του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Το δημοσιονομικό κενό που επικαλείται η τρόϊκα στις συζητήσεις της με την κυβέρνηση δεν είναι σχήμα λόγου, αλλά ούτε και μέσον πιέσεως εκ μέρους των δανειστών μας. Είναι μία ψυχρή αριθμητική πραγματικότητα, πίσω από την οποία κρύβονται οι μύριες όσες στρεβλώσεις της ελληνικής οικονομίας.
Μία από αυτές, αν όχι η πιο σοβαρή, είναι η δραματική αναποτελεσματικότητα της δημόσιας διοικήσεως και η ασυμβατότητά της με μηχανισμούς και λειτουργίες που αποτελούν κύριο γνώρισμα μιας αναπτυγμένης κοινωνίας.
Δυστυχώς, στο επίπεδο αυτό η Ελλάδα υστερεί απελπιστικά έναντι των εταίρων της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και, υπεράνω πάσης αμφιβολίας, η υστέρηση αυτή είναι που κάνει οξύτερη σήμερα την οικονομική κρίση η οποία πλήττει την χώρα.
Μέσω της τρόϊκας, οι εταίροι μας γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών είναι αναποτελεσματικές, υπερβολικά αργές στην εφαρμογή αποφάσεων και πλήρως αδιάφορες ως προς την επιτυχία των επιδιωκόμενων από το υπουργείο στόχων.
Περιττόν δε να τονιστεί ότι σε αρκετές περιπτώσεις έχουν διαπιστωθεί και ενέργειες της δημόσιας διοικήσεως που αποθαρρύνουν τους πολίτες να εκπληρώσουν τα διάφορα φορολογικά τους καθήκοντα.
Επίσης, απίστευτες ολιγωρίες έχουν παρατηρηθεί και στον τομέα της φοροδιαφυγής – όπου, πέρα από κάποιες θεαματικές φυλακίσεις γνωστών επιχειρηματιών, τα εισπραχθέντα από το Δημόσιο έσοδα είναι πενιχρά, συγκρινόμενα με τα βεβαιωθέντα.
Όμως, πέρα από όλα αυτά, σοβαρές ζημιές στα έσοδα του Δημοσίου προκαλούν τόσον οι επίσημες όσο και οι λευκές απεργίες των δημοσίων υπαλλήλων οι οποίες στην Ελλάδα είναι, ούτε λίγο ούτε πολύ, τετραπλάσιες από τις αντίστοιχες στις άλλες προβληματικές χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, συμπεριλαμβανομένης της Ιταλίας.
Αυτές οι γραφειοκρατικές στρεβλώσεις –τις οποίες, προς έκπληξιν των δανειστών μας, οι ελληνικές κυβερνήσεις προσπαθούν να διορθώσουν με πολύ αργούς ρυθμούς και εντελώς πρόχειρα– εκτιμάται ότι επιβαρύνουν εμμέσως και αμέσως τον προϋπολογισμό με 10 έως 15 δισεκατ. ευρώ, ποσό το οποίο, αν υπήρχε, ίσως σήμερα η Ελλάδα να μπορούσε να βγει από το μνημόνιο μέσα στο 2014.
Ωστόσο, πέρα από τις κραυγαλέες εισπρακτικές αδυναμίες του ελληνικού Δημοσίου, η τρόϊκα και ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ) υπενθυμίζουν με νόημα ότι η Ελλάδα, παρά την δραματική κατάσταση, εμφανίζεται ανακόλουθη και δεν εφαρμόζει μέτρα που έχει ψηφίσει η Βουλή στο παρελθόν.
Ένα από τα μέτρα αυτά, για παράδειγμα, είναι η ευθυγράμμιση του ειδικού μισθολογίου των Ενόπλων Δυνάμεων με των υπολοίπων. Επισημαίνουν επίσης ότι η Ελλάδα δεν έχει λάβει κανένα ουσιαστικό μέτρο στο θέμα της καταργήσεως φόρων υπέρ τρίτων, οι οποίοι, μαζί με άλλες 554 στρεβλώσεις, επηρεάζουν το κόστος των προϊόντων και βεβαίως υπονομεύουν πλήρως στην συνολική ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.
Σε συνδυασμό δε και με το υψηλό κόστος της ενέργειας στην χώρα μας, η ελληνική βιομηχανική παραγωγή παραμένει μία από τις λιγότερο ανταγωνιστικές στην Ένωση και γενικά στον ευρύτερο ευρωπαϊκό χώρο. Έτσι, το πώς θα ενισχυθεί η εξωστρέφεια της ελληνικής οικονομίας αποτελεί πρόβλημα για πραγματικά δυνατούς λύτες…
Υπό αυτές τις συνθήκες, οι οποίες όλα δείχνουν ότι θα δημιουργήσουν νέες τριβές στις σχέσεις της κυβερνήσεως με τους δανειστές, κατά την ταπεινή μας γνώμη ένας τρόπος υπάρχει για να μπορέσει η χώρα να ξεφύγει από τον ολέθριο γραφειοκρατικό φαύλο κύκλο που καθημερινά την καταστρέφει.
Με συνοπτικές διαδικασίες, η παρούσα κυβέρνηση θα πρέπει, με άμεση και δυναμική πρωτοβουλία του πρωθυπουργού, να αφαιρέσει αρμοδιότητες από την δημόσια διοίκηση και, χωρίς να απολύσει κανέναν, να προχωρήσει στην ιδιωτικοποίηση κάποιων ζωτικών λειτουργιών του δημόσιου τομέα.
Απ’ ό,τι γνωρίζουμε, μία λύση αυτής της μορφής είναι έτοιμοι να αποδεχθούν και οι εταίροι μας – που γνωρίζουν πλέον με κάθε λεπτομέρεια τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις της χώρας.
Αυτή η διαδικασία ιδιωτικοποιήσεως θα μπορούσε να ξεκινήσει με την ανάθεση στις Εταιρείες Ενημερώσεως Οφειλετών της προώθησης ρυθμίσεων οφειλών προς το Δημόσιο, οι οποίες σήμερα δεν γίνονται γιατί κανείς δεν ασχολείται με το θέμα.
Σύμφωνα με έγκυρες εκτιμήσεις του φορέα που εκπροσωπεί τις πιστοποιημένες εταιρείες ενημερώσεως οφειλετών, παρόμοια πρωτοβουλία θα μπορούσε να αποφέρει στο ελληνικό Δημόσιο την προσεχή πενταετία περί τα 15 δισεκατ. ευρώ πρόσθετα έσοδα. Πρόκειται δηλαδή για ένα ποσό που θα κάλυπτε δύο ετών χρεολύσια και θα επέτρεπε την δημιουργία ενός υγιούς δημοσιονομικού πλεονάσματος.
Από την άλλη πλευρά, και παρά τα όσα επικριτικά λέγονται για τις Εταιρείες Ενημερώσεως Οφειλετών, ο ρόλος τους θα μπορούσε να είναι και υποβοηθητικός από πλευράς λήψεως αποφάσεων για τους φορολογουμένους, αρκετοί από τους οποίους σήμερα πέφτουν θύματα επιτήδειων.
Απ’ ό,τι γνωρίζουμε, την λύση που προτείνουμε έχει ήδη αποδεχθεί ο αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως κ. Ευάγγελος Βενιζέλος όταν ήταν υπουργός Οικονομικών, πλην όμως δεν πρόλαβε να την θέσει σε εφαρμογή. Μήπως τώρα η λύση αυτή είναι ακόμη πιο επίκαιρη;
