Ειδικότερα οι νομοθετικές αλλαγές στο εργασιακό δίκαιο που θα δημιουργήσουν προβλήματα στις επιχειρήσεις και θα πρέπει να διορθωθούν αφορούν τα παρακάτω:
(Α) Την άμεση εξομοίωση, χωρίς μεταβατική περίοδο, της αποζημίωσης απολύσεων μεταξύ εργατοτεχνιτών και υπαλλήλων. Είναι ένα μέτρο που θα εκτινάξει τις προβλέψεις και το κόστος των επιχειρήσεων, με άμεση πολύ αρνητική επίπτωση στην καθαρή τους θέση και στην πιστοληπτική τους ικανότητα, στέλνοντας ταυτόχρονα πολύ αρνητικά μηνύματα σε πιθανούς επενδυτές. Προτείνεται η συγκεκριμένη διάταξη να προβλέπει μεταβατική περίοδο εφαρμογής.
(Β) Οι προβλεπόμενες παροχές οικογενειακού τύπου και κοινωνικού χαρακτήρα (επιδόματα και άδειες) οι οποίες επιβαρύνουν δυσανάλογα κλάδους με μεγάλο αριθμό εργαζόμενων γυναικών όπως η ένδυση.
Προτείνεται να προβλεφθεί νομοθετικά ένας κρατικός πόρος, ο οποίος θα χρηματοδοτείται από το σύνολο των απασχολούμενων, σε όλους τους κλάδους, σε όλες τις μορφές απασχόλησης (τόσο από τον ιδιωτικό όσο και τον δημόσιο τομέα), και ο οποίος θα προορίζεται αποκλειστικά για την εξυπηρέτηση των παροχών «οικογενειακού τύπου».
(Γ) Η υποχρεωτική ψηφιακή κάρτα εργασίας στον ιδιωτικό τομέα που θα παρέχεται από το κράτος.
Προτείνεται όπως κάθε επιχείρηση, επειδή έχει τις δικές της ανάγκες, να επιλέξει το σύστημα «ωρομέτρησης» που την εξυπηρετεί καλύτερα. Για το λόγο αυτό, άλλωστε, υπάρχουν διεθνώς χιλιάδες διαφορετικές λύσεις «ωρομέτρησης» και καμία από αυτές δεν παρέχεται από το κράτος. Το κράτος βεβαίως μπορεί ευχερώς, με την ιδιότητά του ως εργοδότης, να εφαρμόσει το σύστημα αυτό στους απασχολούμενους στον δημόσιο τομέα.
(Δ) Την ετήσια άδεια και το επίδομα αδείας. Όταν ένας εργαζόμενος, που έχει συμπληρώσει την απαραίτητη υπηρεσία στον εργοδότη του, παραιτηθεί ή απολυθεί, εάν αυτό γίνει ακόμα και την πρώτη ημέρα του επομένου ημερολογιακού έτους, δικαιούται να λάβει το ΣΥΝΟΛΟ των ημερών της αδείας για το επόμενο ημερολογιακό έτος και το ΣΥΝΟΛΟ του αντίστοιχου επιδόματος αδείας.
Προτείνεται όπως οι εργαζόμενοι δικαιούνται τόσο τις ημέρες αδείας, όσο και επίδομα αδείας αναλογικά με την υπηρεσία τους, από την πρώτη ημέρα εργασίας τους στο νέο εργοδότη.
(Ε) Την προστασία του δικαιώματος στην εργασία. Τόσο το δικαίωμα της απεργίας, όσο και το δικαίωμα στην εργασία έχουν την ίδια απολύτως αξία και βαρύτητα, χαίρουν δε και τα δύο συνταγματικής προστασίας.
Προτείνεται όπως περιληφθεί, στο νομοσχέδιο με πιο σαφή τρόπο η προστασία του δικαιώματος στην εργασία.
Εκτός των παραπάνω, οι κλαδικοί Σύνδεσμοι μελετούν το νέο εργασιακό νομοσχέδιο στο σύνολό του λεπτομερώς και θα υποβάλουν συμπληρωματικές παρατηρήσεις.
newsroom
ΣΕΠΕΕ-ΣΚΕΕ-ΕΛΣΕΒΒΥΕ: Επιβαρυντικό για τους κλάδους ένδυσης – υπόδησης το εργασιακό ν/σ
Με κοινή επιστολή προς τον Υπουργό Εργασίας Κωστή Χατζηδάκη κλαδικοί φορείς εκφράζουν την αντίθεσή τους για συγκεκριμένες ρυθμίσεις
