Ο αυξημένος κίνδυνος εταιρικής απάτης και ανήθικων συμπεριφορών που προκάλεσε ο COVID-19, βρέθηκαν στο επίκεντρο νέου Webcast που διοργάνωσε πρόσφατα η ΕΥ Ελλάδος.
Όπως σημειώνεται σε σχετική ανακοίνωση, κατά την εναρκτήρια εισήγησή του, ο κ. Δρακούλης σημείωσε ότι, «βρισκόμαστε στη μέση ενός από τους πιο ταχείς μετασχηματισμούς που έχει βιώσει ποτέ η παγκόσμια οικονομία» και ότι, εν μέσω αυτής της κατάστασης, «οι απατεώνες προσαρμόζονται ταχύτερα από εκείνους οι οποίοι έχουν στρέψει την προσοχή τους στην επιβίωση της επιχείρησής τους».
Οι συμμετέχοντες έδωσαν τη δική τους εκτίμηση για το περιβάλλον απειλών απάτης προς τις επιχειρήσεις, εκφράζοντας, κατά συντριπτική πλειοψηφία (77%), την άποψη ότι τα κρούσματα απάτης θα αυξηθούν τους επόμενους έξι μήνες.
Η εκτίμηση αυτή επιβεβαιώθηκε και από τους ομιλητές, οι οποίοι σημείωσαν ότι ήδη τα φαινόμενα απάτης έχουν αυξηθεί, και πιο συγκεκριμένα στον κυβερνοχώρο, κυρίως λόγω της τηλεργασίας και της αυξημένης τρωτότητας των εργαλείων απομακρυσμένης πρόσβασης. Τo phishing μέσω ψευδών emails, η πλαστοπροσωπία (spoofing), η κοινωνική μηχανική (social engineering), τα πλαστά τιμολόγια και τα fake news, αποτελούν μόνο μερικά από τα μέσα ηλεκτρονικής απάτης που έχουν στη διάθεσή τους οι επιτήδειοι. Η οικοδόμηση μίας κουλτούρας ακεραιότητας, συμμόρφωσης και ηθικής συμπεριφοράς, καθώς και ένα σχέδιο διαχείρισης απειλών από απάτες, αποτελούν ενδεδειγμένους τρόπους πρόληψης και μετριασμού των κινδύνων αυτών.
Σε σχετική ερώτηση, οι συμμετέχοντες ανέδειξαν τις μορφές ηλεκτρονικής απάτης που θεωρούν ως τις πιο επικίνδυνες για τις επιχειρήσεις. Συγκεκριμένα, το 75% θεωρεί τις πρακτικές phishing ως τις πιο επικίνδυνες, με τις λογιστικές απάτες να ακολουθούν (58%). Εξίσου επικίνδυνες μορφές απάτης, σύμφωνα με τους συμμετέχοντες, αποτελούν και τα ψευδή επαγγελματικά emails (53%), καθώς και τα πλαστά τιμολόγια (53%).
Σύμφωνα με τους ομιλητές, η κρίση θα δώσει τη δυνατότητα στις επιχειρήσεις που αποδίδουν σημασία στα ζητήματα ηθικής συμπεριφοράς, να διακριθούν. «Η διατήρηση της εμπιστοσύνης, είναι το σημαντικότερο όπλο των οργανισμών, και είναι κρίσιμη, τόσο για την επιβίωσή τους, όσο και για τη διατήρηση της φήμης της επιχείρησης», εξήγησε η κ. Κατσάνη.
Καθώς η ακεραιότητα είναι σημαντικότερη από ποτέ, οι επιχειρήσεις καλούνται να γεφυρώσουν το χάσμα μεταξύ των καλών προθέσεων και της πραγματικά ακέραιης επιχειρηματικής λειτουργίας. Για να το πετύχουν αυτό, θα πρέπει να επενδύσουν σε μία «ατζέντα ακεραιότητας». Όπως εξήγησε η κα Κατσάνη, η ατζέντα αυτή έχει στον πυρήνα της, τέσσερις βασικούς πυλώνες: (1) την εταιρική διακυβέρνηση και τις πολιτικές που διασφαλίζουν την ακέραιη συμπεριφορά κατά μήκος του οργανισμού, (2) μία εταιρική κουλτούρα ακεραιότητας, (3) ελέγχους και σχετικές δικλείδες ασφαλείας, και (4) πληροφόρηση που βασίζεται στην ανάλυση δεδομένων για αναδυόμενους κινδύνους.
Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να καταδείξουν ποιοι από τους τέσσερις αυτούς πυλώνες της ατζέντας ακεραιότητας θεωρούν ότι χρειάζονται βελτίωση ή ενίσχυση στις επιχειρήσεις τους, σήμερα. Σχεδόν οι μισοί (48%) πιστεύουν ότι όλοι οι πυλώνες χρήζουν βελτίωσης, ενώ μόλις το 1% θεωρεί ότι υπάρχει ήδη υψηλό επίπεδο ωριμότητας και δεν απαιτείται περαιτέρω βελτίωση ή ενίσχυση κάποιου πυλώνα.
