Ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος ζητά αφενός την άμεση κατάθεση του Νομοσχεδίου που αφορά τα πλαστικά μιας χρήσης, έτσι ώστε να είναι ξεκάθαροι οι κανόνες, με τους οποίους θα κληθούν να λειτουργήσουν οι επιχειρήσεις τερματίζοντας την αβεβαιότητα και αφετέρου να μην ληφθούν επιπλέον μέτρα για τον κλάδο της μεταποίησης, που θα δημιουργήσουν προβλήματα επιβίωσης σε υγιείς επιχειρήσεις, που συνεισφέρουν στην αύξηση του ΑΕΠ της χώρας μας.
Ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος συμμετείχε ενεργά και με τεκμηριωμένες προτάσεις στις συζητήσεις με όλους τους αρμόδιους φορείς για την προετοιμασία του σχεδίου νόμου, που αφορά τα αποκαλούμενα πλαστικά μιας χρήσης.
Ενώ η κατάθεση του νομοσχεδίου, σύμφωνα με ανακοίνωση της κυβέρνησης, είχε «δρομολογηθεί» για τις αρχές Ιουλίου, εντούτοις μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει κάποια εξέλιξη, επιδεινώνοντας το σκηνικό αβεβαιότητας, που επικρατεί σε έναν από τους πλέον δυναμικούς επιχειρηματικούς κλάδους στην Ελλάδα. Εκατοντάδες εταιρείες και οι εργαζόμενοι σε αυτές δεν έχουν επίσημη πληροφόρηση για το μέλλον τους και τους κανόνες που θα διέπουν τη λειτουργία του κλάδου.
Σε αυτή τη χρονική συγκυρία, όπου οι οικονομικές επιπτώσεις από τη μεγάλη περιπέτεια της πανδημίας της νόσου COVID-19, έχουν γίνει πλέον ορατές και επηρεάζουν το σύνολο της οικονομικής δραστηριότητας, θα αναμέναμε από το Υπουργείο Περιβάλλοντος μεγαλύτερη ευαισθησία προς έναν κλάδο και τους εργαζόμενους σε αυτόν, που θα πληχθούν άμεσα από το περιεχόμενο του νομοσχεδίου για τα πλαστικά μιας χρήσης. Η βιομηχανία πλαστικών, τα μέλη του Συνδέσμου Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος, που είναι κατά κύριο λόγο μεσαίες και μικρές επιχειρήσεις συνεχίζουν να εργάζονται σε αυτό το ασφυκτικό περιβάλλον, με όλες τις δυνάμεις τους, για να αμβλύνουν τις επιπτώσεις αυτής της άνευ προηγουμένου κρίσης.
Αυτή την περίοδο, που χαρακτηρίζεται από το ενδεχόμενο ενός δεύτερου κύματος της πανδημίας και την καθημερινή αύξηση των κρουσμάτων παγκοσμίως, η ανθρώπινη υγεία αναδεικνύεται ως η νούμερο ένα (1) προτεραιότητα για όλα τα κράτη στον κόσμο. Η αποτελεσματική καταπολέμηση της πανδημίας περνά μέσα από τα πλαστικά, χάρη στα οποία παράγεται ο ατομικός προστατευτικός εξοπλισμός και αυτός ήταν ο λόγος, που η «EuPC» (Ευρωπαίοι Μεταποιητές πλαστικών) κατέθεσε επίσημο αίτημα προς την Ε.Ε. ζητώντας την αναβολή της εφαρμογής της οδηγίας για τα πλαστικά μιας χρήσης. Ανάλογο αίτημα υπέβαλλε στις ελληνικές αρχές και ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος. Τα αιτήματα αυτά δεν έγιναν δεκτά. Στην Ελλάδα, δε, καθυστερεί απίστευτα η κατάθεση του Νομοσχεδίου για τα πλαστικά μιας χρήσης, θέτοντας σε κίνδυνο εκατοντάδες θέσεις άμεσης απασχόλησης.
Με συνεισφορά περίπου 3 δισ. ευρώ ή 1,6% στο ΑΕΠ, 1,8% στην απασχόληση και σχεδόν 4% στις εξαγωγές προϊόντων ο κλάδος των πλαστικών αποτελεί μια ισχυρή βιομηχανία για τη χώρα, όπως πιστοποίησε πρόσφατη μελέτη του ΙΟΒΕ. Η συνεισφορά του κλάδου των πλαστικών είναι περίπου η ίδια με αυτόν της βιομηχανίας φαρμάκων και παρά ταύτα αντιμετωπίζεται από τις αρμόδιες αρχές, με τρόπο που δεν αρμόζει στην πολύτιμη συνεισφορά του στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Μοιάζει δεδομένο ότι η πρωτοφανής υγειονομική κρίση θα αφήσει σημαντικά τραύματα στην ελληνική οικονομία για τα επόμενα χρόνια.
Η βιομηχανία πλαστικών και τα μέλη της είναι στην πρώτη γραμμή της καινοτομίας και προσπαθούν με όλες τις δυνάμεις τους να ενθαρρύνουν την ανάπτυξη μιας αποτελεσματικής, Κυκλικής Οικονομίας, η οποία στοχεύει στην εξάλειψη των αποβλήτων μέσω της συνεχούς επαναχρησιμοποίησης των πόρων. Έχει αναχθεί σε συλλογική αποστολή κλάδου, σε μια συγκυρία, που η κυκλική οικονομία είναι η μόνη αποτελεσματική λύση για την ανάπτυξη των οικονομίων και την προστασία του περιβάλλοντος. Τα πλαστικά είναι υλικά με σημαντικά μειωμένο αποτύπωμα άνθρακα σε σύγκριση με τις εναλλακτικές λύσεις και κατά τη διάρκεια της πανδημίας, άρχισε να γίνεται αντιληπτός ο ρόλος τους ως ένα πολύτιμο υλικό για την παραγωγή ιατρικού αλλά και προσωπικού προστατευτικού εξοπλισμού.
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σ.Β.Π.Ε. τονίζει ότι, «Εύκολες λύσεις στο πρόβλημα των απορριμμάτων δεν υπάρχουν. Μέχρι σήμερα οι εύκολες λύσεις ήταν οι απαγορεύσεις και οι περιορισμοί. Πλέον αναζητείται μια πολύπλοκη και μακροπρόθεσμη διαδικασία ανάπτυξης πολιτικών που θα αντιμετωπίσουν το πραγματικό πρόβλημα των απορριμμάτων».
