Στη μελέτη του ΙΜΕ ΓΣΕ ΒΕΕ επιδιώκεται η συνολική κατανόηση των παραγόντων που συμβάλλουν στη διαμόρφωση του τρέχοντος περιβάλλοντος στεγαστικής κρίσης στην Ελλάδα και η διατύπωση μιας κριτικής αποτίμησης των υφιστάμενων παρεμβάσεων της στεγαστικής πολιτικής. Αφετηριακό επιχείρημα είναι ότι τα στιγμιότυπα των αλυσιδωτών κρίσεων της τελευταίας δεκαπενταετίας και οι πολιτικές διαχείρισης τους επιφέρουν, ευρύτερα, την όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων. Το πεδίο της στέγασης αποτελεί ενδεικτική περίπτωση μελέτης.
Με όρους στεγαστικών πόρων επιχειρείται μια συστηματική διαδικασία ανεστραμμένης αναδιανομής από τα χαμηλότερα και μικρομεσαία κοινωνικά στρώματα προς τα ανώτερα. Το πλαίσιο διαχείρισης των υφιστάμενων προκλήσεων στεγαστικής επισφάλειας, όπως η άνοδος των ενοικίων, τα κόκκινα δάνεια και η απελευθέρωση των πλειστηριασμών, τα φαινόμενα ενεργειακής φτώχειας και η ιδιωτικοποίηση της αγοράς ενέργειας, καθώς και τα παραγόμενα τοπία ανθρωπιστικής κρίσης (αστεγία και προσφυγικό) οδηγεί σε υπέρμετρη επιδείνωση των συνθηκών στεγαστικής διαβίωσης. Φαινόμενο σύμφυτο με τις αξίες και τους προσανατολισμούς της νεοφιλελεύθερης στεγαστικής πολιτικής.
Έπειτα από την ακτινογραφία των μονοπατιών προς τη στεγαστική κρίση στην Ελλάδα και την αποτύπωση των σύγχρονων προκλήσεων στεγαστικής επισφάλειας, επιδιώκεται η σκιαγράφηση ενός σχεδίου προοπτικών των κοινωνικών πολιτικών στέγασης με διττό γνώμονα: αφενός την εξάλειψη της διαβίωσης στον δρόμο και, αφετέρου, την καθολική διασφάλιση οικονομικά προσιτής κατοικίας ως αναφαίρετο και καθολικό ανθρώπινο δικαίωμα.
