Σύμφωνα με την Euronews Business, η οποία ανέλυσε τα στοιχεία της Statista, οι μισθοί στα κράτη μέλη της ΕΕ σημείωνουν σημαντικές διακυμάνσεις, ανάλογα με διάφορους παράγοντες, όπως η νομοθεσία, η ζήτηση, ο πληθωρισμός και άλλα.
Οι χώρες με τους υψηλότερους μέσους ετήσιους μισθούς για το 2022 ήταν η Ισλανδία (73.642 ευρώ), το Λουξεμβούργο (72.529 ευρώ), η Ελβετία (67.605 ευρώ), το Βέλγιο (63.758 ευρώ) και η Δανία (59.405 ευρώ), ενώ οι χώρες με τους χαμηλώτερους μέσους ετήσιους μισθούς είναι η Ελλάδα (24.067 ευρώ), η Σλοβακία. 24.337 €), η Ουγγαρία (26.376 €), η Πορτογαλία (29.540 €) και η Τσεχία (30.967 €).
Σύμφωνα με τη Eurostat, το μέσο ωριαίο κόστος εργασίας στην ΕΕ ήταν 30,5 ευρώ. Ο μέσος ετήσιος μισθός για τους άγαμους υπαλλήλους χωρίς παιδιά ήταν 26.136 ευρώ. Τα ζευγάρια εργαζομένων με δύο παιδιά είχαν κατά μέσο όρο 55.573 € ετησίως.
Το μη προσαρμοσμένο μισθολογικό χάσμα μεταξύ των δύο φύλων ήταν 12,7% το 2021, με το μεγαλύτερο χάσμα να παρατηρείται στην Εσθονία στο 20,5% και το μικρότερο χάσμα στο Λουξεμβούργο στο -0,2%. Ωστόσο, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το μισθολογικό χάσμα αυξήθηκε κατά 13% το 2023.
Το 2020, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε μια στρατηγική για να προσπαθήσει να γεφυρώσει αυτό το χάσμα έως το 2025. Ακολούθησε η Επιτροπή που δρομολόγησε την Οδηγία για τη Διαφάνεια των Πληρωμών τον Ιούνιο του 2023, με ταμείο 6,1 εκατομμυρίων ευρώ για να βοηθήσει στην εφαρμογή του. Αυτό διευκόλυνε τους εργαζομένους να αναγνωρίσουν τις μισθολογικές διακρίσεις. Λειτουργούσε επίσης ως κατευθυντήρια γραμμή για τους εργοδότες.
Οι υψηλοί μισθοί της Ισλανδίας οφείλονται σε μεγάλο ποσοστό στον ιδιωτικό τομέα της χώρας που εργάζεται με συλλογικές συμβάσεις. Ορισμένες αυξήσεις οφείλονται επίσης στην προσθήκη των παροχών για τον Covid-19.
Η Ισλανδία είναι επίσης μια από τις πιο ακριβές χώρες στον κόσμο, με επίμονα υψηλό πληθωρισμό, γεγονός που συμβάλλει επίσης στο να απαιτούν υψηλότεροι μισθοί οι εργαζόμενοι. Από τον Μάρτιο του 2019, έχουν υπογραφεί 326 ισλανδικές συμβάσεις εργασίας, με πάνω από το 90% του εργατικού δυναμικού να ανήκει σε εργατικό σωματείο.
Ο χρηματοπιστωτικός και ο τραπεζικός τομέας κρύβονται πίσω από τους ελκυστικούς μισθούς του Λουξεμβούργου, με τις περισσότερες τράπεζες να απασχολούν υψηλά μορφωμένους, έμπειρους και σε ζήτηση εργαζομένους.
Το Λουξεμβούργο αναθεωρεί επίσης τον κατώτατο μισθό του, σε σύγκριση με τους μέσους μισθούς και τις μεταβολές των τιμών κάθε δύο χρόνια, διατηρώντας έτσι τα πρότυπα των μισθών πολύ επικαιροποιημένα. Ωστόσο, οι μισθοί εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τους εκάστοτε κλάδους καθώς και από την εκπαίδευση και την εμπειρία.
Αυτό μπορεί να προκαλέσει σημαντικές ανισότητες, ακόμη και στον ίδιο τομέα, ανάλογα με τον ιδιαίτερο ρόλο και τον τίτλο εργασίας ενός εργαζομένου. Ως εκ τούτου, οι μέσοι μισθοί είναι λίγο πολύ σταθεροί στο Λουξεμβούργο από το 2015, καθώς η παραγωγικότητα μειώνεται.
Όσον αφορά την Ελλάδα, η συνολική οικονομία και η αγορά εργασίας εξακολουθεί να αγωνίζεται να ανακάμψει από την κρίση του δημοσίου χρέους, με αποτέλεσμα οι μέσοι μισθοί και οι κατώτατοι μισθοί να είναι πολύ χαμηλότεροι από την υπόλοιπη Ευρώπη.
