Ένταση έχει ξεσπάσει στον ΣΥΡΙΖΑ για το θέμα της αναδοχής παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια. Αρκετοί είναι οι βουλευτές που έχουν διαφοροποιήσει τη θέση τους, εκφράζοντας τη διαφωνία τους για την εν λόγω διάταξη. Το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας εισάγεται στην αρμόδια επιτροπή το μεσημέρι και έχει χωρίσει τον ΣΥΡΙΖΑ σε δύο στρατόπεδα. Από τη μία πλευρά είναι εκείνοι που υπεραμύνονται της διάταξης και από την άλλη οι βουλευτές που ζητούν τροποποίηση του επίμαχου άρθρου, προκαλώντας τριγμούς στο εσωτερικό και πονοκέφαλο στο Μέγαρο Μαξίμου.
Μάλιστα δεν περιορίστηκαν μόνο σε προφορικές διαφωνίες, αλλά έστειλαν και επιστολή στις κυρίες Φωτίου και Αχτσιόγλου την οποία παρέδωσε η βουλευτής Πειραιά Γεωργία Γεννιά και την οποία υπογράφουν και οι βουλευτές Καραγιάννης και Ντζιμάνης. Από την πλευρά τους οι διαφωνούντες βουλευτές υποστηρίζουν πως η ελληνική κοινωνία δεν είναι ακόμα ώριμη για ένα τέτοιο βήμα, ενώ άλλοι επικαλέστηκαν και ιατρικούς όρους.
Τι λένε στην επιστολή τους οι διαφωνούντες
Στην επιστολή, μεταξύ άλλων, υποστηρίζουν ότι η κοινωνία είναι ανέτοιμη για υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια και διερωτούνται: «Η πραγματικότητα αποδεικνύει ότι η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας είναι αντίθετη. Γιατί επιδιώκουμε να πάμε κόντρα; Ειδικά αυτήν τη στιγμή;». Ταυτόχρονα, επικαλούνται «πιθανές αντιδράσεις του κοινωνικού και σχολικού περίγυρου απέναντι σε αυτό το παιδί που μεγαλώνει σε ανάδοχους ομόφυλους γονείς» αναφέροντας: «Αναλογίζεστε τον πιθανό χλευασμό και τον εκφοβισμό μιας κοινωνίας ανέτοιμης να αποδεχτεί αυτό το θεσμό; (…) Πρέπει να λάβετε σοβαρά υπόψη τις επιπτώσεις στον ψυχισμό του παιδιού αυτού. Διότι οι αρνητικές συνέπειες θα είναι τεράστιες, όχι επειδή τα ομόφυλα ζευγάρια είναι ακατάλληλα-κάθε άλλο, η ικανότητα ορίζεται και εξαρτάται από την ποιότητα του κάθε ατόμου, ξεκάθαρα- αλλά εξαιτίας της αντίδρασης του κοινωνικού και σχολικού περίγυρου».
Όλη η επιστολή των τριών βουλευτών:
ΑΝΑΔΟΧΗ ΑΠΟ ΟΜΟΦΥΛΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ
Αγαπητοί σύντροφοι
Έχει ήδη κατατεθεί από την Υπουργό και την Τετάρτη εισάγεται στην αρμόδια Επιτροπή το Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης «Μέτρα για την Προώθηση των Θεσμών της Αναδοχής και Υιοθεσίας».
Στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο προβλέπεται για πρώτη φορά η παροχή δυνατότητας απόκτησης της ιδιότητας του ανάδοχου γονέα σε όσους έχουν υπογράψει σύμφωνο συμβίωσης, όπως επισημαίνεται και στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου. Ειδικότερα, η δυνατότητα αυτή προβλέπεται στο άρθρο 8 του ως άνω νομοσχεδίου, το οποίο αναφέρει «Κατάλληλοι για να γίνουν ανάδοχοι σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις είναι οικογένειες που αποτελούνται από συζύγους ή έχοντες συνάψει σύμφωνο συμβίωσης, με ή χωρίς παιδιά, ή μεμονωμένα άτομα, άγαμα, ή διαζευγμένα ή σε χηρεία με ή χωρίς παιδιά, που μπορεί να είναι συγγενείς εξ αίματος οποιουδήποτε βαθμού με το ανήλικο τέκνο (συγγενική αναδοχή).
Όπως προκύπτει από τα ανωτέρω, παρέχεται σαφώς η δυνατότητα και σε ομόφυλα ζευγάρια να προχωρήσουν σε αναδοχή παιδιού, εφόσον έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης.
Ήδη οι αντιδράσεις είναι μεγάλες από την πλειοψηφία των συμπολιτών μας, καθώς η ελληνική κοινωνία δεν είναι έτοιμη να αποδεχτεί την τεκνοθεσία από ομόφυλα άτομα. Ούτως ή άλλως, ακόμη δεν έχει θεσμοθετηθεί η δυνατότητα σύναψης γάμου ομοφύλων, που λογικά και για λόγους ασφάλειας δικαίου θα έπρεπε σε κάθε περίπτωση να προηγηθεί την τεκνοθεσίας.
Και ναι μεν δεν παρέχεται η δυνατότητα υιοθεσίας, εντούτοις η δυνατότητα αναδοχής σαφέστατα ανοίγει το δρόμο προς αυτήν την κατεύθυνση. Λίγη άλλωστε διαφορά υπάρχει στον τρόπο ανατροφής ενός παιδιού είτε αυτό συνδέεται νομικά ισχυρότερα με τους θετούς γονείς ή χαλαρότερα με τους αναδόχους, καθώς οι τελευταίοι αποτελούν την οικογένεια που ο ανήλικος γνωρίζει και στην οποία μεγαλώνει. Το δε κοινωνικό περιβάλλον δεν αναγνωρίζει καμία διαφοροποίηση.
Κατόπιν των ανωτέρω, επιθυμώ να εκφράσω τις εξής επιφυλάξεις και τα κάτωθι ερωτήματα:
Γιατί προκρίνεται η λύση αυτή, τη στιγμή που δεν έχει επιλυθεί αρμοδίως το ζήτημα της σύναψης γάμου, εφόσον ο Αστικός Κώδικας δεν έχει τροποποιηθεί και ισχύει ως έχει ως προς το θέμα αυτό;
Γιατί, εφόσον το επιθυμεί η Κυβέρνηση, δεν ανοίγει επιτέλους σοβαρά τη συζήτηση περί δυνατότητας τέλεσης γάμου ομοφύλων; Να εξετάσει έτσι και την ωριμότητα ή τις ανοχές και αντοχές της κοινωνίας. Δεν πρέπει να αφομοιώσει η ελληνική κοινωνία πρώτα αυτήν την αλλαγή, εφόσον επισυμβεί, και μετά να προχωρήσουμε στο επόμενο στάδιο; Αυτή τη στιγμή πάμε σχεδόν εκβιαστικά να εφαρμόσουμε πρωθύστερο σχήμα.
Σε κάθε περίπτωση το δικαίωμα γάμου πρέπει να προηγηθεί της δυνατότητας τεκνοθεσίας, καθώς στην τελευταία περίπτωση δεν μιλάμε μόνο για καταχύρωση δικαιωμάτων των δύο ομόφυλων ενηλίκων, αλλά και για τα δικαιώματα του ανήλικου παιδιού.
Ειδικά ως προς την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του παιδιού θα ήθελα να σταθώ και να θέσω υπόψη σας τις πιθανές αντιδράσεις του κοινωνικού και σχολικού περίγυρου απέναντι σε αυτό το παιδί που μεγαλώνει σε ανάδοχους ομόφυλους γονείς. Αναλογίζεστε τον πιθανό χλευασμό και τον εκφοβισμό μιας κοινωνίας ανέτοιμης να αποδεχτεί αυτό το θεσμό;
Ναι, συμφωνώ: να βγουν τα παιδιά από τα ιδρύματα. Στόχος όμως είναι να βγουν για να ζήσουν στην περιθωριοποίηση και την απομόνωση; Επιθυμούμε να πούμε όχι στην ιδρυματοποίηση και ναι στην περιθωροποίηση και απομόνωση του ανήλικου; Θέση μου είναι ότι πρέπει να λάβετε σοβαρά υπόψη τις επιπτώσεις στον ψυχισμό του παιδιού αυτού. Διότι οι αρνητικές συνέπειες θα είναι τεράστιες, όχι επειδή τα ομόφυλα ζευγάρια είναι ακατάλληλα-κάθε άλλο, η ικανότητα ορίζεται και εξαρτάται από την ποιότητα του κάθε ατόμου, ξεκάθαρα- αλλά εξαιτίας της αντίδρασης του κοινωνικού και σχολικού περίγυρου.
Επίσης, οι ίδιοι φαινόμαστε ανακόλουθοι, καθώς τον Δεκέμβρη του 2015 οπόταν και ψηφίσαμε το νόμο για το «Σύμφωνο Συμβίωσης», ισχυριστήκαμε, ότι δεν τίθεται ζήτημα «τεκνοθεσίας». Και εδώ ας μην παίξουμε με τις λέξεις ότι δήθεν δεν πρόκειται για τεκνοθεσία επειδή δεν αλλάζει ο ΑΚ ως προς την υιοθεσία. Παιδί θα δοθεί να μεγαλώσει σε ομόφυλα ζευγάρια, ακόμη και αν δεν αναπτυχθούν ισχυροί νομικοί δεσμοί υιοθεσίας.
Καμία αλλαγή δεν πρέπει και δεν μπορεί να επέλθει χωρίς τη ζύμωση και τη συμμετοχή της κοινωνίας. Η πραγματικότητα αποδεικνύει ότι η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας είναι αντίθετη. Γιατί επιδιώκουμε να πάμε κόντρα; Ειδικά αυτήν τη στιγμή;
Δεν πρέπει να λησμονείτε ότι η Κυβέρνηση της Αριστεράς είναι και πρέπει να είναι Κυβέρνηση όλων των Ελλήνων.
Και ότι οι Βουλευτές οφείλουν να εκφράζουν τη βούληση των Ελλήνων. Το σύστημά μας είναι αντιπροσωπευτικό. Αυτό μας δεσμεύει κατά κατηγορηματικό και απόλυτο τρόπο. Τουλάχιστον εμένα.
Λόγω της σοβαρότητας του ζητήματος, θα ήθελα να είχε προηγηθεί η συζήτηση του θέματος αυτού πριν κατέβει ως διάταξη στο εν λόγω νομοσχέδιο. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα, ή εν πάση περιπτώσει, σημαντικό μέρος της αιφνιδιάζεται για ακόμη μία φορά. Παρόλο που ήταν εν γνώσει του αρμόδιου Υπουργείου η εκπεφρασμένη αντίθεση και μέρους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας τόσο του ΣΥΡΙΖΑ όσο και των ΑΝΕΛ.
Τέλος, θα ήθελα να επισημάνω ότι αδικείται, κατά αυτόν τον τρόπο, το ίδιο το νομοσχέδιο στο σύνολό του. Γνωρίζετε καλά ότι η συζήτηση θα επικεντρωθεί μόνο στο ζήτημα αυτό, και θα αγνοηθεί εντελώς η συμβολή των νέων διατάξεων στο θεσμό της υιοθεσίας και αναδοχής από ένα εξαίρετο κατά τα λοιπά νομοσχέδιο που έρχεται επιτέλους να διορθώσει τις παθογένειες και τις καθυστερήσεις του παρελθόντος. Είναι κρίμα, για ακόμη μια φορά, με δικκή μας «υπαιτιότητα» να μην επιτρέπουμε να αναδειχθεί η σημασία και η σπουδαιτότητα των νομοθετικών παρεμβάσεων της Κυβέρνησης της Αριστεράς για την κοινωνία και το κοινό καλό.
Κατόπιν των ανωτέρω, πιστεύω ότι η διάταξη πρέπει να τροποποιηθεί στο εν λόγω σημείο, δίνοντας τη δυνατότητα αναδοχής μόνο σε ετερόφυλα ζευγάρια που θα κριθούν κατάλληλα προς τούτο.
Μπορεί ο κατάλογος με τους βουλευτές που διαφωνούν με την υιοθεσία τέκνων από ομόφυλα ζευγάρια να μειώθηκε από τους 10 στους 7, ωστόσο ο αριθμός παραμένει μεγάλος και προκαλεί προβληματισμό στο Μέγαρο Μαξίμου. Πρόκειται για τους βουλευτές:
Γεωργία Γεννιά, Γιάννης Καραγιάννης, Γιώργος Ντζιμάνης, Δημήτρης Εμμανουηλίδης, Δημήτρης Βέττας, Γιώργος Ουρσουζίδης, Πέτρος Κωνσταντινέας.
Ενδεικτικό της έντασης που έχει προκαλέσει το νομοσχέδιο είναι η δημόσια τοποθέτηση του Χρήστου Καραγιαννίδη, ο οποίος ευθέως ζήτησε από όσους διαφωνούν να παραιτηθούν και να δοκιμάσουν την τύχη τους σε άλλα πολιτικά κόμματα “που είναι πιο κοντά στις δεξιές και συντηρητικές θέσεις”. Το κείμενο διαμαρτυρίας των τριών βουλευτών ήρθε να επιβεβαιώσει το χάσμα μεταξύ των “συντρόφων” και είναι εμφανές πως οι εν λόγω αντιδράσεις αναδεικνύουν την ύπαρξη ενός πιο συντηρητικού μετώπου στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, που προφανώς φέρνει σε δύσκολη θέση το Μέγαρο Μαξίμου, το οποίο έχει ανοίξει πολλά μέτωπα σε νομοθετικό επίπεδο.
