Στην αίθουσα της Ολομέλειας στη Βουλή τελείται πολιτικό μνημόσυνο για τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, ο οποίος τίμησε με την παρουσία του τη Βουλή των Ελλήνων επί 58 χρόνια.
Για τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη μίλησε και ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας αναφέροντας τα εξής:
«Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ένας πολιτικός που άφησε έντονο το προσωπικό του στίγμα στην μεταπολεμική ιστορία της χώρας. Ανήκει στην ιστορία. Η ιστορία ακούει προσεκτικά και τους υποστηρικτές και τους επικριτές και καταγράφει, δεν κρίνει, καταγράφει.
Ο Μητσοτάκης ανέλαβε πλήρως την πολιτική ευθύνη όλων των πολιτικών του επιλογών ακόμη και των πιο δύσκολων και αμφιλεγόμενων. Αυτό κάνεις πρέπει να του το αναγνωρίσει.
Στην δικτατορία δραστηριοποιήθηκε ενεργά για την καταγγελία και την διεθνή απομόνωση της χούντας.
Αναγνωρίστηκε και από ηγετικά στελέχη της αριστεράς ως άνθρωπος απαλλαγμένος από μετεμφυλιακές φοβίες και προκαταλήψεις, ανοιχτόμυαλος και ανοιχτός στο διάλογο.
Ως αρχηγός της ΝΔ επέδειξε αξιοσημείωτη προσήλωση στις αρχές του κοινοβουλευτισμού κράτησε πάντα το δημόσιο πολιτικό του λόγου στο πλαίσιο μιας ήρεμης συγκροτημένης και αυτοκυριαρχούμενες ρητορικής.
Το ευρύτερο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας προϋπέθετε την υπέρβαση των οποίων μετεμφυλιακών προκαταλήψεων. Του αναγνωρίζουμε ότι δεν υπήρξε ποτέ δέσμιος τέτοιων προκαταλήψεων. Για την παράταξη της αριστεράς υπήρξε πάντα ένας πολιτικός αντίπαλος αλλά ένας σοβαρός και υπολογίσιμος αντίπαλος.
Στην περίοδο της πρωθυπουργίας του οφείλω να αναγνωρίσω και να του πιστώσω τους χαμηλούς τόνους στο επίπεδο της εξωτερικής πολιτικής τη στιγμή που υπήρχε λαϊκισμός και εθνικιστικοί τόνοι. Όχι λοιπόν στη μισαλλοδοξία και στον εμφυλιοπολεμικό διχαστικό λόγο από τον οποίο τρέφεται και μεγαλώνει η ακροδεξιά και οι εχθροί της Δημοκρατίας.
Θα τον θυμόμαστε ως ένα αταλάντευτο υπερασπιστή της Δημοκρατίας και του κοινοβουλευτισμού ως ένα τολμηρό πολιτικό που δεν δίστασε να αναλάβει πολλά πολιτικά ρίσκα. Ήταν ένας εξαιρετικός κοινοβουλευτικός άνδρας και κοινοβουλευτικός ρήτορας. Ήταν σημαντικός για την παράταξη του που παρά την ένταση της εποχής απέφυγε να υιοθετήσει την μισαλλοδοξία ως εργαλείο για την προώθηση του πολιτικού του σχεδιασμού.
Είναι μία σοβαρή και αξιομνημόνευτη παρακαταθήκη όχι μόνο για την παράταξη του αλλά για τη Δημοκρατία για το πολιτικό μας σύστημα και για τον πολιτικό πολιτισμό στη χώρα μας».
