Ο Εμπορικός Σύλλογος Πειραιώς απηύθυνε επιστολή στον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών κ. Κ. Πιερρακάκη και στον Αν. Υπουργό Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών κ. Ν. Παπαθανάση σχετικά με την θεσμοθέτηση του Ακατάσχετου Επιχειρηματικού Λογαριασμού, την οποία κοινοποίησε στον Διοικητή Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων κ. Γ. Πιτσιλή, το κείμενο της οποίας έχει ως εξής:
«Τους τελευταίους μήνες γινόμαστε αποδέκτες έντονων παραπόνων των μελών μας, για την πληθώρα αναγκαστικών μέτρων εις χείρας τρίτων που επιβάλλονται στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς, εξαιτίας οφειλών τους προς το Δημόσιο και μάλιστα χωρίς να έχει προηγηθεί, όπως κανονικά θα έπρεπε, σχετική ηλεκτρονική ειδοποίηση (email) εκ μέρους της φορολογικής διοίκησης.
Οι εν λόγω αιφνιδιαστικές κατασχέσεις, ακόμα και για ποσά μικρότερα του θεσμικά κατοχυρωμένου ελάχιστου ακατάσχετου ορίου των 1.250€ (άρθρο 31, του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων/ΚΕΔΕ), έχουν προκαλέσει τεράστια αναστάτωση στους τοπικούς φορείς επιχειρηματικότητας της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά, καθώς οι υπόχρεες επιχειρήσεις στερούνται την όποια εναπομένουσα, μετά τις συνεχείς κρίσεις, ρευστότητά τους. Περαιτέρω, η συγκεκριμένη πρακτική δεν επιτρέπει στην επιχείρηση να λειτουργήσει με ορθολογικό τρόπο και να παράξει έσοδα, που θα της επιτρέψουν αφενός την έγκαιρη διευθέτηση των υποχρεώσεων και αφετέρου τη συνεπή αποπληρωμή των οφειλών της.
Με αφορμή λοιπόν τα παραπάνω άκρως ανησυχητικά φαινόμενα, η συχνότητα των οποίων εντείνεται από μέρα σε μέρα, θεωρούμε τη θέσπιση του Ακατάσχετου Λογαριασμού αποκλειστικά για επιχειρήσεις, Φυσικά & Νομικά πρόσωπα, ως τη μόνη πραγματικά υλοποιήσιμη και βιώσιμη για το μέλλον τους λύση.
Η κρισιμότητα της κατάστασης επιτάσσει την επαναφορά του συγκεκριμένου πάγιου αιτήματος του Εμπορικού Συλλόγου Πειραιώς, καθώς το επαγγελματικό μέλλον χιλιάδων συναδέλφων μας «κρέμεται» κυριολεκτικά από μία κλωστή. Το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο, βάσει του οποίου εφαρμόζεται σήμερα το έμμεσα προσδιοριζόμενο γενικό ακατάσχετο όριο των 1.250€ ανά τραπεζικό λογαριασμό και πιστωτικό ίδρυμα και με ισχύ μόνο για Φυσικά πρόσωπα, κρίνεται ως ανεπαρκές και χρήζει των κάτωθι άμεσων βελτιώσεων:
Διαφοροποίηση του προστατευτικού ορίου του προτεινόμενου Ακατάσχετου λογαριασμού για Επιχειρήσεις, Φυσικά & Νομικά πρόσωπα, από το εφαρμοζόμενο γενικού περιεχομένου σήμερα καθεστώς προστασίας. Οι κίνδυνοι και οι προκλήσεις με τις οποίες έρχονται αντιμέτωποι σε καθημερινή βάση οι ασκούντες σήμερα επιχειρηματική δραστηριότητα, δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να εξομοιωθούν με τις αντίστοιχες των ιδιωτών φυσικών προσώπων. Συνεπώς, το ακατάσχετο μηνιαίο όριο των 1.250€ φαντάζει ελάχιστη προστασία, αγνοώντας τα τεράστια οικονομικά βάρη και υποχρεώσεις που συνεπάγεται η λειτουργία μίας επιχείρησης σήμερα και ως εκ τούτου πρέπει να αναπροσαρμοστεί ανοδικά.
Η ψηφισθείσα, αν και ανεφάρμοστη έως και σήμερα διάταξη του ν. 4611/2019 (άρθρο 130), αναφορικά με τον Προοδευτικά (αυξανόμενο) Ακατάσχετο Λογαριασμό, δεν ικανοποιεί τον εμπορικό κόσμο, καθόσον δείχνει να αγνοεί τα πραγματικά μεγέθη και κόστη της οικονομίας. Ο καθορισμός του προτεινόμενου από τον Εμπορικό Σύλλογο Πειραιώς ακατάσχετου ποσού θα εξαρτάται από ιδιαίτερα σημαντικές για τη λειτουργία της επιχείρησης παραμέτρους (π.χ. λειτουργικό κόστος: προμηθευτές, ΔΕΚΟ, ενοίκιο, μισθοδοσία, ασφαλιστικές υποχρεώσεις, μεταφορικά κόστη, πάροχοι ηλεκτρονικής τιμολόγησης κ.α.) και θα εκφράζεται σε ποσοστιαία βάση, επί του συνολικού ετήσιου τζίρου της επιχείρησης.
Σε συνέχεια της παραπάνω επισήμανσης και από τη στιγμή που τα απολογιστικά δεδομένα της κάθε επιχείρησης είναι διαθέσιμα από την αξιοποίηση των εφαρμοζόμενων σήμερα σύγχρονων φοροελεγκτικών ηλεκτρονικών εφαρμογών της ΑΑΔΕ (ηλεκτρονικά βιβλία/myDATA, διασύνδεση ταμειακών με POS, άμεσες πληρωμές), το ακατάσχετο ποσό θα πρέπει να είναι κυμαινόμενο και όχι σταθερό για κάθε επιχείρηση. Έτσι λοιπόν, εφόσον προκύπτει πως οι δαπάνες λειτουργίας μίας επιχείρησης ανέρχονται επί παραδείγματι στο 40% - 50% του ετήσιου καταγεγραμμένου τζίρου της, το συγκεκριμένο ποσοστό θα πρέπει να ταυτίζεται με το ακατάσχετο όριο.
Οι δεσμεύσεις τραπεζικών λογαριασμών θα πρέπει να περιορίζονται αυστηρά έως του ποσού της οφειλής και να μη δεσμεύουν το σύνολο των υπαρχόντων ή μελλοντικών εσόδων της επιχείρησης.
Σε περίπτωση που ο υπόχρεος είναι συνδικαιούχος σε κάποιον άλλο λογαριασμό, πιθανόν συγγενικού προσώπου, τότε το τρίτο μη εμπλεκόμενο πρόσωπο που δεν έχει οφειλές θα πρέπει να εξαιρείται από την προαναφερθείσα δέσμευση ποσών.
Για τον εμπορικό κόσμο συλλήβδην, αλλά και ειδικά για τον Εμπορικό Σύλλογο Πειραιώς, η αποδοχή του δίκαιου αιτήματός μας έχει καθοριστική σημασία για την επόμενη ημέρα των επιχειρήσεων. Πέραν όμως τούτου, η διατήρηση της στοιχειωδώς
αναγκαίας ρευστότητας και η αντιμετώπιση των λειτουργικών αναγκών των επιχειρήσεων συνιστά ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης και ισότητας, καθώς απαξιώνεται και αδικείται μία ολόκληρη κοινωνική κατηγορία, που συνεισφέρει ουσιωδώς στα δημόσια έσοδα, στηρίζοντας παράλληλα την απασχόληση και την κοινωνική συνοχή, τόσο σε καιρούς κανονικότητας, όσο και σε περιόδους κρίσης».
