Ένα από τα πλέον ιστορικά κτίρια στο κέντρο της Καλαμάτας, επί της οδού Αριστομένους, αποτελεί το ξενοδοχείο «Rex», η διαδρομή του οποίου εκτείνεται σε χρονικό διάστημα άνω του ενός αιώνος και είναι στενά συνδεδεμένη με την οικονομική και βιομηχανική ανάπτυξη της μεσσηνιακής πρωτεύουσας.
Η ιστορία του κτιρίου ξεκινά από την οικογένεια Στασινόπουλου, με καταγωγή από το Ζυγοβίστι Αρκαδίας. Ο νεότερος γιος της οικογένειας, Κώστας Στασινόπουλος, εγκαταστάθηκε αρχικά στην Καλαμάτα εργαζόμενος σε τοπικό αρχοντικό και στη συνέχεια τον ακολούθησαν τα δύο του αδέλφια. Αγοράζοντας το γειτονικό οικόπεδο, προχώρησε στον σχεδιασμό της κατασκευής μιας ξενοδοχειακής μονάδας.
«Η θεμελίωση ξεκίνησε το 1899 και τα εγκαίνια έγιναν το 1902 με την ονομασία "Πανελλήνιον"», αναφέρει στο Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ) ο εκτελεστικός διευθυντής της μονάδας, Νίκος Γεωργακάκης.
«Η Καλαμάτα ήταν τότε μια ακμάζουσα πόλη με ισχυρό εμπορικό λιμάνι και εξαγωγές ελαιολάδου, σταφίδας, σύκων, ελιάς και μεταξιού. Η οικογένεια Στασινόπουλου δεν περιορίστηκε μόνο στο ξενοδοχείο αλλά ίδρυσε τους περίφημους Κυλινδρόμυλους "Ευαγγελίστρια" το 1935 μαζί με βιοτεχνίες μεταξιού και ποτοποιίας. Επίσης, έφερε τον ηλεκτρισμό στην περιοχή ενώ εξαγόρασε την εταιρεία "Ηλεκτρικοί Τροχιόδρομοι Καλαμών", το τραμ της πόλης», προσθέτει.
Η αρχική κατασκευή και η ανακαίνιση του 1935
Το αρχικό κτήριο διέθετε δύο ορόφους, υπόγειο και ισόγειο με εμπορικά καταστήματα προς εκμίσθωση. Κατασκευαστικά, αποτελείτο από οπλισμένο σκυρόδεμα εξωτερικά, λιθοδομή με τριφτά επιχρίσματα και ξύλινη στέγη με κεραμίδια.
Το 1935 το ξενοδοχείο μετονομάστηκε σε «Rex» και μετατράπηκε σε ανώνυμη εταιρεία. Την ίδια περίοδο πραγματοποιήθηκε η πρώτη εκτεταμένη εσωτερική ανακαίνιση υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Ι. Βαζιργιαντζίκη. Το κτίριο εξοπλίστηκε με τεχνολογικές υποδομές της εποχής, όπως παροχή ζεστού και κρύου νερού, κεντρική θέρμανση, μηχανικό εξαερισμό, τηλεφωνικό δίκτυο, καθώς και ανελκυστήρα.
Η περίοδος της Κατοχής και η μεταπολεμική περίοδος
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, το κτίριο επιτάχθηκε από τις δυνάμεις μέχρι το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ στην οροφή του είχε εγκατασταθεί μία από τις δύο σειρήνες συναγερμού της πόλης. Το φθινόπωρο του 1944, στους χώρους του ξενοδοχείου υπεγράφη συμφωνία μεταξύ του Άρη Βελουχιώτη και του εκπροσώπου της κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας, Παναγιώτη Κανελλόπουλου.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 προστέθηκε τρίτος όροφος, αυξάνοντας τη χωρητικότητά του. Από το 1979 το συγκρότημα περιήλθε σε νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς.
Ο σεισμός του 1986 και η ανακατασκευή
Μετά τις ζημιές που υπέστη από τον σεισμό του 1986, η λειτουργία του ανεστάλη για μία δεκαετία. Την περίοδο 1995-1999 υλοποιήθηκε πλήρης ανακατασκευή του εσωτερικού, διατηρώντας μόνο τον εξωτερικό φέροντα οργανισμό (κέλυφος).
«Το ξενοδοχείο γκρεμίστηκε όλο εσωτερικά και έμεινε μόνο το κέλυφος. Επαναφέραμε τα διατηρητέα στοιχεία τα οποία είχαν αφαιρεθεί το 1935 με την πρώτη ανακαίνιση, οπότε και είχε μετατραπεί εξωτερικά η μορφή του. Η αποκατάσταση στην αρχική του μορφή έγινε με βάση αρχειακές φωτογραφίες», σημειώνει ο κ. Γεωργακάκης.
Αναφερόμενος στις τεχνικές δυσκολίες του έργου, ο ίδιος επισημαίνει: «Η μεγαλύτερη δυσκολία της ανακατασκευής ήταν ότι το υφιστάμενο κτίριο έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο, οπότε κάθε παρέμβαση απαιτούσε ειδική έγκριση από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Παράλληλα, η χωροθέτησή του στο κέντρο της πόλης δημιουργούσε περιορισμούς στην εκτέλεση των εργασιών λόγω της κυκλοφορίας».
Με τον επανασχεδιασμό, οι χώροι της υποδοχής μεταφέρθηκαν στο ισόγειο, τα καταστήματα αντικαταστάθηκαν από χώρους εστίασης, ενώ στον ημιώροφο διαμορφώθηκε αίθουσα εκδηλώσεων έκτασης 200 τμ.
Σήμερα, η μονάδα διαθέτει δυναμικότητα 44 δωματίων και σουιτών, ενώ σύμφωνα με τη διοίκηση προγραμματίζεται νέος κύκλος εργασιών ανακαίνισης.
