Το σοκ του κορονοϊού είναι ασύμμετρο σε συγκεκριμένους κλάδους και κατηγορίες επαγγελμάτων, ενώ την ίδια στιγμή επιταχύνει προϋπάρχουσες τάσεις στην απασχόληση, εντείνοντας την έξοδο από κλάδους που είναι πιο ευάλωτοι στην αυτοματοποίηση.
Η ανακατανομή των εργαζομένων σε κλάδους και επαγγέλματα είναι πιο πιθανή έπειτα από μία περίοδο ανεργίας, όμως ενέχει σημαντικό κόστος, καθώς όσοι αλλάζουν δουλειά βλέπουν τις αμοιβές τους να μειώνονται.
Ειδικότερα, η μελέτη του ΔΝΤ διαπιστώνει ότι για όσους έχουν δουλειά (απασχολούνται συνεχόμενα τα τελευταία δύο χρόνια), οι αλλαγές επαγγέλματος συμβαίνουν μόνο στο 10%. Για τους εργαζόμενους που βρίσκουν δουλειά έπειτα από ένα χρόνο ανεργίας, οι αλλαγές επαγγέλματος είναι πέντε φορές υψηλότερες, σχεδόν στο 50%.
Για εκείνους που ήδη είχαν δουλειά, η αλλαγή επαγγέλματος συνοδεύεται από μέση αύξηση της αμοιβής τους κατά 2%, ενώ αντίθετα για τους προηγουμένως ανέργους, μια αλλαγή επαγγέλματος συνεπάγεται μείωση αμοιβής 15%, κάτι που σημαίνει ότι πιθανότατα αποδέχθηκαν μία λιγότερο επιθυμητή θέση εργασίας, προκειμένου να ξαναμπούν στην αγορά.
