Της Δήμητρας Μανιφάβα
Σήμερα το πρωί αναμένεται να λάβουν τελικώς οι δικηγόροι την απόφαση του δικαστηρίου με την οποία επικυρώνεται η συμφωνία εξυγίανσης της Μαρινόπουλος. Η καθυστέρηση, ακόμη και σε αυτό το επίπεδο, δεν είναι κάτι συνηθισμένο, όπως επισημαίνουν αρμόδιοι νομικοί κύκλοι, την αποδίδουν, ωστόσο, στον όγκο της υπόθεσης.
Πέρα από το γεγονός ότι η απόφαση θα ξεκαθαρίσει εάν υπάρχουν «αστερίσκοι» ενδεχόμενο που σύμφωνα με πληροφορίες δεν φαίνεται τελικά πολύ πιθανό- θα δώσει
πιθανώς και τις κατευθύνσεις για τη λύση που πρέπει να δοθεί προκειμένου να ξεπεραστεί το εμπόδιο που έχει προκύψει με την πιθανή ενεργοποίηση μιας εκ των τριών διαλυτικών αιρέσεων της συμφωνίας.
Το πρόβλημα που έχει προκύψει εξαιτίας της καθυστέρησης έκδοσης της απόφασης είναι το ακόλουθο: μία από τις τρεις διαλυτικές αιρέσεις της συμφωνίας ήταν να μην έχει παρέλθει έως τις 14 Φεβρουαρίου 2017 η προθεσμία άσκησης τριτανακοπής κατά της απόφασης επικύρωσης. Στην περίπτωση εφαρμογής του πτωχευτικού κώδικα, προβλέπεται προθεσμία 30 ημερών για την άσκηση τριτανακοπής από την ημερομηνία επικύρωσης. Η προθεσμία των 30 ημερών θα έληγε ακριβώς στις 14 Φεβρουαρίου 2017, εάν η απόφαση είχε εκδοθεί στις 15 Ιανουαρίου 2017. Η απόφαση φέρει, σύμφωνα με πληροφορίες από νομικές πηγές με γνώση της υπόθεσης, ημερομηνία 16 Ιανουαρίου 2017.
Εάν η περίληψη της απόφασης δημοσιευθεί στο Δελτίο Δικαστικών Δημοσιεύσεων στις 20 Ιανουαρίου, τότε η καταληκτική προθεσμία για την άσκηση τριτανακοπών θα είναι η 19η Φεβρουαρίου. Και αυτό διότι η προθεσμία των 30 ημερών μετρά εν προκειμένου από τη δημοσίευση της έγκρισης της συμφωνίας εξυγίανσης στο Δελτίο Δικαστικών Δημοσιεύσεων καθώς και στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο (ΓΕΜΗ).
Τρεις είναι οι παράγοντες που θα καθορίσουν πόσο μεγάλο είναι το εν λόγω εμπόδιο και θα «δείξουν» ταυτόχρονα και την πιθανή λύση:
1) Το σκεπτικό της απόφασης: από εκεί θα διαφανεί εάν το δικαστήριο θεωρεί ότι έχουν τηρηθεί όλες οι απαιτούμενες διαδικασίες σε ο,τι αφορά τον υπολογισμό των οφειλών και εάν γίνεται επίκληση λόγων δημοσίου συμφέροντος για την επικύρωση της συμφωνίας. Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι υπάρχουν προμηθευτές (όπως για παράδειγμα η βιομηχανία
αναψυκτικών Λουξ) που όχι μόνο δεν συναίνεσαν στη συμφωνία εξυγίανσης, αλλά θεωρούν ότι το ύψος των απαιτήσεων που έχουν από τη Μαρινόπουλος είναι μεγαλύτερο από αυτό που αναγράφεται στη συμφωνία.
2) Συμφωνία των εμπλεκόμενων πλευρών για ολιγοήμερη παράταση της καταληκτικής προθεσμίας ολοκλήρωσης της συμφωνίας. Επί της ουσίας εάν η Σκλαβενίτης συμφωνεί σε κάτι τέτοιο και εξευρεθεί μία μικρή ενδιάμεση χρηματοδότηση -από ίδια κεφάλαια ή τις τράπεζες - μέχρι την ολοκλήρωση της συμφωνίας. Πηγές της πλευράς Σκλαβενίτη επισημαίνουν ότι στην περίπτωση αυτής της ολιγοήμερης παράτασης δεν θα επηρεασθούν οι προθεσμίες που προβλέπονται στην αρχική συμφωνία σε ό,τι αφορά την αποπληρωμή των προμηθευτών αλλά και την έναρξη καταβολής των δόσεων στο δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία και ΔΕΚΩ.
3) Νέα νομικά εμπόδια. Η κατάσταση είναι ήδη οριακή και η εμφάνιση νέων εμποδίων ίσως τελικά αποτελέσει την αφορμή για «ναυάγιο».
