Με τη δρομολογημένη μείωσή τους κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες την 1η Ιανουαρίου, αυξάνεται το εισόδημα των εργαζομένων και παράλληλα μειώνεται το μισθολογικό βάρος της μισθωτής εργασίας που επωμίζεται ο εργοδοτικός κόσμος. Άνθρωποι της αγοράς επισημαίνουν, ότι το υψηλό μη μισθολογικό κόστος αποτελεί εδώ και πολλά χρόνια τροχοπέδη για την ταχύτερη επιστροφή της χώρας σε ισχυρότερους ρυθμούς ανάπτυξης, αλλά και την αύξηση της απασχόλησης. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2019 ανερχόταν σε 40,56% επί των μηνιαίων μικτών αποδοχών του εργαζόμενου (15,75% για τον εργαζόμενο και 24,81% για τον εργοδότη), ενώ μετά την εφαρμογή της μείωσης κατά 0,90 ποσοστιαίες μονάδες τον Ιούνιο έπεσε στο 39,66%. Πλέον, με το νέο "ψαλίδι", πέφτει στο 36,66%, μειώνοντας δραστικά το βάρος που σηκώνουν εργαζόμενοι και εργοδότες.
Το μέτρο για το 2021, όπως αναφέρει το enikonomia.gr, θα εξασφαλιστεί με μείωση από τους συνεισπραττόμενους λογαριασμούς. Τα ασφάλιστρα υπέρ κλάδου ανεργίας θα μειωθούν κατά 1,85 ποσοστιαίες μονάδες, τα ασφάλιστρα υπέρ του Ενιαίου Λογαριασμού για την εφαρμογή Κοινωνικών Πολιτικών κατά 0,30 π.μ, ενώ κατά 0,85 ποσοστιαίες μονάδες θα μειωθούν τα ασφάλιστρα υπέρ του Ε.Λ.Ε.Κ.Π.
Τι θα δουν στην τσέπη τους εργοδότες - εργαζόμενοι
Από τη μείωση των εισφορών προκύπτει αύξηση περίπου 12 ευρώ τον μήνα στον κατώτατο μισθό των 650 ευρώ για τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα, η οποία φτάνει τα 38 ευρώ σε μισθωτούς με μηνιαίο μισθό της τάξης των 2.000 ευρώ. Το αντίστοιχο κέρδος που θα δουν στην…τσέπη τους οι εργοδότες ξεκινά από 17 ευρώ τον μήνα σε περίπτωση που αμείβει τον εργαζόμενο με τον κατώτατο μισθό των 650 ευρώ για πλήρη απασχόληση και αγγίζει τα 53 ευρώ, εάν ο μισθός είναι άνω των 2.000 ευρώ.
Υπενθυμίζεται ότι βασική προγραμματική δέσμευση της Κυβέρνησης είναι η μείωση των εισφορών κατά 5 μονάδες έως το 2022, ωστόσο η υλοποίησή της φαίνεται ότι έρχεται πιο κοντά στον χρόνο, κυρίως λόγω της πανδημίας η οποία έχει αυξήσει σημαντικές τις απώλειες θέσεων εργασίας αλλά και την ένταση της αδήλωτης. Πάντως, εργαζόμενοι και εργοδότες αν και εμφανίζονται θετικοί ως προς τη μείωση των εισφορών, επισημαίνουν την ανάγκη αυτή να μην προκύψει από ψαλίδισμα των εισφορών υπέρ του Ενιαίου Λογαριασμού για την Εφαρμογή Κοινωνικών Πολιτικών (Ε.Λ.Ε.Κ.Π.), η οποία ελλοχεύει τον κίνδυνο μείωσης των δαπανών για την κατάρτιση και τα επιδόματα, αλλά από τον κρατικό προϋπολογισμό.
