Toυ ΑΝΕΣΤΗ ΝΤΟΚΑ
Αγώνα επιβίωσης δίνουν καθημερινά οι 31 ιδιωτικές εγχώριες χρηματιστηριακές που έχουν απομείνει στο Χρηματιστήριο όταν το 2012 στο χρηματιστήριο είχαν παρουσία 74 χρηματιστηριακές και το 2001 υπήρχαν 89 χρηματιστηριακές. Με 700 μόλις ενεργούς κωδικούς καθημερινά από Ελληνες επενδυτές που είναι ουσιαστικά απόντες από το ΧΑ οι εγχώριες χρηματιστηριακές κυριολεκτικά βυθίζονται από έλλειψη πελατών και ρευστότητας.
Ουσιαστικά οι περισσότερες μπορούν ακόμη και επιβιώνουν γιατί έχουν οικογενειακό χαρακτήρα. Δηλαδή δουλεύουν όλα τα μέλη της οικογένειας του ιδιοκτήτη αλλά και πάλι τίθεται ένα σοβαρό ερώτημα εάν μπορούν να καλύπτουν όλες τις λειτουργίες που απαιτεί μία χρηματιστηριακή εταιρία αφού δεν επαρκούν οι εργαζόμενοι.
Η πιό ρηχή αγορά της ευρωζώνης ασφαλώς και δεν μπορεί να συντηρήσει το σημερινό αριθμό χρηματιστηριακών εταιριών στην Ελλάδα όπου συνολικά μαζί με τα μέλη εξ αποστάσεως(remote members) και τις θυγατρικές τραπεζών ανέρχονται στις 52.
Οπως έδειξαν και τα πρόσφατα στοιχεία του φετεινού Ιουνίου οι 10 μεγαλύτερες χρηματιστηριακές στις οποίες έχει πλασαριστεί μόλις μία εγχώρια ιδιωτική αχεπευ- η Δεπόλας- συγκέντρωσαν σχεδόν το 80% των ημερήσιων συναλλαγών.
Την τελευταία τριετία δεν έχουμε μειώσεις προσωπικού στις χρηματιστηριακές εταιρείες. Ομως, όταν έχει αποχωρήσει το 70% των αντικριστών και των brokers από το 2010 μέχρι και το 2013, μιλάμε για μία χαμένη γενιά και στον κλάδο μας, όπως έχει συμβεί και σε άλλους κλάδους της ελληνικής οικονομία».
Σήμερα σε μία χρηματιστηριακή εταιρεία υπάρχουν δύο βασικές κατηγορίες εργαζομένων. Από τη μία είναι οι αντικριστές (dealers), δηλαδή τα στελέχη που βρίσκονται μπροστά στα μόνιτορ και έχουν ως ευθύνη να εκτελούν τις εντολές αγοράς και πώλησης μετοχών που δέχονται από τους πελάτες τους. Οι αντικριστές στην πλειοψηφία τους αμείβονται με βασικό μισθό από τη χρηματιστηριακή.
Η δεύτερη κατηγορία εργαζομένων είναι οι brokers (μεσίτες) που αποτελούν τους ενδιάμεσους μεταξύ των ειδικών διαπραγματευτών (dealers) και των αντισυμβαλλομένων - πελατών τους. Το κέρδος τους προέρχεται από τη χρέωση των πελατών τους για τις υπηρεσίες τους. Να διευκρινίσουμε ότι η πλειονότητα των brokers προήλθε από τις χιλιάδες ΑΕΛΔΕ που είχαν δημιουργηθεί από το 1999 και μετά όπου και μετέφεραν τα χαρτοφυλάκιά τους σε χρηματιστηριακές εταιρείες προκειμένου να επιβιώσουν επαγγελματικά.
Με βάση την ημερήσια συναλλακτική δραστηριότητα που έχει υποχωρήσει κάτω από τα 60 εκατ. ευρώ, είναι μάλλον απίθανο να διατηρηθούν στο μέλλον και οι 31 χρηματιστηριακές εκ των οποίων οι 16 αποτελούν remote members. Ακόμη και οι συγχωνεύσεις-εξαγορές που επιχειρήθηκαν το 2011 δεν είχαν θετική κατάληξη, αφού όταν ενώνονται ζημιογόνες εταιρείες το αποτέλεσμα παραμένει αρνητικό.
Οι περισσότερες από τις μικρές χρηματιστηριακές διατηρούνται εν ζωή είτε με πολύ λίγους ιδιώτες πελάτες, είτε διότι οι βασικοί μέτοχοι δεν επιθυμούν να τις κλείσουν και συχνά χρηματοδοτούν τη δραστηριότητά τους.
Ο στόχος των ελληνικών χρηματιστηριακών είναι κοινός: να μειωθούν τα κόστη, καθώς οι ιδιωτικές χρηματιστηριακές κρατούν μόνο τη διαβίβαση εντολών και μεταφέρουν το κοστοβόρο κομμάτι υπηρεσιών, όπως είναι το ταμείο τίτλων και η εκκαθάριση, στις μεγάλες χρηματιστηριακές που είναι θυγατρικές τραπεζών.
