Χαλάρωση των κανόνων περί συγχωνεύσεων, προκειμένου να αντέξουν τον παγκόσμιο ανταγωνισμό, ζητούν οι τηλεπικοινωνιακοί όμιλοι της Ευρώπης. Με πάνω από 100 παρόχους που εξυπηρετούν μόλις 5 εκατ. συνδρομητές ο καθένας, η ήπειρος κινδυνεύει να χάσει τη μάχη με ΗΠΑ και Κίνα.
Με ένα κοινό μέτωπο, οι δύο μεγαλύτερες ενώσεις τηλεπικοινωνιών της Ευρώπης, η Connect Europe και η GSMA, υψώνουν τη φωνή τους προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ζητώντας ριζική αναθεώρηση των κανόνων, που διέπουν τις συγχωνεύσεις. Η παρέμβαση τους, στο πλαίσιο της διαβούλευσης για την αναθεώρηση των Κατευθυντήριων Γραμμών Συγχωνεύσεων, αναδεικνύει το κεντρικό διακύβευμα: αν η Ευρώπη δεν επιτρέψει τη δημιουργία μεγαλύτερων σχημάτων στον κλάδο, θα χάσει τον αγώνα για επενδύσεις και τεχνολογική πρωτοπορία.
«Το σημερινό κανονιστικό πλαίσιο», υποστηρίζουν, «έχει παγιδευτεί σε μια λογική του παρελθόντος, όπου οι συγχωνεύσεις θεωρούνται εξ ορισμού απειλή για τον ανταγωνισμό και τον καταναλωτή». Όπως, επισημαίνουν, «οι τηλεπικοινωνίες είναι κλάδος έντασης κεφαλαίου: η ανάπτυξη δικτύων 5G, η κυβερνοασφάλεια, η ανθεκτικότητα των υποδομών και η ετοιμότητα απέναντι σε γεωπολιτικές πιέσεις απαιτούν επενδύσεις δισεκατομμυρίων - που δεν μπορούν να γίνουν από κατακερματισμένες εταιρείες».
Η σύγκριση είναι αποκαλυπτική: στην Ευρώπη λειτουργούν περισσότερες από 100 εταιρείες, με μέσο όρο 5 εκατ. συνδρομητές η καθεμία. Στην Κίνα, κάθε πάροχος εξυπηρετεί περίπου 450 εκατ. πελάτες, στις ΗΠΑ, γύρω στα 110 εκατ. Η διαφορά κλίμακας τους, τονίζουν οι εκπρόσωποι του κλάδου, στερεί από τους ευρωπαίους παρόχους τη δυνατότητα να δεσμευτούν σε μακροπρόθεσμες επενδύσεις και τους αφήνει εκτεθειμένους στον διεθνή ανταγωνισμό.
Η συζήτηση δεν είναι μόνο τεχνική. Έρχεται να συναντήσει και τις επισημάνσεις κορυφαίων Ευρωπαίων, όπως ο Μάριο Ντράγκι και ο Ενρίκο Λέτα, που έχουν τονίσει ότι η σχέση μεταξύ ανταγωνισμού, επενδύσεων και καινοτομίας δεν είναι γραμμική. Σε ορισμένους τομείς, περισσότερος ανταγωνισμός δεν σημαίνει απαραίτητα καλύτερα αποτελέσματα - αντίθετα, μπορεί να αποθαρρύνει τις επενδύσεις.
Οι ενώσεις ζητούν, συνεπώς, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μια «πιο δυναμική και μελλοντοστραφή» αξιολόγηση των συγχωνεύσεων. Με άλλα λόγια, αντί να επικεντρώνεται αποκλειστικά σε βραχυπρόθεσμους κινδύνους αύξησης τιμών, να εξετάζει πώς μια ενοποίηση μπορεί να ενισχύσει την καινοτομία, την ανταγωνιστικότητα, την ανθεκτικότητα και την ασφάλεια – παράγοντες που τελικά ωφελούν τον καταναλωτή.
Το στοίχημα είναι σαφές: αν η Ευρώπη δεν εκσυγχρονίσει τους κανόνες της, θα δει τις ΗΠΑ και την Κίνα να ξεμακραίνουν ακόμη περισσότερο στον παγκόσμιο ψηφιακό χάρτη. Ο κλάδος των τηλεπικοινωνιών θέτει το δίλημμα με ωμό τρόπο: είτε θα επιτραπεί η δημιουργία ισχυρότερων σχημάτων, ικανών να επενδύσουν και να καινοτομήσουν, είτε η Ευρώπη θα παραμείνει κατακερματισμένη και αδύναμη. Η απόφαση, πλέον, ανήκει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό την ψηφιακή ισχύ της ηπείρου για τις επόμενες δεκαετίες.
