Ο Γιώργος Μανιάς είναι 85 ετών και είναι από την Κρήτη. Αλλά από μικρό παιδί βρέθηκε στην Αμερική, όπου πλέον, μετά από 70 χρόνια δουλειάς είναι γνωστός ακόμα και σε Αμερικανούς προέδρους, τους οποίους έχει πελάτες του...
Ο 85χρονος έχει την επέτειό του. Την Τρίτη 6 Δεκεμβρίου. Εβδομήντα χρόνια πριν, στις 6 Δεκεμβρίου 1946, σε ένα πεζοδρόμιο εκεί κοντά στο σημερινό κατάστημά του, είχε για πρώτη φορά τοποθετήσει μια καρέκλα και το κασελάκι του κι άρχισε, 15 χρόνων παιδί, να βάφει και να γυαλίζει παπούτσια, για 20 σεντς.
Από τότε, στα 70 χρόνια που πέρασαν, κατάφερε να γίνει όχι μόνο ένας από τους καλύτερους επαγγελματίες, αλλά και πιο αγαπητούς στον πόλη Πεορία στο Ιλινόις των ΗΠΑ.
Για την επέτειο αυτή ο δήμος της πόλης θα τον τιμήσει τις επόμενες ημέρες, όπως τον τίμησε πρόσφατα και η αρχιεπισκοπή, αλλά και η ελληνική κοινότητα.
Από εκείνη την ημέρα έβαψε και γυάλισε πάνω από εκατομμύρια ζευγάρια παπούτσια, ανάμεσά τους πολλών διασημοτήτων αλλά και προέδρων των ΗΠΑ. Του Ομπάμα, του Μπους, του Ρήγκαν και του Φόρντ! Κανείς δε γυαλίζει τα παπούτσια όπως 85χρονος Κρητικός! Αλλά δεν είναι αυτός ο μόνος λόγος που τόσοι άνθρωποι καθημερινά επί τόσα χρόνια ζητούν τις υπηρεσίες του.
Ο Γιώργος Μανιάς είναι ένας κοινωνικός άνθρωπος, που δίνει αγάπη και ζεστασιά. Όπως λένε οι άνθρωποι που τον ξέρουν, εκτός από τη λάμψη που δίνει στα παπούτσια έχει ο ίδιος λάμψη ως άνθρωπος! Ο Γιώργος Μανιάς πήγε στην Αμερική με τους γονείς του με το τέλος της κατοχής. Ο πατέρας του είχε συλληφθεί αιχμάλωτος στην Κρήτη και στάλθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Μετά την απελευθέρωσή του πήρε την οικογένειά του και έγιναν μετανάστες.
Πήγαν στην ίδια πόλη που και σήμερα ζει η οικογένεια. Ο πατέρας δούλευε σε ένα εργοστάσιο για 1 δολάριο την ημέρα. Κι ο μικρός Γιώργος, προκειμένου να βοηθήσει την οικογένεια, άρχισε, παράλληλα με τα μαθήματα αγγλικών, να γυαλίζει παπούτσια.
Επί 5 χρόνια, 12-14 ώρες την ημέρα, ήταν εκεί, στο πεζοδρόμιο. Τότε αποφάσισε να νοικιάσει ένα στεγασμένο χώρο και έβαλε μέσα 9 καρέκλες, ενώ αρχικά πουλούσε και καπέλα. Μάλιστα στο σημερινό του κατάστημα έχει αφήσει μια βιτρίνα με τα μερικά από τα καπέλα που πουλούσε.
Το 2013 έφτασε κοντά στο θάνατο, μετά από καρδιακή ανακοπή. Σώθηκε και συνεχίζει με την ίδια αγάπη τη δουλειά που τον έχει κάνει διασημότητα όχι μόνο στην πόλη που ζει αλλά σε όλη την Αμερική...
