Του Ανέστη Ντόκα
Συνολικά 11 δισ. ευρώ μείωσαν το συνολικό δανεισμό τους οι 237 εισηγμένες από το 2008, που ξεκινάει η ύφεση στη χώρα μας, μέχρι και το 2013. Μόνο την τελευταία διετία 2013-2012 η μείωση του δανεισμού ανήλθε στα 7 δισ. ευρώ. Οι επιχειρήσεις, μόλις αντιλήφθηκαν το εύρος της ύφεσης, έθεσαν ως βασική προτεραιότητα τη μείωση του δανεισμού με κάθε θυσία, διαφορετικά υπήρχε ο κίνδυνος της χρεοκοπίας, όπως συνέβη, δυστυχώς, για περισσότερες από 30 εισηγμένες στη διάρκεια της τελευταία εξαετίας.
Η μείωση του συνολικού δανεισμού τους χρηματοδοτήθηκε κυρίως από αναδιαρθρώσεις, την καλύτερη διαχείριση κεφαλαίου κίνησης, αλλά και δυσάρεστες αποφάσεις, όπως ήταν το κλείσιμο ζημιογόνων θυγατρικών, οι πωλήσεις των εταιρειών σε ανταγωνιστές, αλλά και προγράμματα εθελουσίας εξόδου. Οι προσπάθειες των εταιρειών συνεχίζονται με αμείωτη ένταση και το α΄ εξάμηνο του 2014. Ήδη επιχειρείται μια προσπάθεια μείωσης της καθαρής δανειακής θέσης, είτε με αυξήσεις κεφαλαίου είτε με εξοφλήσεις δανείων.
Το εγχείρημα, δύσκολο, καθώς οι εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης είναι περιορισμένες. Για να επιτευχθεί, ωστόσο, το όφελος θα χρειαστούν... καύσιμα, τουτέστιν ρευστότητα. Ήδη σε αρκετούς κλάδους παρατηρείται μια σχετική βελτίωσή της, όπως για παράδειγμα σ’ αυτόν των κατασκευών, που λόγω επανέναρξης των έργων στις παραχωρήσεις θα αρχίσει να εμφανίζει θετικό πρόσημο, ενώ παράπλευρες ωφέλειες αναμένονται και στη ζήτηση οικοδομικών υλικών. Καλά είναι τα πρώτα μηνύματα και από το μέτωπο των κρατήσεων στον τουρισμό.
Η αύξηση του κύκλου εργασιών στον ΟΠΑΠ με την εγκατάσταση των VLT’s στο β΄ εξάμηνο θα βελτιώσει την κερδοφορία του. Κοιτάζοντας μακρύτερα, η εκμετάλλευση του «Ελληνικού» καθώς και άλλες αποκρατικοποιήσεις (λιμάνια, ύδρευση κ.λπ.) δημιουργούν δυνητικά νέα περιθώρια δραστηριότητας για τις εισηγμένες. Ο βρόχος των χρεών πνίγει περισσότερες από 70, οι οποίες θα πρέπει μέσα στο 2014 να διατηρήσουν ανοιχτές τις γραμμές πίστωσης των τραπεζών για να επιβιώσουν. Ακόμη, από τους ισολογισμούς προέκυψε ότι αυξάνεται ο αριθμός των εισηγμένων που η σχέση ιδίων προς ξένα κεφάλαια επιδεινώνεται, με απρόβλεπτες συνέπειες για τη νέα οικονομική χρήση.
