Η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης (2011) προέβλεπε ότι οι κυβερνήσεις θα καταρτίζουν νομοθεσία για την καταπολέμηση της ενδοοικογενειακής βίας και παρόμοιων εγκλημάτων, όπως ο βιασμός εντός γάμου ή ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων.
Συντηρητικοί πολιτικοί ερίζουν πως το κείμενο αυτή βλάπτει την οικογένεια, ενθαρρύνει τα διαζύγια, αλλά και ότι οι αναφορές του στην ισότητα χρησιμοποιούνται από την κοινότητα ΛΟΑΔ για να επιτύχει ευρύτερη κοινωνική αποδοχή.
Στην Τουρκία η πιθανή αποχώρηση της χώρας από τη Σύμβαση συζητείτο αφότου έθεσε θέμα στέλεχος του κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AK) του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, την περασμένη χρονιά.
Έκτοτε, γυναίκες έβγαιναν συχνά στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης καθώς και άλλων πόλεων, απαιτώντας η κυβέρνηση να παραμείνει συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση.
Το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) επέκρινε έντονα την απόφαση.
Η Γκιεκτσέ Γκιοκτσάν, αντιπρόεδρος του CHP αρμόδια για τα ανθρώπινα δικαιώματα, κατήγγειλε μέσω Twitter ότι η εγκατάλειψη της Σύμβασης σημαίνει ότι «αφήνονται οι γυναίκες να δολοφονούνται».
Το Σύνταγμα και η νομοθεσία της Τουρκίας «εγγυώνται» την προστασία «των δικαιωμάτων των γυναικών», αντέτεινε η Ζεχρά Ζουμρούτ Σελτσούκ, υπουργός Οικογένειας, Εργασίας και Κοινωνικών Υπηρεσιών, μέσω του επίσημου πρακτορείου ειδήσεων Ανατολή.
Η ενδοοικογενειακή βία και οι γυναικοκτονίες παραμένουν οξύ πρόβλημα στην Τουρκία.
Πέρυσι δολοφονήθηκαν τουλάχιστον 300 γυναίκες, κατά την οργάνωση We Will Stop Femicide.
