Της Δήμητρας Μανιφάβα
Τέσσερα με πέντε δισεκατομμύρια ευρώ ρευστό επιπλέον εκτιμάται ότι θα χρειαστεί για την προμήθεια της χώρας με πρώτες ύλες και αγαθά ως αποτέλεσμα της διακοπής πιστώσεων που ακολουθούν πλέον όλο και περισσότεροι ξένοι οίκοι έχοντας χάσει για μια ακόμη φορά τα τελευταία χρόνια την εμπιστοσύνη τους στην ελληνική οικονομία.
Σύμφωνα με τον κ. Βασίλη Κορκίδη, πρόεδρο της Εθνικής Συνομοσπονδίας Επιχειρηματικότητας και Εμπορίου (ΕΣΕΕ) και του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιώς (ΕΒΕΠ) οι ξένοι προμηθευτές όλο και συχνότερα απαιτούν προπληρωμή των ελληνικών παραγγελιών. Έτσι, οι εισαγωγές πρώτων υλών, μηχανημάτων και γενικότερα των εμπορευμάτων καθίστανται εξαιρετικά δυσχερείς, αφού οι εισαγωγείς θα πρέπει να προεξοφλούν εις ολόκληρο και μάλιστα τοις μετρητοίς, τις παραγγελίες τους. Η εξέλιξη αυτή για το εμπόριο, αλλά και για την εγχώρια βιομηχανία και μεταποίηση είναι εξαιρετικά ανησυχητική.
Η αξία των εισαγωγών αγαθών στη χώρα μας το 2013 ήταν 46,2 δισεκατομμύρια ευρώ και 46,7 δισ. ευρώ το 2014, ενώ με τη διακοπή των πιστώσεων εκτιμάται πως θα απαιτηθούν περίπου 4-5 δις. ευρώ ρευστό, για την προμήθεια της ελληνικής αγοράς με πρώτες ύλες και άλλα αγαθά. Εάν μάλιστα συνεχιστεί ένα τετράμηνο αυτή η κατάσταση, τότε αναμένονται αυξήσεις σε βιομηχανικά προϊόντα, καύσιμα, τρόφιμα, φάρμακα κ.α., ενώ ο κίνδυνος ελλείψεων στην εγχώρια αγορά, είναι ορατός.
Το τελευταίο διάστημα, εξάλλου, έχει περιοριστεί η χορήγηση εγγυητικών επιστολών από τις ελληνικές τράπεζες, ενώ πολλές φορές οι προμηθευτές του εξωτερικού λόγω έλλειψης εμπιστοσύνης, απαιτούν εγγυητικές ξένων τραπεζών.
Υπολογίζεται ότι περί τις 200.000 μικροεισαγωγικές επιχειρήσεις αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στις νέες οικονομικές απαιτήσεις, εξαιτίας αφενός, λόγω έλλειψης ρευστότητας και αδυναμίας έκδοσης "ακριβών" εγγυητικών επιστολών και αφετέρου εξαιτίας της μείωσης των ορίων ασφάλισης των πιστώσεων από το εξωτερικό. Κάτι τέτοιο θα αναγκάσει τις ελληνικές εταιρίες να «σπάσουν» τις παραγγελίες τους σε μικρότερης αξίας, με αποτέλεσμα να αυξάνεται το κόστος των εμπορευμάτων από τα μεταφορικά έξοδα.
Σ’ αυτό το δυσμενές περιβάλλον, έρχεται να προστεθεί η έλλειψη χρηματοδότησης των εγχώριων εμπορικών επιχειρήσεων από τις ελληνικές τράπεζες με την ετήσια μεταβολή της επιχειρηματικής χρηματοδότησης να συνεχίζει μειούμενη για 4ο χρόνο, με αδιάλειπτη αρνητική πιστωτική επέκταση επί 50 μήνες.
Κάποιες ελπίδες, τέλος, για διαλλακτικότητα από την πλευρά των προμηθευτών στην πραγματικότητα διαψεύδονται, αφού οι οίκοι του εξωτερικού, που δεν ζητούν προέμβασμα από τους Έλληνες εισαγωγείς δίνουν σκόπιμα διπλάσιους και τριπλάσιους του συνήθους χρόνου εκτέλεσης των παραγγελιών, ενώ αρκετοί, με ευγενικές επιστολές, ζητούν την αναστολή της συνεργασίας τους με ελληνικές επιχειρήσεις μέχρι να βελτιωθεί η οικονομική κατάσταση και να ξεκαθαρίσει το τοπίο.
