόσιο έλεγχο, τη διατήρηση του 51% και την εισαγωγή στρατηγικού επενδυτή (StateGrid). Τα τελευταία τρία χρόνια ο ΑΔΜΗΕ έχει κάνει ρεκόρ έργων και επενδύσεων (ολοκληρωμένα έργα 500 εκατ. ευρώ και νέες επενδύσεις 175 εκατ. ευρώ μόνο το 2018) και έχει διπλασιάσει την αξία της εταιρείας.
5. H ΔEH
Η αναφορά σε ζημίες άνω των 900 εκατ. ευρώ για τη ΔΕΗ είναι παραπλανητική ως προς την εικόνα και το μέλλον της Επιχείρησης. Το 2018, αν και καταγράφηκαν λειτουργικά κέρδη (θετικό EBITDA κατά 260 εκατ. ευρώ), το τελικό αποτέλεσμα είχε αρνητικό πρόσημο. Πλην όμως μια προσεκτική ανάγνωση των αποτελεσμάτων πείθει ότι πρόκειται για κάτι συγκυριακό, καθώς σχετίζεται με:
-παράγοντες που είτε είναι εξωγενείς (π.χ. αύξηση επιβάρυνση για δικαιώματα CO2) είτε δεν θα επαναληφθούν τα επόμενα χρόνια (π.χ. κατάργηση ΝΟΜΕ)
-εφάπαξ λογιστικές εγγραφές, που δεν επηρεάζουν τη ρευστότητα της Επιχείρησης ούτε υποδηλώνουν οτιδήποτε για την πορεία της:
α. προβλέπεται λογιστική απομείωση της αξίας των παγίων της ΔΕΗ, λόγω της απόσχιση των λιγνιτικών μονάδων σε Μελίτη και Μεγαλόπολη (243 εκατ. ευρώ), χωρίς ακόμα να έχει καταβληθεί το τίμημα εξαγοράς τους (σε εξέλιξη ο σχετικός διαγωνισμός)
