Οι Λοξοί δρόµοι είναι ένα πολυπρόσωπο θεατρικό έργο. Πολυπρόσωπο, µε την έννοια ότι τον πρωταγωνιστικό ρόλο υποδύεται µια γυναίκα, η οποία περιδιαβάζει σπουδαίους γυναικείους ρόλους του διεθνούς θεατρικού ρεπερτορίου (Ευριπίδης, Σαίξπηρ, Ίψεν, Στρίντµπεργκ, Ουίλλιαµς) υποβοηθούµενη επί σκηνής από έναν πλαστό «σκηνοθέτη» που την ακοµπανιάρει καθ’ υπόδειξίν της. Περιέργως, προκύπτει σχεδόν µια ταύτιση µε τη σηµερινή πραγµατικότητα, έτσι ώστε ο θεατής να σκεφτεί προβλήµατα και καταστάσεις που µας αφορούν.
To Δέντρο είναι µια περίεργη ιστορία που εκτυλίσσεται στη διάρκεια µιας µέρας. Όνειρο και πραγµατικότητα αντιµέτωπα. Το «αλλού» παίζει το παιχνίδι του «εδώ» και το «άλλοτε» το παιχνίδι του «τώρα». Λίγο Μπέκετ, λίγο Ιονέσκο. Λίγο Το µάθηµα, λίγο Α, οι ευτυχισµένες µέρες. Δύο µεσήλικοι άντρες στη µέση του πουθενά, ένα δέντρο, ένα ποτιστήρι και µια αδιάκοπη παρέλαση ανθρώπων που δείχνουν σχετικοί ή άσχετοι. Έως που πέφτει η νύχτα.
Η Μαρία Λαϊνά γεννήθηκε στην Πάτρα το 1947. Απόφοιτος της Νοµικής του Πανεπιστηµίου Αθηνών.
Εργάστηκε σε διάφορες δουλειές, σε σχέση πάντα µε την τέχνη (µετάφραση δοκιµίων και λογοτεχνίας, επιµέλεια εικαστικών, φιλοσοφικών και λογοτεχνικών βιβλίων, εκποµπές και σενάρια στην κρατική ραδιοφωνία-τηλεόραση, διδασκαλία ελληνικής γλώσσας και ποίησης σε αγγλόφωνα κολέγια, διδασκαλία µετάφρασης, δηµοσιογραφία σε λογοτεχνικά ένθετα εφηµερίδων). Το έργο της περιλαµβάνει δέκα
ποιητικές συλλογές, δώδεκα θεατρικά, πέντε πεζογραφήµατα, τέσσερις κριτικές και µελετήµατα, καθώς και σύνταξη ανθολογίας ξένης ποίησης του 20ού αιώνα (επιλογή από ελληνικές µεταφράσεις).
Από τις Εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορούν η συγκεντρωτική έκδοση µε τον τίτλο Σε τόπο ξερό (2015), που περιλαµβάνει οκτώ ποιητικά έργα, από το Επέκεινα του 1970 έως τη Μικτή τεχνική του 2012, το Θυµάσαι τι είναι ποίηση; Ιστορίες ποδηλασίας (2018), πενήντα επιφυλλίδες µε τον τίτλο «Πεντάλ», γραµµένες στο διάστηµα 2009-2011, για το ένθετο «Βιβλιοθήκη» της εφηµερίδας Ελευθεροτυπία, το Τι όµορφη που είναι η ζωή (2020) και το Ό,τι έγινε. Άνθρωποι και φαντάσµατα (2020, Βραβείο Ποίησης του περ. Ο Αναγνώστης). Έργα της έχουν µεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, αυτοτελή και σε ανθολογίες. Εκπροσώπησε πολλές φορές επίσηµα την Ελλάδα στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη. Έχει τιµηθεί µε το Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1993), το Βραβείο Καβάφη (1996) και το Βραβείο Μαρία Κάλλας του Γ´ Προγράµµατος της ΕΡΤ (1998).
Τον Δεκέµβριο του 2014 της απονεµήθηκε από την Ακαδηµία Αθηνών το Βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη για το σύνολο του ποιητικού της έργου, και το Πανεπιστήµιο της γενέθλιας πόλης της, της Πάτρας, την τίµησε µε διάκριση για τη συµβολή της στα γράµµατα και στις τέχνες.
Η µετάφραση στα γερµανικά του Ρόδινου φόβου από την Ντάντη Σιδέρη-Speck απέσπασε το βραβείο
της πόλης του Μονάχου (1995). Το 2022 τιµήθηκε µε το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Γραµµάτων για τη συνολική προσφορά της. Ιδρυτικό µέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Ενώ δε θέλει, ζει και εργάζεται
στην Αθήνα.
