Ο Υφυπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού Αλέξης Χαρίτσης παρευρέθηκε και απηύθυνε χαιρετισμό στην εκδήλωση που διοργάνωσε την Τρίτη 12 Απριλίου ο Δήμος Αθηναίων με αντικείμενο την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της διαβούλευσης και του στρατηγικού σχεδιασμού για το «Έργο: Αθήνα 2020».
Ο Υφυπουργός αναφέρθηκε στη σύνδεση των Ολοκληρωμένων Χωρικών Επενδύσεων (ΟΧΕ) με το νέο αναπτυξιακό σχεδιασμό και τις προτεραιότητες της προγραμματικής περιόδου 2014-20. «Στόχος είναι η υλοποίηση των έργων να γίνεται με γνώμονα την ένταξή τους με ολοκληρωμένο τρόπο σε μια περιοχή και την οργανική τους σύνδεση με το αναπτυξιακό της προφίλ, ώστε να σταματήσει η πολύ κακή πρακτική υλοποίησης έργων ασύνδετων μεταξύ τους», σημείωσε.
Υπογράμμισε πως το κοινωνικό σκέλος αποτελεί βασικό πυλώνα του σχεδιασμού, παράλληλα αλλά και σε σχέση με τον αναπτυξιακό προσανατολισμό. Για την αντιμετώπιση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού προβλέπονται δράσεις κοινωνικής μέριμνας αλλά και η στοχευμένη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
Ο κ. Χαρίτσης αναφέρθηκε στον κομβικό ρόλο που καλείται να παίξει η τοπική αυτοδιοίκηση στη συνδιαμόρφωση και την επιτυχή υλοποίηση των πολιτικών και δράσεων του νέου ΕΣΠΑ. Δεσμεύτηκε πως το Υπουργείο θα συμβάλει στην καλλιέργεια κουλτούρας συνεργασίας και δικτύωσης μεταξύ όλων των αρμόδιων φορέων. Σε αυτό το πλαίσιο υπογράφεται τις επόμενες μέρες Υπουργική Απόφαση για την ενίσχυση των αδύναμων τελικών δικαιούχων σε ό,τι αφορά την ικανότητά τους να διαχειρίζονται και να υλοποιούν έργα. Ικανοποιείται με αυτό τον τρόπο ένα βασικό αίτημα των ΟΤΑ α΄ βαθμού και ιδιαίτερα των μικρών δήμων.
Τέλος, ο Υφυπουργός αναφέρθηκε στην ομιλία του στο σχέδιο του Δήμου Αθηναίων «Αθήνα 2020» και πιο συγκεκριμένα στη στρατηγική ΟΧΕ που προετοιμάζει, επισημαίνοντας τα σύνθετα καθήκοντα που επωμίζεται στην παρούσα συγκυρία ο κεντρικός δήμος μιας μητρoπολιτικής περιοχής με πολλαπλά προβλήματα: ανεργίας και αναπτυξιακού μοντέλου, κοινωνικής συνοχής και ένταξης, περιβάλλοντος και ποιότητας ζωής. «Για την περιοχή της Αθήνας», τόνισε, «απαιτούνται δράσεις σε πολλά επίπεδα με προστιθέμενη αξία για το σύνολο των κοινωνικών ομάδων: δράσεις ουσίας και όχι έργα “βιτρίνας”, όπως έχουμε δει στο παρελθόν».
