Αν είναι κάτι το οποίο δημιουργεί αίσθηση σε αυτή την περίοδο δημοσίευσης είναι το πλήθος των εταιριών που κατάφερε να γυρίσει σε κερδοφορία, επισημαίνει στο σχόλιό του μετά την ολοκλήρωση των αποτελεσμάτων εξαμήνου ο Μάνος Χατζηδάκης, υπεύθυνος του τμήματος ανάλυσης της Βeta Χρηματιστηριακής.
Όπως επισημαίνει, η ψαλίδα των ζημιογόνων εταιριών όχι μόνο έκλεισε αλλά γύρισε σε θετικό ισοζύγιο, εξέλιξη που είχε να παρατηρηθεί από το 9μηνο του 2010. Είναι μια ανάγνωση που δείχνει μια απτή βελτίωση της τάσης η οποία είχε δείξει σημάδια αποκλιμάκωσης κατά τα προηγούμενα τρίμηνα, όχι όμως σε βαθμό τέτοιο που να δημιουργεί ελπίδες για μια τόσο σημαντική ανατροπή.
Από το 40:60 η σχέση γύρισε στο 54:46 και ακόμα και αν τόσες εταιρίες υπολείπονται (12μηνοι ισολογισμοί συν εταιρίες που παραδοσιακά δυσκολεύονται να ανακοινώσουν), η σχέση θα έρθει οριακά στο 50:50 αφού υπάρχει ένας «αέρας» 13 κερδοφόρων εταιριών.
Το πώς φθάσαμε στην ισορροπία έχει πολλούς λόγους. Οι εταιρίες πλέον κατάφεραν να ισορροπήσουν τα δεδομένα της ζήτησης με το οργανικό τους κόστος, βελτιώνοντας τα λειτουργικά περιθώρια, έμαθαν να ζουν χωρίς τη συνδρομή της τραπεζικής ρευστότητας και εκμεταλλεύτηκαν την έξοδο των μικρών ή αδύναμων εταιριών στη διάρκεια της πολυετούς ύφεσης, αποκτώντας υγιή μερίδια αγοράς.
Επίσης, πολλές ζημιογόνες εισηγμένες έχουν πλέον αποχωρήσει από τους πίνακες του ΧΑ παράλληλα με την ολοκλήρωση του επιχειρηματικού τους κύκλου. Το 2010 το πλήθος των δημοσιευμένων εισηγμένων αποτελεσμάτων ήταν 246. Έξι χρόνια μετά, το πλήθος των δημοσιεύσεων με το ζόρι θα φτάσει τις 210.
Από εκεί και πέρα θα πρέπει να συνεκτιμηθούν και άλλοι παράγοντες που θα μπορούσαν να έχουν αυξητικό αποτέλεσμα στα μεγέθη του πρώτου εξαμήνου. Οι επισφάλειες του Μαρινόπουλου χαμήλωσαν το τελικό αποτέλεσμα κατά 35 εκατ. ευρώ, η καταγραφή έκτακτου εξόδου στη ΔΕΗ είχε επίπτωση 48,3 εκατ. ευρώ στα προ φόρων μεγέθη της, οι απομειώσεις στους δύο κατασκευαστικούς ομίλους είχαν αρνητική επίδραση 37 εκατ. ευρώ στην προ φόρων κερδοφορία τους. Μικρότερης έκτασης μη επαναλαμβανόμενα αρνητικά αποτελέσματα παρατηρήθηκαν στον ΟΤΕ (7,7 εκατ. ευρώ), στον Φουρλή (2,6 εκατ. ευρώ), ενώ τα μικτά κέρδη του ΟΠΑΠ έχουν φορολογηθεί φέτος με 500 μονάδες βάσης, στερώντας 25 εκατ. ευρώ περίπου από τα λειτουργικά κέρδη.
Στον αντίποδα, οι διαφορές αποτίμησης αποθεμάτων ήταν θετικές για τα δύο διυλιστήρια της χώρας ενώ σημαντικά έκτακτα παρατηρούνται σε Σελόντα, Αβαξ και Lavipharm.
Η λειτουργική κερδοφορία είναι αυξημένη κατά 4 οργανικά περιθώρια φθάνοντας στο 13,26% (από 11,97% πέρυσι) και είναι το υψηλότερο μέγεθος που έχει παρατηρηθεί από το πρώτο εξάμηνο του 2009.
Πρωταγωνιστές
Μετά από αρκετά τρίμηνα υψηλής προβλεψιμότητας, οι θετικές εκπλήξεις επανήλθαν στις ανακοινώσεις των αποτελεσμάτων. Στους διακριθέντες συγκαταλέγονται οι FFGroup, Motoroil, CocaCola, ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και Ελληνικά Πετρέλαια.
Σε ικανοποιητικά επίπεδα κινήθηκε η κερδοφορία του ΟΤΕ, της Intralot μετά από εταιρικούς μετασχηματισμούς, του ΟΠΑΠ επηρεασμένη από την αύξηση του φόρου μικτών κερδών ενώ η Καρέλιας συνέχισε την ανοδική της πορεία σε όλες τις γραμμές των κερδών της.
Σε μεσαίου μεγέθους εταιρίες ξεχωρίζουν για την ποιοτική και δυναμική εικόνα τα αποτελέσματα των Σαράντη, Πλαστικά Κρήτης, Πλαστικά Θράκης, Quest, Kleemann, ΑΒΑΞ, Ευρωπαϊκή Πίστη, Μινωικές Γραμμές, ΑΒΑΞ και ΕΥΔΑΠ.
Στις μικρότερες κατηγορίες, εκτός από τους συνήθεις υπόπτους (MLS, Elton, Κανάκης, Καράτζης, Flexopack, Κυριακίδης, Autohellas, Πετρόπουλος), προστέθηκαν και νέα ονόματα όπως αυτά των Κλουκίνα, Κορρές, Νάκας
(12μηνο) και FGEurope.
Στον αντίποδα, η Aegean αποτέλεσε τη σημαντικότερη αρνητική έκπληξη της περιόδου καθώς η αύξηση της δυναμικότητας του στόλου δεν συνοδεύτηκε με αντίστοιχο θετικό αποτέλεσμα. Χαμηλότερα των προσδοκιών αποτελέσματα παρουσίασαν ακόμα εταιρίες που επηρεάστηκαν από έκτακτους παράγοντες όπως η ΔΕΗ, MIG και Ελλάκτωρ, με βελτιώσεις όμως εντός του ισολογισμού. Αρνητικά μεγέθη ή κατώτερα των προσδοκιών ανακοινώθηκαν από Frigoglass, Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς, Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης και το Πλαίσιο.
Η συνέχεια
Κοιτάζοντας μπροστά, η μακροοικονομική εικόνα έχει αρχίσει να αποκτά μια καλύτερη ευκρίνεια. Οι εισηγμένες προσαρμόστηκαν και πάλι σε μια αδιανόητα δύσκολη συγκυρία σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, δείγμα των αυξημένων διοικητικών και επιχειρηματικών αντανακλαστικών που έχουν αναπτυχθεί μετά το 2008.
Σίγουρα για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο έχει πληρωθεί ένα σημαντικό τίμημα, το οποίο μπορεί να μεταφράζεται σε απώλειες μεριδίου αγοράς, πώληση συμμετοχών ή απώλειες ικανοτήτων μέσα από αναδιαρθρώσεις. Τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πολύ χειρότερα, αν δεν ήταν ο τουρισμός ή το χαμηλότερο κόστος των καυσίμων, όμως η πορεία μιας ομάδας εταιριών που άλλαξαν το επιχειρηματικό ή το χρηματοοικονομικό τους μοντέλο είναι πραγματικά αξιοθαύμαστη.
Στο από εδώ και πέρα, υπάρχουν κάποιοι καταλύτες που θα μπορούσαν να φέρουν αξία και να βοηθήσουν σε περαιτέρω ανάκαμψη των μεγεθών. Αφενός, οι ιδιωτικοποιήσεις που έχουν διαδικαστικά ολοκληρωθεί να ξεκινήσουν (Αεροδρόμια, Ελληνικό, Αστήρ, ΟΛΠ κ.λπ.) αφετέρου, να αποκλιμακωθούν τα επιτόκια δανεισμού της χώρας (ενδεχομένως μετά την αποδοχή της Ελλάδας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ) ανοίγοντας τον δρόμο για τη χρηματοδότηση των ελληνικών επιχειρήσεων με πιο βατούς όρους.
Η επιτάχυνση των κατασκευαστικών έργων, η αποκατάσταση της ισορροπίας στο λιανικό εμπόριο μετά την υπόθεση του Μαρινόπουλου και οι εισροές από το «πακέτο Γιούνκερ» είναι ακόμα λόγοι που θα μπορούσαν να δώσουν νούμερα ανάκαμψης.
Οι τράπεζες έχουν σταθεροποιήσει την εικόνα του ισολογισμού τους χωρίς να έχουν εξαντλήσει τις δυνατότητες μείωσης του κόστους λειτουργίας τους. Ακόμα οι εθελούσιες που έχουν κοστολογηθεί πέρυσι δεν έχουν ολοκληρωθεί, ο ELA βρίσκεται στα 49 δισ. ευρώ και οι πιστωτικές προβλέψεις βρίσκονται σε ιστορικά υψηλά με αντίστοιχα υψηλές καλύψεις. Αν και οι τράπεζες δεν αναμένεται να επανακάμψουν στις χορηγήσεις άμεσα, η εμφάνιση κερδών στους ισολογισμούς τους και ειδικά η σταθεροποίηση των προ προβλέψεων αποτελεσμάτων θα αυξήσει τον βαθμό εμπιστοσύνης συμβάλλοντας στην επιστροφή μέρους των καταθέσεων.
Αν μάλιστα υπάρξει εκ νέου χαλάρωση των περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων, οι εισροές ενδέχεται να αποκτήσουν μια πιο σταθερή συχνότητα, η οποία μέσα στο 2016 ακόμα δεν έχει βρει ρυθμό.
Συμπερασματικά όσες εταιρίες έφθασαν ως εδώ έχουν λόγους να ελπίζουν περισσότερο. Οι παίκτες της αγοράς έχουν λιγοστέψει και η συρρίκνωση της πίτας δείχνει σημάδια κορεσμού. Βέβαια, από την άλλη πλευρά, η υψηλή εταιρική φορολογία στερεί τη δυνατότητα να αποτυπωθεί η επιτυχία στην τελική γραμμή.
Είναι όμως προφανές ότι για τις πετυχημένες εταιρίες το μέλλον τούς ανήκει, δικαιολογώντας την επενδυτική τοποθέτηση σε αυτές. Ακόμα το στατιστικό στοιχείο των πολλών εταιριών που γύρισαν σε κέρδη είναι μια θετική εξέλιξη για τη βιωσιμότητα του βασικού κορμού της ελληνικής οικονομίας που είναι η μικρομεσαία επιχείρηση, κάνοντας το γενικότερο περιβάλλον λιγότερο επισφαλές.
Ειδικά το τελευταίο μένει να φανεί αφού είμαστε στην πρώτη μέτρηση μιας αλλαγής τάσης που χρήζει επανάληψης για να θεωρηθεί παγιωμένη.
Μετά την ολοκλήρωση των δημοσιεύσεων διατηρούμε τη στάση μας έναντι του τραπεζικού κλάδου εστιάζοντας στη μετοχή της Alpha Βank ως της τράπεζας που συνδυάζει τα καλύτερα χαρακτηριστικά ισολογισμού, ρίσκου και απόδοσης.
Διατηρούμε τη θετική άποψη για Διυλιστήρια λόγω και της θετικής συγκυρίας περιθωρίων με έμφαση στη Motor oil ενώ από τις εμπορικές εταιρίες μάς αρέσουν οι Jumbo, Folli-Follie και ΟΠΑΠ .
Σε ό,τι αφορά άλλες εταιρίες διατηρούμε τη θετική άποψη για Φουρλή, Σαράντη, Πλαστικά Θράκης ενώ σε μικρότερες εταιρίες εστιάζουμε σε Κρι-Κρι και Ευρωπαϊκή Πίστη, καταλήγει ο Μ. Χατζηδάκης.
