Το Ελληνο-Aμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο διοργανώνει την Τρίτη 16 Απριλίου 2019, στο ξενοδοχείο Athenaeum InterContinental, το 15o Athens Tax Forum με τον επίκαιρο τίτλο: “Ευφυής Φορολογική Πολιτική: Ισχυρός Πυλώνας στη Βιώσιμη Ανάπτυξη και την Ανταγωνιστικότητα”.
Το Athens Tax Forum, συμπληρώνοντας φέτος 15 χρόνια συνεχούς παρουσίας, έχει αναδειχθεί σε κορυφαίο ετήσιο φορολογικό θεσμό πανελλαδικού ενδιαφέροντος, και έχει κατορθώσει να δημιουργήσει ένα συνεδριακό περιβάλλον ελεύθερης και δημιουργικής επικοινωνίας, φιλοξενώντας αξιοποιήσιμες απόψεις και θέσεις από κατεξοχήν γνώστες και ειδικούς στα φορολογικά.
Ο Σταύρος Κώστας Πρόεδρος, Φορολογική Επιτροπή, Ελληνο-Αμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο μας δίνει τις λεπτομέρειες.
Ποια είναι τα βασικά θέματα που πρόκειται να απασχολήσουν φέτος το Tax Forum; Πως έγινε η επιλογή τους;
Το 15ο Ετήσιο ATHENS TAX FORUM 2019, που οργανώνει η Φορολογική Επιτροπή του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου, έχει αναγνωριστεί κορυφαίος θεσμός στα φορολογικά δρώμενα της Χώρας.
Με τη μορφή άσκησης διαγνωστικού και δημιουργικού χαρακτήρα, δίνει την ευκαιρία να συζητηθούν και να βγουν χρήσιμα συμπεράσματα, αναφορικά με επίκαιρα φορολογικά θέματα, γενικού και ειδικού ενδιαφέροντος, που απασχολούν σήμερα λίγο ή πολύ, όλα τα οικονομούντα πρόσωπα της Χώρας.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το 2019, το πρώτο έτος μετά την πολυετή μνημονιακή περίοδο, παραπέμπει σε προσδοκίες και προοπτικές εξέλιξης της οικονομίας μας, χωρίς παραγωγικό ‘’κενό’’, με εγγυημένη ανοδική πορεία του οικονομικού κύκλου και αισθητή στροφή στην οικονομική μεγέθυνση και την χωρίς αποκλεισμούς βιώσιμη ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα.
Εν όψει των προκλήσεων αυτών αλλά και των ανάλογων ανησυχιών και σχεδιασμών σε επίπεδο Ε.Ε., επιλέξαμε για το Επετειακό 15ο TAX FORUM, τις ακόλουθες θεματικές Ενότητες προς συζήτηση, μεταξύ διακεκριμένων Συνομιλητών από την Ελλάδα και το Εξωτερικό, με διαφορετικές οπτικές προσεγγίσεις, αλλά αναγνωρισμένη επιστημονική αντίληψη και εμπειρία από την πραγματική οικονομία:
• Διεθνείς τάσεις και Ευρωπαϊκό όραμα ενιαίας φορολογικής πολιτικής
• Καταπολέμηση φοροδιαφυγής, φοροαποφυγής και ξέπλυμα χρήματος
• Φορολογία, αποτελεσματικό εργαλείο άσκησης οικονομικής πολιτικής
• Ταχύτητα και αποτελεσματικότητα φορολογικής δικαιοσύνης
• Ψηφιακό άλμα και όχι βήμα, στην Επιχείρηση και Φορολογική Διοίκηση.
• Θεσμός γενικής ηλεκτρονικής τιμολόγησης, στην Ελλάδα και την Ε.Ε.
Τι θεωρείτε πως θα πρέπει να γίνει ούτως ώστε η φορολόγηση στην Ελλάδα να γίνει μέσο ενίσχυσης της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας;
Η Φορολογία, αποτελεί το θεμέλιο στη σχέση ‘’πολίτης- πολιτεία ’’, στο βαθμό που δεν παρεμποδίζει την εν γένει παραγωγικότητα, που συμβάλλει στην ενίσχυση της ασφάλειας δικαίου, αλλά και ευθυγραμμίζεται αρμονικά με τους οικονομικούς στόχους που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία της, με πρωτίστως εξασφαλισμένη την προοπτική, να μην ευνοεί ένα μέρος φορολογουμένων, σε βάρος άλλων.
Ως εκ τούτου, οποιαδήποτε πολιτική απόφαση για αλλαγές στη φορολογία, είτε είναι κυκλικού είτε μεταρρυθμιστικού χαρακτήρα, πρέπει να εξετάζεται με προσοχή, απέναντι σε υπάρχουσες εναλλακτικές επιλογές, που μπορούν να παράγουν τις ίδιες ή μεγαλύτερες ωφέλειες, αλλά με τη μικρότερη θυσία για τους φορολογούμενους και την κοινωνία.
Είναι απαραίτητο λοιπόν να υπάρξει, ένα διαχειρίσιμο μίγμα δημοσιονομικής πολιτικής, χωρίς επικέντρωση σε υπέρμετρα οριζόντια φορολογικά έσοδα, αλλά και συνετό περιορισμό των μη παραγωγικών δαπανών του υπέρμετρου και αντιπαραγωγικού δημοσίου τομέα.
Η στρατηγική μείωση των συντελεστών φορολογίας, η θέσπιση ισχυρών φορολογικών κινήτρων, η αποτελεσματική αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, η ενθάρρυνση της φορολογικής συμμόρφωσης, η συνεπής ολοκλήρωση των φιλοαναπτυξιακών μεταρρυθμίσεων, μπορούν να λειτουργήσουν σαν μοχλός επενδύσεων και ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας.
Ποιες θα λέγατε πως είναι οι διεθνείς τάσεις όσον αφορά τα θέματα φορολόγησης, από τις οποίες θα πρέπει να παραδειγματιστεί η Ελλάδα;
Ο όρος SMART POLICIES, στην έννοια και την αυθεντικότητα που τον έχει εύστοχα διατυπώσει το ΔΝΤ, δίνει ένα εύστοχο ορισμό για τις Ευφυείς Φορολογικές πολιτικές και τα αποτελεσματικά μέτρα εφαρμογής τους: ΔΗΛΑΔΗ,
1. Δεν διαταράσσουν τον οικονομικό κύκλο
2. Είναι φιλικές στην οικονομική μεγέθυνση
3. Ευνοούν την χωρίς αποκλεισμούς βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη
4. Διακρίνονται από σύνεση και δεν οδηγούν σε υψηλούς κινδύνους
5. Δεν ευνοούν φορολογικές ανισότητες και δεν οδηγούν σε φοροδιαφυγή
6. Στηρίζονται σε ισχυρή πολιτική βούληση και ικανότητα εφαρμογής της
Πέραν αυτού και με δεδομένο ότι τα σχήματα επιθετικού φορολογικού ανταγωνισμού δημιουργούν νέες προκλήσεις για τη προστασία της εθνικής φορολογικής βάσης, ο ΟΟΣΑ το ΔΝΤ και η Ε.Ε. οι G20 κλπ., από κοινού εργάζονται για την υιοθέτηση κοινά αποδεκτών αρχών και θέσπιση μέτρων, που θα εγγυώνται τη πάταξη της φοροδιαφυγής και ότι ο φόρος θα καταβάλλεται εκεί όπου παράγεται η υπεραξία της επιχειρηματικής δραστηριότητας.
Αυτό είναι απαραίτητο, για να αρθεί η φορολογική αβεβαιότητα, ενώ δίνει έναυσμα στις Κυβερνήσεις να αναπτύξουν ανάλογα μέτρα, που θα ενισχύσου την οικονομική ανάπτυξη και την απασχόληση.
Ποια είναι τα αποτελέσματα στην οικονομία της φορολογικής στρατηγικής που ακολουθείται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα; Που εντοπίζονται τα σημαντικότερα προβλήματα από την υπερφορολόγηση;
Η πολυετής κρίση, συσσώρευσε επώδυνα μέτρα λιτότητας και καθιέρωσε εκτός των άλλων, δυσβάστακτη φορολογία σε πολλαπλά μέτωπα της οικονομίας, όπως στην άμεση και την έμμεση φορολογία, τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, την ακίνητη περιουσία.
Η επιβάρυνση αυτή σε συνδυασμό με το υπέρμετρο βάρος ασφαλιστικών εισφορών και των πρόσθετων επιβαρύνσεων όπως προκαταβολών φόρων, εισφορά αλληλεγγύης κλπ., έπληξε δραματικά το διαθέσιμο εισόδημα, επιχειρήσεων και καταναλωτών.
Αναπόφευκτα υπήρξαν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομία, από τη δυσπιστία των εν δυνάμει επενδυτών, την αμυντική συμπεριφορά των καταναλωτών, την έξαρση των φοροφυγάδων, τη δραματική αύξηση των ληξιπρόθεσμων φορολογικών οφειλών, με δραματικές συνέπειες στην οικονομική ανάπτυξη και την απασχόληση.
Πέραν των πάρα πάνω, η ‘’αυστηρή’’ μνημονιακή δέσμευση για πολύ υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα οδήγησε σε αφαίμαξη της οικονομίας, συμβάλλοντας στο να γίνει ακόμη πιο ρηχή και πιο ευάλωτη στις εξωτερικές επιδράσεις, εγχώριες ή διεθνείς.
Να σημειωθεί, ότι ακόμη και οι παρατηρούμενες βελτιώσεις των δημοσιονομικών παραμέτρων, λόγω της υπέρμετρης λιτότητας, δεν προεξοφλούν την ευημερία της κοινωνίας και της επιχειρηματικότητας.
Όταν μάλιστα, ως κύρια συνιστώσα στη ποσοστιαία σύνθεση του ΑΕΠ παραμένει η κατανάλωση (68% στο 2018), μονομερής και αποδυναμωμένη λόγω της υπερφορολόγησης, που σε δύσκολους περιόδους που περνάμε, χρηματοδοτείται από την παραοικονομία και την αναγκαστική ρευστοποίηση των αποταμιεύσεων, όπου αυτές ακόμη υπάρχουν.
Θεωρείτε πως έρχονται αλλαγές όσον αφορά την φορολόγηση στην Ελλάδα μετά την ολοκλήρωση των προγραμμάτων στήριξης; Προς ποια, ακριβώς, κατεύθυνση;
Δεν γνωρίζω αυτή τη στιγμή τι είδους θετικές αλλαγές θα έχουμε στην πραγματικότητα στο κρίσιμο μέτωπο της φορολογίας, παρά τις πολλαπλές υποσχέσεις της πολιτικής οικογένειας, εν όψει μάλιστα προεκλογικής αναμέτρησης.
Εκείνο όμως που προσδοκά το σύνολο των οικονομούντων προσώπων στη Χώρα, είναι στοχευμένες βελτιώσεις και στο φορολογικό μας οικοσύστημα, με ουδέτερο και αντικειμενικό τρόπο.
Δηλαδή, χωρίς προσφυγή σε πολιτικές ισχυρού κρατικού παρεμβατισμού με μοχλό τη φορολογία και με ασαφή διάκριση δημοσιονομικών και μεταρρυθμιστικών σκοπιμοτήτων, που μπορεί να οδηγούν σε απαξίωση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και του επιχειρηματικού περιβάλλοντος.
Η σωστή κατεύθυνση θα πρέπει να είναι, η ενίσχυση φιλικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος, οι μειώσεις των φορολογικών συντελεστών, η εδραίωση της ασφάλειας δικαίου μέσα από ταχεία και αποτελεσματική δικαιοσύνη, οι φιλοαναπτυξιακές μεταρρυθμίσεις, αλλά και η χαλάρωση των στόχων για τα πρωτογενή πλεονάσματα, προϋποθέσεις που μπορούν να συμβάλλουν ώστε να ταυτιστεί το πραγματικό ΑΕΠ με το δυνητικό ΑΕΠ της Οικονομίας μας.
Όλα αυτά υπό συνθήκες αρμονικού συνδυασμού, του Δημόσιου με το εύλογο Ιδιωτικό συμφέρον και μείωση του ψηφιακού χάσματος που διακρίνει την ελληνική οικονομία, τόσο στον ιδιωτικό όσο και το δημόσιο τομέα.
Εάν το φροντίζουμε με την απαραίτητη στοχοποίηση και πολιτική σύνεση, το αποτέλεσμα θα είναι η Οικονομία μας να λειτουργεί στο επίπεδο των βεβαιωμένων δυνατοτήτων της και με προϋποθέσεις, που θα εξασφαλίζουν ένα εύλογο, υγιές, επιθυμητό και προ πάντων διαρκές περίσσευμα φιλοεπενδυτικής δημοσιονομικής μας διαχείρισης.
Και τότε, δεν θα χρειαστεί η ατελέσφορη διατήρηση πλασματικού υπέρ πλεονάσματος, σε περίοδο μάλιστα έντονης φορολογικής κόπωσης, που καλώς εξυπηρετεί τη χρηματοδότηση της έκτακτης παροχολογίας, όμως δεν εκπέμπει και ΘΕΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ, προς τους εν δυνάμει Επενδυτές!
