«Οι έκτακτες περιστάσεις που βιώνουμε, μέσα στη δίνη μιας κρίσης, η οποία έχει πάρει τα χαρακτηριστικά ενός ιδιότυπου παγκόσμιου οικονομικού πολέμου, επιβάλλουν στους Ευρωπαϊκούς Θεσμούς να σταθούν και πάλι στο ύψος των περιστάσεων» δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, στο μήνυμά του με αφορμή τον εορτασμό της Ημέρας της Ευρώπης.
Επιπλέον πρόσθεσε πως πρέπει «ν' αντιληφθούν ότι η ”Γηραιά Ήπειρος” είναι η μόνη η οποία, μέσ' από την ιστορική της διαδρομή, μπορεί και πρέπει να εγγυηθεί στον Πλανήτη τουλάχιστον την σύμφυτη με τον Άνθρωπο οικονομική ανάπτυξη και την Ειρήνη».
Συνεχίζοντας ο κ. Παυλόπουλος αναφέρει ότι «όλοι οι Έλληνες είναι πρόθυμοι να αγωνιστούν προς την κατεύθυνση της οικοδόμησης μιας Ευρώπης, η οποία θ' αποτελέσει ένα είδος ”αυτοκρατορίας της μέσης οδού”, για να θυμηθούμε την ρήση του Albert Camus. Οι οποίοι ούτε στις πιο δύσκολες στιγμές της οικονομικής κρίσης δεν εγκατέλειψαν την πίστη τους και την προσήλωσή τους στα προμνημονευόμενα ευρωπαϊκά ιδεώδη, καθώς θεωρούν ότι από γεωγραφική, ιστορική, πολιτισμική και πολιτική άποψη η Ελλάδα αποτελεί οργανικό και αναπόσπαστο μέλος της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας».
Η «Ημέρα της Ευρώπης» καλεί, πρωτίστως, τους λαούς των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εκπληρώσουν ένα στοιχειώδες χρέος: Τη συνειδητοποίηση τού πώς ιδρύθηκε, πώς εξελίχθηκε και πώς πρέπει να πορευθεί στο μέλλον η Ευρωπαϊκή Ένωση, ενόψει του ιστορικού της ρόλου για το πεπρωμένο όχι μόνον της Ευρώπης αλλά όλης της Ανθρωπότητας, είπε ο ΠτΔ.
«Οι εμπνευστές των ευρωπαϊκών θεσμών οραματίσθηκαν την μετέπειτα Ευρωπαϊκή Ένωση στηριγμένη πάνω στους τρεις πυλώνες: Της Ελλάδας, για το πνεύμα του πολιτισμού και της ελευθερίας, της Ρώμης, για την κρατική εκείνη δομή που υπερασπίζεται την Res Publica -μ' άλλες λέξεις το συγκεκριμένο κάθε φορά δημόσιο συμφέρον- και την Χριστιανική διδασκαλία, για τα ιδανικά της αλληλεγγύης και της κοινωνικής δικαιοσύνης» υπογραμμίζει ο κ. Παυλόπουλος και καταλήγει αναφέροντας ότι «η σταδιακή εξέλιξη ως την σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση βασίσθηκε, κατά το μεγαλύτερο μέρος της, σε κοινές αποφάσεις ιστορικών ηγετών που επέβαλαν, όταν χρειαζόταν ενόψει της λογικής των προαναφερόμενων πυλώνων, τη συλλογική βούλησή τους έναντι της αντίληψης αμιγώς τεχνοκρατικών εμμονών».
